მერაბ სალუქვაძე - მამულო მხოლოდ შენთვის


რამეთუ სინდისს შერჩა
რამეთუ გული მერჩის,
ისევ სამსხვერპლიდ შემრჩა
მამულო, მხოლოდ შენთვის!


მერაბ სალუქვაძე - მიყვარს სოფლად შემოსული

მიყვარს სოფლად შემოსული
გაზაფხული ვარდიანი..
მიწის ორთქლი ცად ასული,
ღამე ოდნავ დარდიანი,
მთვარე ჯიხვის ყანწიანი..


მერაბ სალუქვაძე - დღევანდელი დღე


მე ჩავუჯექი სისხამ დილისკენ
ამ ჩემს სტრიქონებს ქარმა დაბერა.
ისევ თენდება დღე არაფრის
მთქმელი
აზრი დაკარგა ირგვლივ ცხოვრებამ.


მერაბ სალუქვაძე - უსათაურო

მე ლექს გიამბობ მზეში განაბანს,
თუმცა არავარ ლექსით მზის ტოლი..
სადაც ვარ,შენი ანაბანა ვარ
ვარ შენი ჭადრის ერთი ფოთოლი.


მერაბ სალუქვაძე - ის მონატრება

ზამთრის სიცივემ გადაპენტა ყველა გრძნობები
თოვლმა წაიღო გადაიქცა წვიმის წვეთებად,
ამ გულთან დარჩა შენზე ფიქრი ის მონატრება
შენმა სიშორემ და ლოდინმა მარტო დამტოვა..


ჰოი, კუზიანო დედამიწავ...

ჰოი, კუზიანო დედამიწავ,
ჰბრუნავ და გვაბრუნებ ყველას.
ჰოი, კუზიანო დედამიწავ,
მე შენგან მოველი შველას.
ჰოი, კუზიანო დედამიწავ,
ხევსურის შუბლივით ჩაკეჭნილო,
არაგველების მოზარე ვარ,
სათხოვარს უნდა ჩაგეტირო.
ოღონდ ნუ იქნება:
მთიულეთი _ ნამთიულარი,
ხევსურეთი _ ნახევსურალი,
ფხოვი _ ნაფხოვარი,
ხევი _ ნახევარი...
კაცის ნასახლარს ნუ მანახვებ და
ნუ გახდება საქართველო
ნახევრის _ ნახევარი.
და შენ, კუზიანო დედამიწავ,
რამდენიც გენებოს, იტრიალე!.

გოდერძი ჩოხელი


მერაბ სალუქვაძე - მონატრება


მენატრები, ტიალ ფიქრში დავიღალე
დაბნელდება, ისევ კარგო მემალები,
გარიჟრაჟზზე ცრემლი ტირიფს მოეხვევა
შენ სიყვარულს ზღვის ტალღებსაც მოვუყვები.


მერაბ სალუქვაძე - სიზმარში გნახე


გუშინ მესიზმრე თეთრ ფერებში იდექ სარკმელთან
მივხვდი შეგატყვე რაღაცაზე გული გტკიოდა,
შენ ბუზღუნებდი ვერ ამიხსნია მე ვერ გაგიგე
და რა გინდოდა რაც ვერ მითხარი იქნებ ამიხსნა..


მერაბ სალუქვაძე - მონატრება


ჩემი სიყვარული, შენმა მონატრებამ გადამატანინა
შენი მონატრება, ფიქრით და დარდით აღვითქვი,
ფიქრში და დარდში, უძილობა შემომეპარა,
უძილობა კიდე სტრიქონით გავლიე.


მერაბ სალუქვაძე - უსათაურო

თუ გაგიტაცა, როგორც ფოთოლი
აცრემლებული და ფერმიხდილი,
მაშინ სამოთხის განცდას მოგონილს
დაფარავს მწარე ფიქრი სიკვდილის..

ლამაზად კვდება ყველა სიცოცხლე,
ადამიანმა თუ ის გაწირა,
შორით მომსდევენ ვიცი აჩრდილნი
ჯერ მე სიკვდილი ან კი რად მინდა.


მერაბ სალუქვაძე - დღე არაფრის მთქმელი

დღე იყო ბევრი, მართლაც სავარდო...
და უფრო მეტი, შავი უკუნი,
რისხვა წვდებოდა ზეცის კაბადონს,
შორით ისმოდა მიწის გუგუნი..


მერაბ სალუქვაძე - ახალი წელი


მაშ შემობრძანდი, წელო ახალო
მე გულიდან მაქვს ერთი წადილი,
მხოლოდ ერთსა გთხოვ რომ ამისრულო
რომ კარგად მყავდეს ყველა ქართველი.