მე შენი სიცოცხლე მჭირდება

სიკვდილი?ხშირად მინდება
სიცოცხლე?არ ვიცი ხანდახან
სულ ცოტა ალერსი მჭირდება.
რომ არ შევიშალო თანდათან
ხანდახან ხარხარი მინდება
ყვირილი მინდება ხანდახან,
ხანდახან გულიც კი მისკდება,
ლამის შევიშალო თანდათან
ხანდახან სიშორე მაგიჟებს
ჭკუაზე ვიშლები თანდათან
ხანდახან არავინ მჭირდება
მარტოობა მშლის თანდათან.
მადლობა უფალს,რომ არსებობ
ცოდვები შემინდე ხანდახან
მე შენი სიცოცხლე მჭირდება
რომ არ შევიშალო თანდათან


ასე უყვართ ვარდებს

ასე უყვართ ვარდებს


და როცა ვარდს შეუყვარდა მისი თვალის ბრწყინვალება
თავდახრილი ეს ცხოვრება მხოლოდ იმ ერთს მიანება.
როცა იგრძნო დატანჯულმა მისი სითბოს მხურვალება
ტუჩი დაშრა და მოუნდა მისი ბაგის მწყურვალება.

და როცა ვარდს შეუყვარდა მისი ეკლის მკერდზე ჩხვლეტა,
თითქოს გულზე სისხლის წვეთი უნებურად დაეწვეთა,
ტკივილს იტანს, მაგრამ თვალზე გადაეკრა შავი ნისლი,
მგლოვიარეს რას უშველის დანთხეული ტანჯვის სისხლი.

სიკვდილის წინ არ იშორებს ფიქრებს თავის სანატრელზე,
იმედები სანთლებივით დაამაგრა სასანთლეზე.
ტკბილი იყო ორი სულის ერთსულოვნად არსებობა.
ნატრობდა, რომ გული ძველი სიყვარულით ავსებოდა

ახლა უკვე სულს რომ ღაფავს ღიმილი პირს დამჩნევია,
უიმედოდ მიტოვებულს ერთი ნატვრა დარჩენია.
რომ იხილოს მისი სახე, რომ შეახოს მიჯნურს ბაგე,
რომ ჩურჩულით ყურში უთხრას: “ სიკვდილისთვის პასუხს აგებ.”


ტაძრის კედელთან მდგარი დილიდან

ტაძრის კედელთან მდგარი დილიდან
სამრეკლოს ზარებს დაველოდები.
საქართველოში რა ადვილია,
გადაგაბრალონ სხვისი ცოდვები.
გულთამხილავო, რამეთუ ვიცი
გაუტანლობა ამ წუთისოფლის,
ძნელია მაინც
ვიტვირთო სხვისი,
როდესაც ჩემი ცოდვები მყოფნის.
ღამე ვათიე თუ არ ვათიე,
სიზმარშიც შენი სანთელი მენთო,
ისევ შემინდე და მაპატიე
ჩემი და სხვისი ცოდვებიც, ღმერთო!


როცა სიცოცხლე მიხაროდა

როცა სიცოცხლე მიხაროდა
გული სითბოსაგან დამიცალე,
როცა სიგიჟემდე შემიყვარდი
შენთან სიახლოვე ამიკრძალე,
ოცნება წმინდა რაც კი გამაჩნდა
ყველა ამირიე, დამიშალე.
შენი გაღიმება შემიყვარდა
მერე შეხვედრაც კი ამიკრძალე.
მარტო სიყვარულის ცოდვა მაწევს,
მაინც არაფრით არ შემიბრალე.
შენი სიყვარული მიხაროდა
ღიმილი კი ცრემლად შემიცვალე.
შენი დავიწყება მაიძულე,
მაგრამ მერე ისიც ამიკრძალე


ქალის ცრემლების ფასი

ამქვეყნად არის ბევრი რამ წმინდა
თუკი მიხვდება კაცი,
თუ ვინმე შეძლებს გაიგოს სრულად
ქალის ცრემლების ფასი...

თუ შეეცდება დარდის გაფანტვას,
უიმედობის დღეებს,
თუ ამოაშრობს ჩუმი ალერსით
დარდით დაღვენღილ ცრემლებს.

ქალის ქვითინი, რომელსაც თითოს
ოცნება გაუფრინდა,
რა შეიძლება ამქვეყნად იყოს
ამაზე უფრო წმინდა?!

ბევრი რამ არის თაყვანსაცემი,
თუკი მიხვდება კაცი,
ოღონდ გაიგეთ, ოღონდ გაიგეთ
ქალის ცრემლების ფასი.


