ბაჩო ბუღაძე - კაცია ადამიანი

 (ხმები: 2)


ისევ ავიღე დღეს მე კალამი, ისევ დავიწყე მე ლექსის წერა,
ოხ, რა რთულია მტრისთვის სალამი, ოხ, რა რთულია გრძნობის დაწერა,
მე გული მტკივა დღეს რასაც ვხედავ, მე გული მტკივა ვერ ვამბობ სიტყვას,
მე შეიძლება თქმასაც ვერ ვბედავ, მაგრამ სათქმელი მწამს უნდა ითქვას,
რამდენის სულში მეფობს სატანა?! რამდენის აზრებს დღეს მართავს ფული?!
მე აღარ მინდა მეტის ატანა, სულ გაუქვავდათ ამ „ღორებს“ გული,
ისინი ტკივილს დღეს სცემენ თაყვანს, სულ დაივიწყეს თავისი ერი,
სულ ივიწყებენ დედას და აკვანს, მათ აღარ ახსოვთ სიტყვა „ქართველი“
მათ დაივიწყეს გალაქტიონი, მათ დაივიწყეს დიდი ილია,
მათ დაივიწყეს ქართველთა ომი, ჩემი თქვენდამი ზიზღი დიდია,
თქვენ სულ დაკარგეთ თქვენი ღირსება, სულ დაგავიწყდათ თქვე ღმერთის შიში,
დღეს თქვენი გული ზიზღით ივსება, არ ეხმარებით საწყალ კაცს ჭირში,
თქვენ არ ხართ ღირსნი პატივისცემის, თქვენ არ გიგრძვნიათ სვლა შემართებით,
თქვენ სულ დაკარგეთ წესები ქცევის და უფსკრულისკენ მიამართებით,
ნუთუ ცხოვრება ესე რთულია?! ნუთუ სიწმინდე ნელ-ნელა ქრება?!
ნუთუ მიზანი მხოლოდ ფულია?! ნუთუ სიკეთე თქვენში არ რჩება?!
სად გაქრა თქვენი ქართული სისხლი? სად გაქრა ჩვენი ამაყი ერი?
ნუთუ თქვენს სულში დღეს სუფევს ნისლი და საქართველომ იცვალა ფერი?!
თქვენი გული არს მშიშარა, ვაცი, სულ ნისლიანი და ნამიანი,
ვიცი ყველა კაცს დღეს ჰქვია კაცი, მაგრამ კაცია ადამიანი?!















ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.