ლიკა ჯაბიძე - ედემის ბაღი და ევას ჩათვლით

 (ხმები: 4)


ედემის ბაღი და ევას ჩათვლით,
დასაბამიდან რომ იყო მაშინ.
ის რაც მინდოდა, ამოვთქვი აწი:
ქალი დიადი რამაა მაინც!...
ქალი დედაა და დედამიწა
და დედაბოძი ქალია სახლში!
დედაენაც ხომ ქალია ბავშვის...
და ქართლის დედაც ქალია!არ გწყინთ?
მოწყალეა და ავია ქალი!
მტერს მტრულად ებრძვის:
მოყვარეს - არვის!
ოჯახისათვის გადადო თავი;
ზურგზე დაიდო ამ ქვეყნის ვალი!
ქალი მზრუნველი,თბილია ქალი!
ხან ავდარია, დარია მაინც!
დიდი გული აქვს, სათუთი მაშინ;
როცა მის გრძნობებს აფასებს კაცი.
როცა მის ზრუნვას აუგად არ თვლის.
როცა მის თვალებს ტირილს არ აცდის.
როცა ღიმილი უხდება ანცი
და ბედნიერი ხვდება ის აისს.
ქალი ძლიერი რამაა მაინც!...
და თანაც სუსტი, ქალია მაინც!...
მას შეუძლია შეწიროს თავი;
იდეალების პოვნაში არი!
მთელი ცხოვრება მარტოა მაინც,
რადგან ვერ უგებს ბოლომდე კაცი...
და სალოცავად აქვს თავის ხატი...
ღვრთისმშობელი ხომ ქალია,ქალი
და ამ სამყაროს ხსნის არის თავი!
ქალის ცრემლებზე ამოდის ვარდი...
და ეფინება ზედ ქვეყნის ნამი.
ქალი გულჩვილი ბავშვია, ქალი!
ქალი ვარსკვლავი, ანათებს ღამით!
დღისით კი მზეა, მწველია ქალი...
და ცისარტყელა, მშვიდობის,დარის!...
მაგრამ მაცდური რამაა მაინც,
რადგანაც ქალმა აცდუნა-კაცი!

15 მარტი, 13:50-ზე




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.