ღმერთო ვიღაცამ დამასამაროს!

 (ხმები: 4)


ტრიალ მინდორზე თვალცრემლიანმა
წერა დავიწყე წყეული ლექსის,
ვხედავ ცხოვრება შეთითხნილ ტალახს
სიცილ-ხარხარით როგორაც მესვრის..
ეს შენი ბრალი არარის! არა!
სასჯელი არის მაღალი ღმერთის,
დღემდე ვერ ვხვდები რა დავაშვე,
ვერ ვხვდები ჩემგან რა სურს, რას მერჩის.
მინდა ამ წუთას დავთმო სიცოცხლე
რაღა აზრი აქვს როდის მოვკვდები?!
ან ვის ადარდებს ჩემი სიცოცხლე,
თუ კი წამიყვან ღმერთო! მოგყვები...
ჩემი ხელებით არ მსურს სიკვდილი,
არ მსურს ვიტვირთო დიდძლი ცოდვა,
არ მსურს ვიტანჯო სამარადისოდ,
წყალს გავატანო ამდენი ლოცვა.
ნებით შენით და სურვილით ჩემით,
გთხოვ მომაშორო ამ სააქაოს,
მინდა გავცილდე, მინდა მოვშორდე,
ვირთხებით სავსეს ამ სანაგაოს...
მომბეზრდა გესმის?! ყურება ისევ
ტალახიანი ღრმა საბანაოს,
სამარადისო ცხოვრებისათვის
ღმერთო ვიღაცამ დამასამაროს!
მე სულიერად მკვდარი ვარ ეხლა,
ფიზიკურად კი ცოცხალი ვგდივარ,
მე მინდა ეს რომ პირიქით იყოს,
ბოღმით ვივსები ფეხზე რომ ვდგევარ!
ღმერთო! შენ ჩემი არ გესმის ალბათ
თორემ აქამდე გამოჩნდებოდი,
ისეთს მეტყოდი რომ ჩემი ნებით,
ან წავიდოდი, ან დავრჩებოდი...
მინდა რომ ვთხოვო ყველა სულიერს,
ყველაფერს, ყველას, რაც კი არსებობს,
ვარსკვლავებს, მთვარეს, ნოემბრის ღამეს,
იმ წმინდა ზარებს, კარგს რომ გვახარებს.
კაშკაშა მზეს და იმ ნათელ დღეს,
მსურს მომისმინოთ დგევანდელ დღეს და
ჩემი თქმული გადასცეთ ღმერთს..




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.