ადექი

ადექი

***

ისევ ჩაიმუხლე?

ეს არაფერია,

მოუხმე, მოუხმე ოცნებებს ფრთამალებს,

შენ უნდა წამოდგე, სხვა გზები გელიან,

ადექი! იარე!

ცხოვრება გავალებს.


ადექი!

ვინ შეჰკრავს საშენო კამარებს,

ზიზღში არ დაჰკარგო წამი გოდებისა,

ადექი, ცხოვრება კიდევ ბევრს გავალებს,

ჰქმენ ტოლი სიკეთე, შენივ ცოდვებისა.


და რადგან გახვედი წარსულის სახლიდან

ნელ_ნელა უთუოდ გადიხდი სხვა ვალებს...

ადექი!

დაიწყე თავიდან ახლიდან,

ადექი!

იარე!

ცხოვრება გავალებს!


/ ნანა მეფარიშვილი /



უბრად ნუ ჩაუვლით სალოცავებს, ლოცვა შეაწიეთ სანთლებს.

უბრად ნუ ჩაუვლით სალოცავებს,

ლოცვა შეაწიეთ სანთლებს.

ღმერთი არ დაგტოვებთ უპასუხოდ-

გწამდეთ! ღვთის გულამდე, გწამდეთ!..

ყველა დარდებიდან გაიდარებთ,

იტყვით:ვუძლებდი -თქო,რამდენს...

თქვენი სასწაული თქვენს ხელშია-

გწამდეთ! უსასრულოდ გწამდეთ!..

ყველა განსაცდელი დაიძლევა,

მზე კვლავ მოადგება ფანჯრებს...

ყველა დარაბები გაიხსნება-

თქვენ კი,სამყარომდე გწამდეთ!..

რომ კვლავ დარიანი დაგიდგებათ,

კარი ჩაურაზეთ ავდრებს.

როცა თქვენი ლოცვა დამწიფდება-

ცამდე გულწრფელობა აგწევთ...

როცა ყველაფერი დალაგდება,

ღმერთს ნუ დაუვიწყებთ ამდენს...

უბრად ნუ ჩაუვლით სალოცავებს,

ლოცვა შეაწიეთ სანთლებს...

/ ია ნანეიშვილი /



სადაც ყველაფერი ჩუმად იყიდება... სადაც,ყველაფერი ფული ღირს...

სადაც ყველაფერი ჩუმად იყიდება...

სადაც,ყველაფერი ფული ღირს...

რატომ გაბრაზდები,რატომ განცვიფრთდები-

აღარც შეშფოთდე და ნუ გიკვირს!

თუკი უარგყოფენ,არც ეს გაიოცო,

სულსაც გაყიდიან ფულისთვის.

სადაც სამშობლოა ასჯერ გაყიდული-

ფუჭი დაპირებით,ტყუილით!..

რაღამ გამაკვირვოს,რაღამ გამაბრიყვოს,

ჯვარზე გაგაკრავენ შურისთვის.

ჩემო საქართველო,ნეტავ,ვის ხელში ხარ,

როგორ თამაშობენ თუ იცი?!

სადაც სიმართლეა,იქვე ჯალათები-

მართალ აზრს სახიჩრად ახშობენ.

როგორც თვითონ "აწყობთ",ისე იქცევიან-

ზღაპრებს სხვა რაკურსით ამბობენ...

სადღა სამართალი?! ძებნა გაგიგრძელდა?!

იქნებ ტყუილებმა დაგღალა?!

როცა "უძაღლოა"თურმე ქვეყანაში,

"კატებს"აყეფებენ ხმამაღლა!..

ია ნანეიშვილი



ოლღა ბებიას ლოცვა

ოლღა ბებიას ლოცვა

==================

ნელა იარე, არ დაგიცდეს მიწაზე ფეხი,

ჭირდები ნენა, საქართველოს მიხედო უნდა,

შენს დამაწყევარს დაადგება რისხვა და მეხი,

მიეცი ღატაკს, არ მოთხოვო იცოდე ხურდა.


