შენ ჩემი არ ხარ და არც იქნები

შენ ჩემი არ ხარ და არც იქნები

რადგან შენ არ გაქვს ჩემზე ფიქრები

დრო გავა მეტყვი”იზრუნე თავზე,
მე სულ სხვა მიყვარს და ვფიქრობ მასზე.”

ეს არ იქნება ჩემთვის ახალი
ვიცი ოდესმე ამას გავიგებ
თითქოს მკარნახობს ღმერთი მაღალი
რომ ჩემს სიყვარულს ფეხ ქვეშ გაიგებ,

ერთ დღეს მოგართმევს ვინმე ბუკეტებს
მოგეწონება თვალები მისი
შენ დაინახავ მასში უკეთესს
ვიცი რომ არ ვარ მე შენი ღირსი,

წლები გავა და გული დაგწყდება
ჩემი სიტყვები შენ წინ დაგხვდება
მიხვდები მაშინ თუ ვინ გყოლია
რომ ჩემ სიყვარულს ძალა ჰქონია,

მე ეს არმინდა ოდესმე მოხდეს
რომ ჩემს დიდ გრძნობებს ცუდი რამ მოჰყვეს
არ მინდა შენში ის დავინახო
ვისაც არ ველი ის ავისახო

რა ვქნა რომ ბედმა ასე დამცინა
რომ სიყვარულში ასე გამწირა
არ დამანახა მასში სინათლე
თუ ერთხელ მაინც არ გამიმართლა


სიყვარულს რათ უნდა ხმამაღლა სიმღერა

სიყვარულს რად უნდა ხმამაღლა
სიმღერა
ღიღინიც ეყოფა
სიყვარულს რად უნდა ყვირილი
მიყვარხარ
ჩურჩულიც ეყოფა
სიყვარულს რად უნდა დიდი თაიგული
ერთი პატარა იაც კი ეყოფა


ოხ ღმერთ ნეტავ რატომ ...

ოხ ღმერთ ნეტავ რატომ მოველი, ყოველდღე ბრძოლას და ამხედრებას?
რად მინდა ვიყო ავის პყრობელი და თან არასდროს გკადრო ვედრება?
რად ვერ დასცრება ვერც ერთი წუთით ჩემი მშფოტვარე გიჟი ცხოვრება?
რით ვერ ვისწავლე რომ სიყვარული მხოლოდ ბრძოლაში არ იბადება...


ვარდი და მტირალა ტირიფი

ვარდს უთქვამს: ბულბულს მგალობელს
სურნელით თუ ვერ ვედრები,
აღარ დავისვავ ტოტზეო
და გამოუსხამს ეკლები.

ბჭობას ტირიფი ჩართულა
ცაში აშლილი ტოტებით
უთქვამს: ნუ ქიშპობ, იმღეროს,
თავისი ოქროს ნოტებით.

ვარდს უთქვამს შენი ჩრდილისგან
პატარა ბუჩქი ხმებაო
გიჯობს მას ყური მიუგდო,
ნუთუ არ გეცოდებაო?!

ტირიფს რომ გაუგონია
გამხმარი ბუჩქის ყვირილი,
ტოტები ჩამოუშვია
და დაუწყია ტირილი.


ორშაბათს გოგონა გავიცანი

ორშაბათს გოგონა გავიცანი,
გოგონა ნახატი ყალმისანი,
მისი ღიმილი და დალალები
სამშაბათს გამიხდა საფიცარი.
ოთხშაბათს წერილი გავუგზავნე
და თავს მოსაკლავად ვიმეტებდი,
ჩემი გასაჭირი ავუხსენი,
ჩემი ეჭვები და იმედები.
პარასკევს პასუხი მომივიდა,
ვაიმე, ბედო უკეთურო!
დაბერებულხარო გნოლივითა,
ცოლ-შვილს მიხედეო, უბედურო.
თეთრად გავათენე პარასკევი,
ფიქრში გავატარე შაბათ-კვირე,
თავმოჭრილი ვარ-თქო – დავასკვენი,
ჰოდა, თავისმოკვლაც დავაპირე.
მოვიდა მეორე ორშაბათი,
ისევ შემეფეთა ის უღმერთო,
ელვამ დამიარა კოჭებამდი,
დილამშვიდობისას გისურვებთო.
მე ახლა თავის მომკვლელი ვარ?
უნდა სხვანაირად ვძლიო სვე-ბედს,
მე ვიცი, რაცხა ოხერი ვარ,
ლექსებს დავწერ და ვიოცნებებ.
ღმერთია ჩემი მწყალობელი,
მე კი – იმ უღმერთოს მგალობელი.


