დახატე

დახატე

მოყევი სიტყვებით მოყევი ფრაზებით
მოყევი უჩუმრად მალული აზრებით
აიღე ფურცელი გაავლე ხაზები
რაიყო თამამად კიარ გიბრაზდები

დახატე ის რასაც შენ გული გკარნახობს
დამალე ფურცელი უცხომ რომ არ ნახოს
რაიცი რას იტყვის იქნებ ვერ გაიგოს
იქნებ მოეწონოს და თანაც წაიღოს

აიღე ფურცელი და გულთან დამალე
ამ სიტყვებს ნუ ელი იჩქარე თან მალე
რომ მნახავ უჩუმრად უსიტყვოდ მომეცი
ნუ მეტყვი ახლავე პასუხი გამეცი

მაცადე გავიგო ჩემს გულში გავივლო
გრდზნობები რომელიც ფურცელზე დახატე
მაგრამ შენ გულმა უჩუმრად გაგიგო
და გიტხრა გრდზნობები სათუთად დამალე.


ეკლესიაში ნუ შეხვალ კენტად

ეკლესიაში ნუ შეხვალ კენტად

ეკლესიაში ნუ შეხვალ კენტად
და ნუ დადგები ხატის წინ მარტო,
თუ სიყვარულში არ გაგიმართლა,
ნუ ეკითხები იესოს რატომ?
ეკლესიაში ნუ შეხვალ სხვა დღეს,
მარტო შაბათი ამოირჩიე,
თუ გიღალატა კვლავ გიღალატებს
ნუ ეუბნები ქრისტეს - მირჩიე!
ეკლესიაში იჯდება ქალი,
ხელ გამოცვდილი და მთლად ეული,
გულგრილად მაინც არ ჩაუარო
არ შეიზიზღო მისი სხეული,
ეკლესიამდე ნაბიჯი რჩება,
სანთლის შეწირვა შენი ვალია,
რად გამირბისო ღმერთს ნუ უჩივი,
დაფიქრდი იქნებ შენი ბრალია !!


ხომ შეიძლება ...

ხომ შეიძლება ...

ხომ შეიძლება გულით გსურდეს და
ვერ შეიყვარო მაინც...
ხომ შეიძლება გინდოდეს გძულდეს,
ვერ შეიძულო მაინც...
ხომ შეიძლება ფრთები არ გესხას,
ცაში იფრინო მაინც...
ხომ შიძლება "ჩემი" არ გერქვას,
მაგრამ მიყვარდე მაინც...
ხომ შეიძლება ჩემთან არ იყო,
შენს სუნთქვას ვგრძნობდე მაინც...
ხომ შეიძლება გული გაიყოს
და ვსულდგმულობდე მაინც...
მაგრამ ოცნებას, მიწიერ სურვილს
და სიყვარულის მორევს
ვერ გაექცევი, თავს ვერ დააღწევ,
დიდი ტკივილი ესაა სწორედ...


ლამაზი ბავშვობის ლამაზი სიყვარული


მე ის სევდიანი წამიც მიყვარს,
ლამაზ ბავშვობას რომ მომაგონებს,
მინდა ერთი ლექსი დაგიტოვო
და დღეს ჩემი თავი მოგაგონდეს.
თუ რა ძლიერია ჩემი გრძნობა,
როგორ გამაწამა სიმარტოვემ,
ისევ უშენობის სევდა მოაქვთ
ხეებს, რომლებიც ჩვენ მივატოვეთ.
ო, რა მონდომებით ვამზადებდი
შენთვის ფერად–ფერად მისალოცებს,
ნეტა მაშინდელი სიხარული
შენში ვარსკვლავივით კიაფობდეს.
ახლაც ისევ ისე მენატრები
და არც მიეცემი დავიწყებას,
მარტო ეს ლექსები წაიკითხე
და არ დამჭირდება დაფიცება.
ვიცი ახლა სულ სხვას ეფერები,
არც მე დამკლებია სიყვარული,
მაგრამ არასოდეს მომასვენებს,
შენთან განშორების სინანული.
შენი მონატრება ტკივილია,
თურმე ასე არვინ მყვარებია,
ჩემი ნაღველიც და სიხარულიც
შენი გახსენების წამებია.....


დავბერდი? - არა

დავბერდი? - არა

დავბერდი? - არა
ცხოვრებისაგან წყალწაღებული
მე შენს სიყვარულს ჩამოვეკიდე.
გამარჯვებული, გალაღებული
მიყვარხარ კიდევ!

დავბერდი? არა! ლექსების ფერებს
დაჰკრავს სურნელი საუკეთესო,
ნამდვილ სიყვარულს რა დააბერებს,
სულზე უტკბესო!

ვინ დააწყნარებს მეტეხის მორევს?
ვინ შეაჩერებს ლექსს ნიავქარულს?
მტკვარში ცოცხალ თევზს ვერვინ გამოლევს,
გულში - სიყვარულს.

და თუ ხანდახან ფშატის ხესავით
ვერცხლის ჭაღარას მეც შევერევი, -
გწამდეს, შენს თვალებს დაუკვნესავი
ვერ შეველევი.

