ყოველ შეხვედრას

ყოველ შეხვედრას
არ უხდებაო
კოცნაო -
ამბობ,
ხალხი ბრბოაო,
სიახლოვე
თვალში ედებათ...


მე დღეს შენზე ოცნებით ღამე უნდა ვათიო.

მე დღეს შენზე ოცნებით
ღამე უნდა ვათიო.
შენ კი ისევ მაბრაზებ
და მეც ისევ გპატიობ.

რა ვქნა, ვერ გაგიწყრები,
(რომ ,,გეჩხუბო" კი მინდა)...
ვერ დავეშვი ჯერ კიდევ
სიყვარულის კიბიდან.


გუშინ უშენობით მოვიწყინე

გუშინ უშენობით მოვიწყინე,
მერე თეთრ ღამეებს მოვემატე.
აღარ ვიკამათოთ... მომისმინე...
უკვე უსაშველოდ მომენატრე.


მოდი ვისაუბროთ, რამე მომიყევი

მოდი ვისაუბროთ, რამე მომიყევი,
შენზე იმდენს ვფიქრობ, იმდენს...
ღმერთო მიშველე და
ხომ არ შევიშალე,
ხომ არ შემიყვარდი კიდეც.
იქნებ გეშინია სხვისი შეყვარების,


ეს ლამაზი ქალბატონი

ეს ლამაზი ქალბატონი,
ეს საყვარელთოლება,
სულ არ არის ჩემი ტოლი,
თუმც მე თა ნა ტო ლე ბა...


გულო ნატკენო და ნაწამებო

გულო ნატკენო და ნაწამებო,
გულო დაღლილო და დაღიანო,
ოი, რა უღმერთოდ გაწამებენ,
როგორ ბრაზდები და ნაღვლიანობ.

მაგრამ ჩემი ხარ და უნდა გენდო,
ჩვენ არც ფიცი გვინდა, არც თავდები.
გულო ღალატი არ გამიბედო,
თორე, მერე მართლა დავმთავრდები.


დათო ახლოური


გუშინ შენზე ვსაუბრობდი

გუშინ შენზე ვსაუბრობდი
შემოდგომის წვიმებთან.
ვუამბე, რომ
ჩემი ხარ და
საყვარელი ვინმე ხარ...
წვიმას იქნებ არ ეჯერა
შენზე რომ ვოცნებობდი,


დღეს საქართველო ცრემლიანი თვალებით მიმზერს

დღეს საქართველო
ცრემლიანი თვალებით მიმზერს,
კაცი თუ ნაღვლობს,
ჩათვალე,რომ ჩვენიანია.
რატომ? -
ნუ მკითხავ,


მინდა რომ იყო ჩემი

მინდა რომ იყო ჩემი,
და იფერებდე მორცხვად.
თვალს გემჩნეოდეს ცრემლი,
შორს ვიქნებოდი როცა.


მოდის დეკემბერი

მოდის დეკემბერი,
ცივი, სევდისფერი,
შენ და შემოდგომა
წარსულს ემატებით.
თითქოს არ მახსოვხარ,
თითქოს აღარ გელი,


მიწა მომენატრა

მიწა მომენატრა,
ზეცა - უფრო მეტად...
მაგრამ ჯერჯერობით
ვცოცხლობ
შენს იმედად...
სოფლის საყდრისაკენ
გზას რომ გავუყვები,
მომისაკლისებენ
თეთრი ალუბლები...


ქალი ვაზია, უნდა ეფერო

ქალი ვაზია,
უნდა ეფერო,
უნდა ჩაიკრა გულში
და გათბე...
მზით დაფერილი
მწიფე მტევანი