სამშობლო რომ გაქვს ეს იცოდე, ვალია დიდი,

შვილო სიკეთით გაინათე გზა და სავალი,

სადაც ქვეყანას დასჭირდები უშიშრად მიდი,

რადგან ამაზე დიდი ვალი ქვეყნად არ არი.


მოგიკვდი შვილო, ობლობაში გაზრდილო ბიჭო,

ეს კვერიც ნენა გამოცხვება, იქნება როცა,

ჩემო დარდო და გულში ეკლად გაყრილო ხიჭვო,

დედა მარიამს გავედრებ და დღედაღამ გლოცავ.


არ უღალატო ზურიკელა ჯილაგს და მოდგმას,

ბაბუშენმა პატიოსან კაცად იარა,

შენი სიცოცხლე მიხალისებს ღარიბულ ოდას,

შენმა ობლობამ ჩემს გულმკერდზე გადაიარა.


არ გაუბრაზდე ბებიაშენს იცოდე შვილო,

ვერ ვქენი მეტი, დაგყვებოდი თოვლსა და ქარში.

ჩემო ტკივილო, ჩემო ღამით გამქრალო ძილო,

მე რომ გწყევლიდი, ძუძუები გლოცავდნენ მაშინ.


ნელა იარე, ნელა ნენა, არსად წაიქცე,

არ შეგაშინოს მტერისა და ავის სიმრავლემ,

ბებია, ომის ქარცეცხლიად არ გამოიქცე,

დაგაარჩინე საქართველო და გაგვიმრავლე.


მოფინე სოფელს და ქვეყანას შენი ბაღნები,

აპა რა ნენა, შენ საჯიშე კაცად გაგზარდე,

წუთისოფლიდან მე რაის ვარ შვილო წამღები,

ხანდისხან საფლავს მოაკითხე, გთხოვ არ დამზარდე.


ობლად გამოზრდილს შენ გაბარებ დედაო ღვთისა,

აბა უშენოდ დედამიწას არც უბრუნია,

მოაყრევინე მამა –პაპის ასაკის ხნისა,

მისი ნაგრამით გაამრავლე მთელი დუნია.



სადღაც განვდევნეთ პატიოსნება

სადღაც განვდევნეთ პატიოსნება,

არაფრად ფასობს დანაპირები....

ერთადერთ "საქმედ" დაგვრჩა ოცნება,

გაქრა საზღვრები და ნაპირები...


აღარ ვამართლებთ იმედს და ნდობას,

ცუდსაც ვერაფერს ვხედავთ ამაში...

რატომ ვეცდებით ვინმეს დანდობას?

გვართობს გულწრფელი გრძნობით თამაში...


რეალობას და ოცნებებს შორის

დასაბამიდან მარად ომია...

რთულია აღქმა მცდარის და სწორის,

გულების მსხვრევის მარათონია...


ახლა წარსულში გამავალ სარკმელს

დაკარგულ დროთა გამო ხატავენ,

მომწონს, რომ ბევრი თქვენგანის სათქმელს,

ჩემი ლექსები გამოხატავენ...


გირჩევთ გრძნობების გაზიარებას,

დღეს რომ გვიჭირავს - მრუმე რანგია...

ვეცადოთ ცოდვის აღიარებას,

თორემ - ცხოვრება "ბუმერანგია"...


სხვას რომ გავხადეთ, იმ ქურქის ჩაცმას

სჯობს, რომ მიზნები გვქონდეს დიადი...

თუ არ მოვიშლით სიკეთის ჯვარცმას,

ბოლოს ყველაფერს შთანთქავს წყვდიადი...


ჯემალ ფერაძე 15.09.2019



გიორგი მეფის პასუხი შორენას

გიორგი მეფის პასუხი შორენას

,,მე შენზე ფიქრები მისანსაც ვუამბე,

სადა ხარ, სადა ხარ, სადა ხარ შორენა...

