დათო არახამია - მოლანდებაა


როს ცას სერავენ ელვის ისრები,
ჩუმად ვდგევარ და შორს ვიმზირები.
გადავსებულან ფიქრის ტივები,
მოლანდებაა სერაფიმების.

davo araxamia molandeba poezia literatura


დათო არახამია - აბოლდა

ქუფრდება დაისის ცის კიდე
და მალე იწვიმებს.
ღამურის კამარა ვიხილე,
ბეღურა იძინებს.


დათო არახანია - და ყველაფერი


გულყრის ტოლია ამ ბუღში დაღლა
გაასმაგდება ნატვრა ქარისა.
როდესაც ერთ დროს,იმ მოსეს აღალს
წყუროდა წყალი იორდანისა.

dato araxania da yvelaferi ....


დათო არახამია - საჭირბოროტოდ

უმანკოებას ამკობს სიმშვიდე,
უხმობს ძველ გზირებს მყობადის მრწამსი.
გამოიკვეთა ნიღბის სიფითრე,
დასახვეწია მეობის ფასი.

dato araxamia sachirborotod poezia literatura


დათო არახამია - მინდა რომ


ლაჟვარდს რომ ცრემლები დასცვივდა,
შორეთში გრგვინავდა გრიგალი.
ბინდბუნდის ჩამსხვრეულ სარკმლიდან,
გამოკრთა ნატიფი ცისკარი.

dato araxamia mnda rom poezia literatura


დათო არახამია - ფიქრებს ავყევი

მდელო ადუღდა სხივთა თაკარით,
ჭალამ გაშალა ზურმუხტის ფარჩა.
სტრიქონში წივის მარცვლების ქარი,
რითმის გნიასში სიცხადე არ ჩანს.


დათო არახამია - სანუგეშოა


მოლოდინს ძერწავს სიმართლის განცდა,
მოსაჩვენებლად ნიღაბს ვერ ირგებს.
ჩამოეშვება ჯურღმულის ფარდა
და ჩემი წილი სვეც ვერ შევირგე.

dato araxamia sanugeshoa poezia tanamedrove mwerlebi


დათო არახამია - ანაზდეულად

ყივჩაღი საწყის ბრძოლის ველს ზვერავს,
საჭირბოროტოდ შემართავს ფრანგულს;
გაცვეთილ ჭირის მოლოდინს ძერწავს,
ანაზდეულად მიქეზებს ამ გულს.


ვუსაყდრისო

გავუსასტიკდი ჟამთა დინებას,
აზრთა ქარიშხლის დამადგა რისხვა.
სამყარო ნისლით გადაფითრდება
და განსხივება მოთხოვნად იქცა.


დათო არახამია - ვუსაყდრისო

გავუსასტიკდი ჟამთა დინებას,
აზრთა ქარიშხლის დამადგა რისხვა.
სამყარო ნისლით გადაფითრდება
და განსხივება მოთხოვნად იქცა.

dato araxamia vusaydrisi poezia literatura tanamedrove mwerlebi


დათო არახამია - კვლავ ჩხერიმელა

კვლავ ჩხერიმელა

წინაპართ ძვლების ჩურჩულის ექო,
მთებს რომ ეხვევა ყელზე ნისლივით.
თვალს გადავავლებ სერსა და ბექობს,
ციმციმ შევიგრძნობ გულბოყვს დილის მზით.

dato araxamia kvlav chxerimela


დათო არახამია - ამ უღიმღამო

ამ უღიმღამო

გამკვირვებია რომელი
დროა,-მკურნალი ყოვლის.
სულმოუთქმელად რომ ველი
და უმოწყალოდ მკორტნის.

დათო არახამია