უკვე დაგემშვიდობე

უკვე დაგემშვიდობე
და გითხარი წადი.
გულში სიცარიელეა…
და მე ავად გავხდი.
შენ კი არ მეხმიანები,
უცაბედათ გაჰქრი…
კოცნა მაინც დაგეტოვა…
არაყს მივატანდი…
ტუჩებს ჩავიტკბარუნებდი…
შენი ტრფობით დაღლილს…
მთვარეს ავეკიდებოდი…
ვით ობოლი ბავშვი…
გულში ჩავეხუტებოდი…
რადგან მარტო დავრჩი…
შენს გზას ავედევნებოდი…
შენს ნაკვალევს, აჩრდილს…
ფიქრში მოგეფერებოდი…
მარტოობით დაღლილს…
შენს ტუჩს დავეწაფებოდი…
ამ მწყურვალი ბაგით…
მაგრამ უკვე გვიანია…
წადი, ჩემგან წადი…


გუშინ ეს გული ფეთქავდა ლაღად

გუშინ ეს გული ფეთქავდა ლაღად.
მას სიყვარულის სჯეროდა, სწამდა.
მისი მიზნები სიხვისას არ ჰგავდა,
უნდოდა მშვიდი ცხოვრება მასთან,
გოგო, რომელიც ოცნებად ჰყავდა.
იყო თავნება, გიჟი და ლაღი,
მან ამ სიყვარულს უწოდა განძი,
ამ განძს მისთვის არ ჰქონდა ფასი!
როცა დატევა გულში გაჭირდა,
გულიც დაცალა განძს, რომ დასჭირდა.
არც მისი ძგერა იყო ჩვეული,
გოგო მართავდა გადარეული.
დრო, რომ გავიდა გული დამძიმდა,
თურმე ის გოგო მისგან წავიდა…


თუ სიყვარულის სადღეგრძელოს ყანწით ვერ დალევ

თუ სიყვარულის სადღეგრძელოს ყანწით ვერ დალევ

და სანუგეშოთ ვერ ჩააქსოვ ოხვრას ნაღვლიანს

თუ სიყვარულში, სიყვარულით არ დაიწვები,

მაშინ ნეტავი უკეთესი რა შეგიძლია?!

თუ ლამაზ თვალებს კოცნით ცრემლებს ვერ ამოუშრობ!

ვერ აგრძნობინებ სიყვარული თუ რა ძნელია!

თუ უნაზეს და ლამაზ თვალებს ვერ აათრთოლებ

ნეტავ იცოდე უკეთესი რა შეგიძლია?!

სხვისი ტკივილი შენებურად თუ არ გიგრძვნია,

და სხვისი დარდი სიხარულად არ შეგიცვლია

გაწვდილ ხელისთვის თუ კი ხელი არ გაგიწვდია

მაშინ ნეტავი უკეთესი რა შეგიძლია?!


მე ვერ გავუძლებ უშენობით მოტანილ დარდებს

მე ვერ გავუძლებ უშენობით მოტანილ დარდებს

და მივეცემი აბობოქრებულ ფიქრების ტალღებს.

შენთვის დავკრეფდი ტრიალ მინდორზე მე ველურ ვარდებს

და… სიგიჟესაც ჩავიდენდი გვერდით რომ მყავდე.

და ჩემს სიგიჟეს მივაწერდი თაფლისფერ თვალებს,

ხშირად მდუმარეს,დაფიქრებულს,სულ რომ მაწვალებს.

თაფლისფერ სითბოს,დაუცხრომელ ვნებას და ალერსს

მე წაგართმევ და... შენ გააღებ უმზეო თვალებს.

გააღებ თვალებს… დაიწყებ ძებნას,

გსურს რომ იპოვო ის ძველი მზერა….

შენ ვერ გაუძლებ უჩემობით მოტანილ დარდებს

და… სიგიჟესაც ჩაიდენდი გვერდით რომ გყავდე!


ღმერთო, მაჩუქე სიცოცხლე

ღმერთო, მაჩუქე სიცოცხლე,
ღმერთო, მაჩუქე წამი,
ღმერთო, არ დამაკარგვინო
ნაპოვნი ნატვრისთვალი.
მკაცრად ნუ განმსჯი, უფალო,
ნუ დამიკარგავ იმედს,
დღეს თუ სანთელს ვერ აგინთებ,
ხვალ ხომ ვილოცებ იმდენს...
...იმდენს, რომ ცრემლი მომაწვეს,
ლოცვაში დავიღალო,
მხოლოდ ამ ერთს გთხოვ, უფალო,
რომ ფრთებით დაიფარო
ის, ვინც მანახა სიცოცხლე,
ვინც მაგრძნობინა წამი,
ღმერთო, არ დამაკარგვინო
ნაპოვნი ნატვრისთვალი


როდესმე მოგენატრები

ნუ მომატყუებ, რომ სინანული,ყველა სევდას და დარდებს წალეკავს,
დღეს შენი დღეა, მაგრამ დრო მოვა და უჩემობა სულში გაგატანს....!
ჯერ უდარდელი დღეები გიდგას და გატაცების ცეცხლით ინთები,
ახლა არ გჯერა მაგრამ დრო მოვა და..მტკივნეული დარდი ვიქნები.....
მე ვარ ვინც ნებით ოცნება დათმო და სინანულის მხარეს ეწვია,
ვისაც ხუმრობით აჩუქეს ღმერთი და უღმერთობას გადაეჩვია.
..


სანთელი იწვის

სანთელი იწვის, სანთელი დნება,
ჩემი ფიქრები უკვალოდ ქრება,
ნაღველი ისევ ჩემს გულში რჩება
და ეს ოცნებაც კვლავ ქარს მიჰყვება.

სანთელი დნება და ფიქრი რჩება,
სიქუმე დგება და ღამე კრთება,
ღამის წყვდიადში ცა იძირება
და ეს ოცნება უსიტყვოდ კვდება