წვიმს და თბილისსაც ცრემლის არ სჯერა

 (ხმები: 3)


ზიხარ ჩუმად და წვიმას აპირებ,
გსურს ნიაღვარით წალეკო ქუჩა.
ო, ამ ცხოვრების დედა ვატირე!
- გამოდარება რომ აღარ უჩანს...

დავეხეტები მეხივით ბრმა და
სად დავეცემი - ვინ რას გაიგებს...
ფანჯრებს გიფარავს მოსერო ფარდა
და შენც ცრემლებით გაიამინდე.

და მე ქუჩაში რბენა მომინდა,
ღია ბაგეთი წვეთების ჭერა...
წვიმს თითქოს წინა შემოდგომიდან,
წვიმს და თბილისსაც ცრემლის არ სჯერა.












Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.