დავბერდი? არა! ლექსების ფერებს
დაჰკრავს სურნელი საუკეთესო,
ნამდვილს სიყვარულს რა დააბერებს,
სულზე უტკბესო


დილით ადრიან ტაძარში გოგონა

დილით ადრიან ტაძარში გოგონა

დილით ადრიან ტაძარში გოგონა
ვიხილე სანთელით ხელში
მუხლებზე იდგა გაყინულ ქვაზე
ცრემლი სდიოდა ორივე თვალზე
ის ჩუმად კვნესოდა იტანჯებოდა
ის ჩურჩულებდა ხატს შესცქეროდა
მიშველე ღმერთო რა დაგიშავე?
ასე რო მტანჯავ არ გებრალები?
შენ ხომ იცოდი ვერ ავიტანდი
შეყვარებული რომ მომიკალი?

. . . . . . . . . საღამოს გვაიან გაყინულ
ქვაზე მას სამუდაომოდ ჩასძინებოდა


ტირი?.. ხო ვტირი...

ტირი?.. ხო ვტირი...

ტირი?..
-ხო ვტირი...
-მერე და რატომ?
ეს ქარმა მკითხა დარჩენილს მარტო…
გიყვარს?
-ჰო,მიყვარს…
"რამ შეგაყვარა?"-დამძახის ქარი,
მე უფრო მეტად მომაწვა დარდი,
ქარი კი დაქრის დღისით და ღამით.
და მეკითხება:" რად გიყვარს მაინც?"
-თუ გიღალატა და მიგატოვა
ის სიყვარულის რაღა ღირსია?
-დამნაშავეა...მაგრამ რა ვუყო
რომ ჩემი გული მხოლოდ მისია…
-პატარა ქალო!ნუ გადამრიე
აღარ უყვარხარ-ის ხომ სხვისია!
-გაჩუმდი ქარო...ნუ ვეყვარები
არ დავუჩოქებ,ნება მისია,
მაგრამ სიყვარულს და წმინდა გრძნობებს
არავის ვაძლევ სესხად, ნისიად…


ფიქრები? ოცნება?

ფიქრები? ოცნება?

ფიქრები? ისევ მაწამებენ.
ოცნება? რავიცი გაქრა.
დანახვის სურვილი? შემომრჩა...
იმედის ნაპერწკალი? ჩაქრა.
უშენოდ ვერ ვძლებდი? გავძელი.
ძნელია რა ვუყოთ ახლა.
ეს სევდა ბოლოს თუ მომიღებს.
ვერ გეტყვი შენ თვითონ ნახავ,
ოცნება? რავიცი დასრულდა
ფიქრები? მაწუხებს ახლაც.
რა ძნელი ყოფილა სიცოცხლე,
გულს თუ სიყვარული ახლავს


რა გულგრილი ხარ?

რა გულგრილი ხარ? თვალებს მილულავ,
თვალებს მილულავ ცრემლით ნატბორევს
შენ ამოგივსე სული ყინულის
ცივი ნამსხვრევებით და მიგატოვეს
მე არ გამტყუნებ რომ აღარ გჯერა
მე აღარ გეტყვი - ”ჩემს სიტყვებს ენდე”
მე არ გამტყუნებ რო აღარ გჯერა
კაცის ამდენი ღალატის შემდეგ...


ძნელია, როცა

ძნელია, როცა

ძნელია, როცა ტირილი გინდა,
ძნელია, როცა ტირილს ვერ ბედავ.
ძნელია, როცა სიცილი გინდა
და ამ სიცილის მიზეზს ვერ ხედავ.
ძნელია, როცა შენ გული გტკივა,
რომ ვეღარა გრძნობ ვერავის სითბოს.
ძნელია, როცა ხელებზე გცივა
და ლამაზ ხელებს არავინ გითბობს.
ძნელია, როცა თვალები სველი
ვერ იძინებენ, არ წყდება თოვა.
ძნელია, როცა ვიღაცას ელი
და თან იცი, რომ ის აღარ მოვა..


სევდა გულს ტკივა

სევდა გულს ტკივა

სევდა გულს ტკივა, თვალებს კი არა,
მაგრამ თვალი ჩანს, გული კი არა.
თვალი სხვას იპოვის, გული კი არა,
გულს ახსენდები, თვალებს კი არა..


წითელ ვარდებში გადაშლილი თეთრი ვარდი ხარ

წითელ ვარდებში გადაშლილი თეთრი ვარდი ხარ

წითელ ვარდებში გადაშლილი თეთრი ვარდი ხარ
მაგრამ შენ მაინც მოწყენილი, რატომ დადიხარ?
დარდი არ გშვენის ჩემო კარგო ქვეყნის თვალი ხარ.
მზე იმალება,რომ შეგნიშნავს განზე გადიხარ.
ყველა გზას გითმობს,ვინც შეგხვდება რა ლამაზი ხარ
შენ ხომ ვარდებში გადაშლილი თეთრი ვარდი ხარ
ლამაზმანების
უნაზესი დედოფალი ხარ!