დედას გეფიცები დედი

თეთრი აპრილები როგორ გადიან და
თითქოს ვეღარაფერს ვხვდებით,
ყველა გარდასული წლების ნაკვალევი
შენს თმებს დასჩენია დედი.
ყველა გაზაფხულზე თითო პაწაწინა
ია დამიკრიფავს შენთვის,
დღეს კი ყველა ერთად უკვე შეგროვილი
ხედავ კონა არის ერთი?...
როცა სადმე მარტოს მამგზავრებდი
ძლიერ გეშინოდა ვხვდები,
ჩემი სული შვილო,შენ თან მიგყვებაო-
-ამას მავედრებდი დედი...
დღეს კი შენი ლოცვის მადლი არის,
მე თუ სწორი გზებით ვივლი,
ვიცი არასოდეს გამრუდდება
შენი ნაკვალევი დედი...
და თუ ზამთრის სუსხმა ისევ ამატირა,
ისევ მომეფერე დედი,
მე კი შენს ოცნებებს მართლა ავასრულებ,
დ ე დ ა ს გ ე ფ ი ც ე ბ ი დ ე დ ი.


დიკა სალაყაია


ნინორე

ნინორე
(მოტივი-''ნატვრის ხეს'')


სიყვარული არ კვდებაო ნინორე,
გულმა როგორ გაუძლოსო სიშორეს,
წამწამებზე შეგრჩენია ცისნამი,
დაღლილი ხარ დაისვენე ნინორე...
მუხის ხესთან ჩამომჯდარა ფუფალა,
სად მიდიხარ,ეჭორავე ნინორე!
ან ტალღებში მარტო როგორ შეცურავ,
მოვა ვინმე,დაელოდე ნინორე.
გათენება ახლა ისევ შორია,
ქარი წეწავს გიპიურის მიმოზებს,
სანამ ბაგე შეგრჩენია ალუბლსი
სიყვარული არ მოკვდება იცოდე!!!

დიკა სალაყაია


იავნანა დაბადებამდე

იავნანა დაბადებამდე

(აბსურდული პოეზია)


იზრდები ჩემში და ჩემით ცოცხლობ,
შენი ხელები,თვალთა ფერები და გეფერები,
სულ გეფერები..
რომ გაიზარდო მიწიდან ცამდე,
წვიმიდან ზღვამდე,რომ ილაჟვარდო.
გაცრეცილ მაჯას გარედან გახებ


სურნელით ატმის

სულ ყველა ლექსებს მე შენზე დავწერ
და დავწერ როგორ მიკრავდი გულში,
ქარმა წაართვა კვირტები ატმებს
და მეც ამიტომ ავტირდი გუშინ.
ავტირდი ისე,დაღლილობისგან,
განა ტკივილი მაწუხებს სულში,
ეს გაზაფხულიც მოდის მთებიდან,
სურნელით ატმის,ისე ვით უწინ.


არ დამეღალო დედი

არ დამეღალო დედი

ar damegalo dedi
ვზივარ და ვფიქრობ,
რა გიჭირს,რა გილხინს,
თუმცა ვერ გშველი დედი,
გადათენთილან თოვლით იები,
მეც მალე მოვალ დედი...
(თამილა გვასალიას)