ლამაზი სიკვდილი


ლამაზი სიკვდილი

(lamazi sikvdili)

როცა დაიწყებს წყარო საუბარს,
მზეს რომ მისწვდება ირმის ბღავილი,
შემოასკდება როცა ალუბალს
მუხლზე კაბა და გულზე ყვავილი.
როცა კვირტები აფეთქდებიან,
როცა სიმღერას იტყვი სასურველს,


ორი ისარი თუ ორი ტყვია

ორი ისარი თუ ორი ტყვია,
შიგ გულში მომხვდა ისეც ნაღვლიანს,
ერთს სიყვარულის ისარი ჰქვია,
ერთს სიყვარულის შიშს ეძახიან.

ტიალ გულს ერთი სულ შენსკენ სწევდა,
არ გიშორებდა თოფის ნიშნიდან,
ძალას მართმევდა მეორის სევდა,
ფეხის გადმოდგმას შენსკენ მიშლიდა.

შენს აჩრდილს ვერსად ვერ ვიცილებდი,
შენ არც იცოდი ეს საოცრება,
შენ არ გესმოდა ჩემი მცირედიც,
უმარტივესი ჩემი ოცნებაც.

მაინც გელტვოდი სამოთხის ბაღჩას,
გაჩირაღდნებულს სვეტიცხოვლებად.........
შენთვის აუხსნელ ქარაგმად დარჩა
ჩემი ლექსი და ჩემი ცხოვრება.


თვალებს ნუ დახრი უნდა ჩაგხედო

თვალებს ნუ დახრი უნდა ჩაგხედო,
უნდა გიპოვო სევდის იარა,
ნუთუ შენ მართლაც ისე გიყვარდი,
როგორც ჩემამდე ხმებმა იარა?
უნდა ვიპოვო ის მონატრება
შენ რომ თვალები დაგიწყლიანა
უნდა ჩაგხედო ლამაზ თვალებში
და მოგიშუშო ყველა იარა....


აღარ იტირო

აღარ იტირო მე რომ ვტირი ისიც მეყოფა,
დრო გადის ხედავ? გზები უკვე მართლა გვეყოფა,
აღარ იტირო ჩემი გული შენთან დარჩება,
ცრემლებით მაინც არაფერი არ გადარჩება,
აღარ იტირო, თუმცა ცრემლი მაგრად გიხდება,
ჩემს გარდა კარგო, შენს მშვენებას სხვა ვერ მიხვდება,
ნუ ტირი, გინდა? გულის სითბოს გაგიზიარებ,
მე წავალ მაგრამ სულს არასდროს დაგიზიანებ,
გათენებისას მზესთან ერთად დაგებედები,
არა წარსულში არ დაგტოვებ არ მემეტები...
და ისევ ღამეა, შენს თვალებს ნამიანს
დღეს ცრემლის პატარა მარცვალი აკლია,
წუხელ რომ გეძინა ცა იყო მოწამე,
ეგ ცრემლი თვალიდან ტუჩებით მოგპარე..


წვიმად მოვედი

თუ შენ სარკმელთან დაინახო წვიმის წვეთები
წვიმად მოვედი შენს ფანჯარას დავეწვეთები
წვიმიან ღამეს შენზე ფიქრში დავეხეტები
წვიმად ვიქეცი შენს ხელის გულს დავეწვეთები
შენს ხელის გულზე მინდა გავშრე შენთან დავრჩები
შენთან დავრჩები არასოდეს არ დაგშორდები
თუ ჩემი ნახვა მოისურვო სარკმელთან მიდი
წვიმად მოვედი წვიმა ვარ და წვიმად დავრჩები


მომეფერე რა...

მომეფერე რა...
შენ რომ გიყვარს ისე მომეფერე!...
გულთან მიმიჩუმე... სახე დამიკოცნე...
მაგრად ჩამიკარი და... ჩემი კანის სურნელი იგრძენი თავიდან!...
ყელთან შენი სუნთქვა მაგრძნობინე... თვალები დამიკოცნე...
თითებით მომეფერე სახეზე!..
ტუჩები გააღიმე... გამაღიმე!...
ჩვენს გრძნობაზე ილაპარაკე, არ გაჩუმდე!...
გულთან მიმიკარი!... ისე მომეფერე... შენი ოცნება დამიხატე...
დამაბრუნე!....
დამაბრუნე..........თორემ...............
......თორემ შემშლის უშენობა.....


ჩემს გულში პატარა ტაძარი აგიგე

ჩემს გულში პატარა ტაძარი აგიგე

ჩემს გულში პატარა ტაძარი აგიგე,
პატივს გცემ,ერთადერთ საყვარელ არსებას,
ამ გულში ამ ტაძარს ვერავინ შეაღებს,
სხვა ვერვინ გაბედავს აქ სანთლის დანთებას,
ეს გული შენია,ტაძარიც შენია,
აქ ყველა კედელი უშენოდ ბნელია,
სანამ შენ არ მოხვალ,სანთელს არ დაანთებ,
კედლები ცრემლს ღვრიან და ჩუმად გელიან...