კახა დოლიძე - დავიწყებული ერთისაგან, სხვისგან ნატრული

 (ხმები: 3)


დავიწყებული ერთისაგან, სხვისგან ნატრული,
არა იმისგან ვისგანაც სურდა,
შუახნის კაცი, თან ამაყი, თან დაჩაგრული,
სიყმაწვილეში ჩუმად დაბრუნდა.
ვერ იპოვა, დაკარგული ოდესღაც გული,
ვერსად მოძებნა, ნახევარ ცალი,
მთლად გადაქექა წლები, წარსული,
ვერ გაუსწორა იმ წარსულს თვალი.
რა იქნებოდა, რომ არა ასე,
ისე რომ არა, რა იქნებოდა,
ხალისითა და სიცოცხლით სავსე,
გული, არასდროს დაიღლებოდა.
ანთებულები, ნელ-ნელა ვქრებით,
წარსულ შეცდომებს, ვინღა დაეძებს,
ათწლეულებმა ჩახერგეს გზები,
ვეღარაფერი ვერ შეგვაერთებს.
მოგზაურობა წარსულში მორჩა,
იქვე დატოვე, მძიმე ხუნდები,
რაც დაიკარგა, წარსულში მოკვდა,
მის ჭირისუფლად, ნუ დაბრუნდები...

KAXA DOLIDZE.

08.08.14.




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.