გაბრიელ, ცოლისთვის არასოდეს გიღალატია?

“- გაბრიელ, ცოლისთვის არასოდეს გიღალატია?

– არა ჩემო მართა. ღმერთის შიში მქონდა ყოველთვის. მე და ანეტა ჯვარდაწერილი ვიყავით.

– შენ, ოტია? შენც ღმერთის გეშინოდა?

– არა, მე მიყვარდა…”

სულა სულაშვილი - “მზე რომელიც ღამე ამოდის”


ოლღა ბებიას ლოცვა

ოლღა ბებიას ლოცვა

==================

ნელა იარე, არ დაგიცდეს მიწაზე ფეხი,

ჭირდები ნენა, საქართველოს მიხედო უნდა,

შენს დამაწყევარს დაადგება რისხვა და მეხი,

მიეცი ღატაკს, არ მოთხოვო იცოდე ხურდა.


სამშობლო რომ გაქვს ეს იცოდე, ვალია დიდი,

შვილო სიკეთით გაინათე გზა და სავალი,

სადაც ქვეყანას დასჭირდები უშიშრად მიდი,

რადგან ამაზე დიდი ვალი ქვეყნად არ არი.


მოგიკვდი შვილო, ობლობაში გაზრდილო ბიჭო,

ეს კვერიც ნენა გამოცხვება, იქნება როცა,

ჩემო დარდო და გულში ეკლად გაყრილო ხიჭვო,

დედა მარიამს გავედრებ და დღედაღამ გლოცავ.


არ უღალატო ზურიკელა ჯილაგს და მოდგმას,

ბაბუშენმა პატიოსან კაცად იარა,

შენი სიცოცხლე მიხალისებს ღარიბულ ოდას,

შენმა ობლობამ ჩემს გულმკერდზე გადაიარა.


არ გაუბრაზდე ბებიაშენს იცოდე შვილო,

ვერ ვქენი მეტი, დაგყვებოდი თოვლსა და ქარში.

ჩემო ტკივილო, ჩემო ღამით გამქრალო ძილო,

მე რომ გწყევლიდი, ძუძუები გლოცავდნენ მაშინ.


ნელა იარე, ნელა ნენა, არსად წაიქცე,

არ შეგაშინოს მტერისა და ავის სიმრავლემ,

ბებია, ომის ქარცეცხლიად არ გამოიქცე,

დაგაარჩინე საქართველო და გაგვიმრავლე.


მოფინე სოფელს და ქვეყანას შენი ბაღნები,

აპა რა ნენა, შენ საჯიშე კაცად გაგზარდე,

წუთისოფლიდან მე რაის ვარ შვილო წამღები,

ხანდისხან საფლავს მოაკითხე, გთხოვ არ დამზარდე.


ობლად გამოზრდილს შენ გაბარებ დედაო ღვთისა,

აბა უშენოდ დედამიწას არც უბრუნია,

მოაყრევინე მამა –პაპის ასაკის ხნისა,

მისი ნაგრამით გაამრავლე მთელი დუნია.



ივლიტა იკა გოლეთიანი- ქარი ქუჩაში

დღე უნებურად უჩქარებს ნაბიჯს,
ხორხიდან დახსნილ ბგერებს აგროვებს,
და ეშმათფერა ფიქრების ჩათვლით
სუყველა ვნებას ასამყაროებს !


ლიკა ჯაბიძე - შენ საუკუნის დედოფალი დაგერქმევა...


შენ საუკუნის დედოფალი დაგერქმევა...
და შენ უკვდავი გახდები დედა!
შენში სიწმინდემ დაიმკვიდრა ადგილი და
თეთრი მტრედი მშვიდობის ხარ; მიწაზე ჩვენთან!

lika jabize shen saukunis dedofloba dagerqmeva


ლიკა ჯაბიძე - ისე მოიპარა გაზაფხული..


ისე მოიპარა გაზაფხული...
ზამთარს შევრჩი თითქოს დაზაფრული...
ისე აყვავილდა ყველაფერი;
ხეთა ტოტზე მღერის გაზაფხული.


ise moipara gazafxuli zamtars shevrchi titqos dazafruli lika jabize


მერაბ სალუქვაძე - უშენობა



აი ხომ ხედავ, მე დღესაც გაგერიდე,
ფიქრი აღარ გინდა, თუკი სადმე დაგრჩა,
მე კი წავედი ბედნიერი მიგატოვე!
შენ კი უჩემობით, ცრემლი თვალს შეგაშრა..


ლიკა ჯაბიძე - წკაპი, წკუპი წკაპი, წკუპი,


წკაპი, წკუპი წკაპი, წკუპი,
ურცხვად მოდის წვიმა ციდან ,
ვწევარ ჩემთვის მიკაკუნებს
ჩემს სარკმელთან ერთი ციდა.


ლიკა ჯაბიძე - მოკვდა გვირილა, მეც მათთან ერთად...

მოკვდა გვირილა, მეც მათთან ერთად...
ის ჩუმი სევდის დაღალა ფეთქვამ,
მაგრამ მან მაინც გაბედა ეთქვა;
როგორ უყვარდა ის ერთი ღმერთად!
ზოგჯერ ყვავილი უფრო გამძლეა,
ქალებს გვჯობია გამბედაობით,
მან მოახერხა ის რაც მე ვერ ვთქვი
და ვკვდები ისევ უთქმელი სევდით..


მერაბ სალუქვაძე - ისევ ათოვს

სოფლის გზებს და
ვიწრო ქუჩებს,
ჩაფრენია სმენა ყურთა..
ცხოვრებისგან გულით მოკლულს
დამრჩენია ლოცვა ღვთისგან..


merab saluqvadze salukvadze isev atovs soflis gzebs da viwro quchebs


მერაბ სალუქვაძე - ისევ დავბრუნდები

სად არადა სადღაც იყო,
სხვენზე თვლემდა სანთელი,
ცა ღრუბლებში გამქრალიყო,
ბნელს ეტრფობდა ნათელი..


merab saluqvadze salukvadze sad arada sadgac iyo sxvenze tvlemda santeli