ნანა სელეპანოვა - ეფემერა

ეფემერა


ნანა სელეპანოვა - ცაში მოგელი

გათავდა! წასვლას,
თუკი არ იშლი,
გულდაწყვეტილი,
ნებით გნებდები,
მე თმებს გულმკერდზე
აღარ გაგიშლი
და სამუდამოდ
ჩამოგეხსნები.


ნანა სელეპანოვა - მოლოდინი

არ მინდა, მაგრამ... მაინც ვეჩვევი,
თურმე, ლოდინი არ არის ძნელი,
როცა წვიმებს და ქარებს ნებდები,
შენ დარში უკვე, არავის ელი.


ნანა სელეპანოვა - სიყვარული მგონია

ჩემს სევდიან ზღაპარში,
სევდა გადამდებია,
გზა შორია ტაძრამდის,
ახლოს, უფრო ღმერთია.


ნანა სელეპანოვა - გადამაყოლე წერასა

ლექსებით მელამუნები,
ეგებ, პირისპირ გეცადა,
ბიჭავ, ჩამახსენ ხუნდები,
მეც დავწყნარდები, შენაცა.


ნანა სელეპანოვა - ღმერთი და...

დღეს სიკეთეზე
მტრობამ იმეფა,
ალბათ, სატანამ
შემოგვიგორა,
სად იყო ღმერთი,
თუ ლუციფერმა,
შური და ბოღმა
გ ა მ ო ი გ ო ნ ა.


ნანა სელეპანოვა - უთქმელი სიყვარული

მითხრეს, გაუშვი, იარონ,
წამსვლელი, მაინც წავა,
ქალაუ, შენცა გვიანობ,
თვალს ნებიერად ნაბავ.


ნანა სელეპანოვა - სიყვარულის ბალადა

ცაზე ღრუბლებს გაუშლიათ
სევდის კარვები,
მზეო, სად ხარ, მთის კენწეროს,
რას იმალები,
განზე გასწი, ბიჭავ
შენი ბაგემარწყვები,
თუ არა და, ისარს გტყორცნი
შავი თვალებით.


ნანა სელეპანოვა -ჩემი სამშობლოც იქ არის!

ამბობენ, პოეტი ის არის,
ვინც სამშობლოზე ღაღადებს,
ბევრჯერ ვაფრინე ისარი,
ცრუ პოეტებიც დავჯაბნე.


ნანა სელეპანოვა - საზღაური

ლოცვას და მარხვას გადაჩვეული,
რამ მომიყვანა გუშინ შენს ხატთან,
ვიცი, არა ვარ შენი რჩეული
და მაინც შენგან ვითხოვ სამართალს.


ნანა სელეპანოვა - ბედი უნდა ყველაფერს

უპატრონო სასაფლაო,
ჩემს ღაღადისს მაგონებს,
არა, ღმერთთან არა ვდაობ,
ღმერთს მე ვერ გავაგონებ.


ნანა სელეპანოვა - წინასწარ

წინასწარ რომ გეტკინება,
წინასწარ რომ არ იცი,
ორი გულის შერკინებას,
წინასწარ რომ განიცდი.