ნანა სელეპანოვა - გზაზე მიდის ერთი ქალი...

გზაზე მიდის ერთი ქალი...
რატომ ერთი?
მაშ, რამდენი?
უფრიალებს კაბას ქარი,
სიცილი აქვს გადამდები.


ნანა სელეპანოვა - არა,არა,შენ არა ხარ

არა, არა, შენ არა ხარ მსგავსი,
კაცის, ვისაც ჩემი სატრფო ჰქვია,
შენ ცრემლებით დამისველე თვალი,
მე კი შენგან, სიყვარული მშია.


ნანა სელეპანოვა - დამიძახე...

დამიძახე...
დამიძახე...
დამიძახე...
ნაფეხურებს, ვიდრე
შენსას დავაკვდები,
ვიდრე, ქარი შენგან
შორს არ გამიტაცებს,
ვიდრე, გული ფეთქავს,
ისევ გამალებით.


ნანა სელეპანოვა - მელოდე

შენთვის ვილექსე და მაინც,
არ მაგდებ აინუნშია
და სიყვარულის მარცვალი
გახრწენ შენსავე ხნულშია,


ნანა სელეპანოვა - ლექსში ჩაკარგული


ალბათ, იმაში ვარ დამნაშავე,
რაც მითქვამს, სულაც, არ უნდა მეთქვა,
ან იქნებ, გულში რაც გადავმალე,
არ მოვიტანე გულამდე თქვენთან!

იქნებ, ტყუილად ვაფრინე სიტყვა
და ვგრეხდი, ისეც დაგრეხილ რითმებს,
დღეს არ მაშინებს ქარი და წვიმა,
წყენა მაშინებს, თქვენგან რომ ვითმენ!


ნანა სელეპანოვა - ნუ მოხვალ


ნუ მოხვალ, მაინც,
ვეღარ მომაგნებ,
მეც შენს დანახვას
აღარ ვინატრებ,
შენს სახელს ვარქმევ
უსულო საგნებს,
ყველა უგულო
კაცის ჯინაზე!


ნანა სელეპანოვა - ის მოვა


ის მოვა, მოვა,
არ დაგტოვებს
მარტოეულად..
ის, ვისაც უყვარს
შენთან ჩხუბი,
ზოგჯერ ფერება,


ნანა სელეპანოვა - ბედმა გადაიფრინა

მე გზად ვერავინ
ვერ დამიფინა,
ვარდი უეკლოდ
გადანაფერი,
ალბათ, ჩემ ბედმა,
მაშინ იფრინა,
სევდიან თვალებს,
როცა ვახელდი.


ნანა სელეპანოვა - ფიქრში მძინარე

ხარ გადმოსული სურათიდან
სალვადორ დალის...
იდუმალ ვნებას აყოლილი,
ფიქრში მძინარე,
აბობოქრდება სისხლი შენში
ბობოქარ ქალის
და გულმოსული გადმოაფრქვევ
ცეცხლის მდინარეს.


ნანა სელეპანოვა - ვიცი, რატომ ბრაზობ

ჩემსკენ მომართული
თვალით ცრემლიანით
მიმზერ განაბული..
ვეღარ დაივანებს
ჩემში შენი გული
ვნებით გათანგული.


ნანა სელეპანოვა - მზე და მთვარე


ღამით მთვარეზე ვთხოვდები,
დღისით უმზეოდ ვიწვები,
დღეს უშენობით ვცოფდები,
ხვალ ალბათ დამავიწყდები.


ნანა სელეპანოვა - რამტი რიმტი რამ

აუ და, რაფერ გიხდება,
ეგ წერწეტა ტანია,
მოდი, გამზადილია,
შენთვის ციხე - გალია.