ლევან საცერაძე – გალაკტიონს

იყო ქართველი, მამულისთვის ზრუნავდა მუდამ,
ლექსების წერა შთააგონა ღვთიურმა მუზამ.

უყვარდა ქალი, მას სახელად ჰქვიოდა მერი,
სანდომიან ცის იყო იგი ელვა და ფერი.

ეჰ, სულიერი სიმარტოვე ვიგრძენი ხალხში
მერიმ დამტოვა, ჩავიკეტე ეულად სახლში.

მთვარიან ღამეს ხელში ვიღებ არაყს და ღვინოს,
სარკმლიდან ვუმზერ მანათობელ ღვთიურ ლამპიონს.

დავიწყე წერა, დაუბერა ფიქრების ქარმა,
თითქოს დარეკა წუთისოფლის სევდიან ზარმა.

ჩემი ცხოვრება დაემსგავსა გაფრენას ქორის
ნუთუ დამთავრდა ყველაფერი, ჩემს და თქვენს შორის?

ჩემი სიცოცხლის წლები მოგეც, გაჩუქე, ქალავ,
ნუ მემალები, დამენახე, სახეს ნუ მალავ.

ციდან მეძახის, გზას მინათებს ნათელი სვეტი,
რა დამრჩენია, რა მიშველის სიკვდილის მეტი.

ლურჯა ცხენებმა მომაკითხეს, მივყავარ ცაში
ათასი ფიქრი მიტრიალებს ამ ,,წყეულ“ თავში.

მე მათ წავყვები, გადავუფრენ მშობლიურ მხარეს,
ვიცი, მომირჩენს სხეულზე მყოფ მწარე იარებს.

იქნებ გავფრინდე და შევცურო ტალღოვან ზღვაში,
ვიყავი ერთი და ვიქნები ნუ მეძებთ სხვაში.


ტარიელ ხარხელაური - მთებზე აენთო,აბრწყინდა

მთებზე აენთო,აბრწყინდა
ახლად დასხმული ცვარიო,
ყაყაჩოთა ცეცხლს გამოჰრევს
შიშველი წვივით ქალიო,


დათო ახლოური - ხმაურობს სისხლი

ხმაურობს სისხლი
ზღვარწაშლილი
და ამღვრეული,
ცხელმა ტალღებმა


დათო ახლოური - თბილი ღამეა

თბილი ღამეა,
მშვიდი და მკრთალი,
შენზე ფიქრებში
გავყუჩდები და...


დათო ახლოური - მინდა რომ იყო ჩემი

dato axlouri minda rom iyo poezia literatura
მინდა რომ იყო ჩემი,
და იფერებდე მორცხვად.
თვალს გემჩნეოდეს ცრემლი,
შორს ვიქნებოდი როცა.


დათო ახლოური - ქალი ვაზია

dato axlouri qali vazia poezia literatura
ქალი ვაზია,
უნდა ეფერო,
უნდა ჩაიკრა გულში
და გათბე...
მზით დაფერილი


ტარიელ ხარხელაური - მე აგარიდე ფეხი, გვირილავ

მე აგარიდე ფეხი, გვირილავ,
წამოგიქროლა,ქარმა გაგთელა,
რა იოლია სხვისი ტკივილი,
რა ადვილია სხვისთვის სათქმელად!


დათო ახლოური - მე რომ მიყვარხარ

მე რომ მიყვარხარ,
მგონია, რომ
უყვარხარ ყველას,
მთელ სამყაროზე
ეჭვიანობს
ახლა ეს გული.


დათო არახამია - ამ უღიმღამო

ამ უღიმღამო

გამკვირვებია რომელი
დროა,-მკურნალი ყოვლის.
სულმოუთქმელად რომ ველი
და უმოწყალოდ მკორტნის.

დათო არახამია


დათო არახამია ბედის ჩივილი

ბედის ჩივილი

დამხვრჩვალი ქარი უმწეოდ წივის,
ზღვის ღელვა მაინც აღარ მინელდა.
კვირტივით სკდება წვეთები წვიმის,
ცვარი მეყრება მხრებზე მძივივებად.


დიკა სალაყაია - მოდი, თითქოს ბავშვები ვართ, გამიტაცე

მოდი, თითქოს ბავშვები ვართ, გამიტაცე

მოდი,თითქოს ბავშვები ვართ,გამიტაცე,
მერე სადმე გადამხიზნე მთაში,
სიყვარული სულ თავიდან ამიხსენი
არ გამიშვა,არ გამიშვა სახლში...


დიკა სალაყაია - სიყვარული რა ფერის არის დედი?

სიყვარული რა ფერის არის დედი?

-სიყვარული რა ფერის არის დედი?
-შენი თვალების ფარია შვილო....
-სიცოცხლე როგორი ფერის არის დე?
-სიცოცხლე დილისფერია შვილო....