ბექა ხერგიანი – სევდაც იძლევა ხანდახან ნაყოფს

 (ხმები: 1)


beqa xergiani sevdac idzleva xandaxan nayofs
სევდაც იძლევა ხანდახან ნაყოფს,
მაშინ, როცა წვიმს, ცრის და ცრის ნამქერს.
რა ძლიერ ვგევარ ამ დროს ავადმყოფს,
ტანჯვის შემდეგ რომ ფრთები მიაფრენს.

და მე არ მინდა გამოიდაროს,
ქარს ვევედრები, მოშორდეს ღრუბლებს,
წვიმა თითქოსდა ნანას მიგალობს,
წვიმით თითქოსდა ზეცა ჩურჩულებს.

ციდან გაოფლილთ კი ქარი ფანტავს,
ღრუბლები გვანან გაბნეულ ფარას,
გარდაიცვალა წვიმა და საფლავს
თეთრი ფიფქებით სულმთლად დაფარავს.

წვიმის საფლავთა ღრმა საგუბარებს
ქვის ლოდად ადევს ყინულის ფენა
და საფლავის ქვეშ წვეთებს - მდუმარეს,
უწევთ სიკვდილის ასე მოთმენა.

ჭექაქუხილი, მეხი და ელვა,
- კვალს ვეღარ ვხედავ ციური თრთოლვის,
საგაზაფხულო მინავლდა ღელვა,
გაზაფხულს ფარავს ნამქერი თოვლის.













ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.