წუხელის ღამესთან იბრძოდა ხოხობი,

შენი ნებიერა არაგვთან გოდებდა.

მოჰყევი ჩემამდე მეწამულ სიზმრებს და

ვერ ვარკვევ ქალი ხარ, თუ უფრო-ავაზა,

გელოდი, ცვილისფერ აჩრდილად ქცეული,

ლოდინში ხოხობიც ღამესთან დაზავდა.

შემინდე, ფხოველის ამაყო ასულო,

ზვიადი არ მკითხავს, ომში რას ამზადებს,

სამშობლოს დასჭირდა, უნდა გამეწირა

მრავალი სიცოცხლე, მოხუცი მამამზეც...

არ მკითხო, მარჯვენა ვის უფრო ეტკინა,

ვინ უფრო დაკარგა თვალში მზის ნათელი,

მორიელს შევხვდი და იაკობს ვეომე,

წმინდანად ვიწამე მე შენი სახელი...

...და რადგან გაფრენა არჩიე დარჩენას,

ქარაფებს უამბე, უამბე მორევსაც,

მხოლოდ მე მიყვარდი, როგორც ღვთაებრივი,

ტაძარიც შეგწირე და ტახტიც, შორენა!"

...

შერჩა სვეტიცხოველს მითი მარადისი,

მცხეთასთან არაგვი ხმაურით მოჰყეფდა,

ჰქვია უკვდავებას ზოგჯერ სახელები:

უტა-კონსტანტინე, გიორგი, შორენა...

/ნათია ღვინიაშვილი/



გუშინ საღამოს თურმე მეჯლისზე ამბავი მოხდა უმაგალითო :

გუშინ საღამოს თურმე მეჯლისზე

ამბავი მოხდა უმაგალითო :

ქალი მისულა უყელსაბამო,

უბრილიანტო, უმარგალიტო,

უმანქანო და უმდიდრულქურქო,

უსაყურო და უსამაჯურო,

უქმრო, უშვილო და უღიმილო,

უჯამაგირო, უსამსახურო. . .

მისულა ქალი მაღალ დარბაზში

და არხეინი შეძრულა ხალხი :

ცისფერ-ვარდისფერ მათს გარემოში

კაბა ქალისა შეჭრილა თალხი.

მერე ისეთი რამე მომხდარა,

კინაღამ ყველა გადარეულა :

ქალს დიდი ცრემლი ჩამოჰვარდნია

და ცრემლი კაცად გადაქცეულა.

ქალს დაუწყია ცრემლკაცთან ცეკვა

და კაცის მკერდზე დაუდევს თავი. . .

ქალს ეცვა კაბა, როგორც ვთქვით, თალხი

და კაცსაც სცმია სამოსი შავი.

გაშეშებული მდგარა სუყველა. . .

გაშტერებოდა სუყველას თვალი,

ლამაზი იყო სანახაობა :

როგორ ცეკვავდა ცრემლკაცთან ქალი.

ისე ლამაზი, ისე ლამაზი. . .

წამოუვიდა ყველას ცრემლები. . .

გაქრა დარბაზი და ირგვლივ გაჩნდა

აყვავებული თეთრად ტყემლები. . .

და ყვავილების იმ თეთრ ღრუბელში

ცეკვით აფრინდა ის წყვილი თალხი. . .

ძირს დარჩა უცებ დაბრძენებული

უწინ ცრემლების არმცოდნე ხალხი



ქუჩას მისდევდა ლამაზი გოგო

ქუჩას მისდევდა ლამაზი გოგო

და ცალი ხელით ვარდი მოჰქონდა,

ისეთი იყო, აგიხსნა როგორ,

მოგონილია მასთან ჯოკონდა.

გაქვავებული ჭაბუკნი იდგნენ,

ხმას ვერ იღებდა დიდხანს ვერავინ,

მიშტერებოდნენ იმ ლამაზ გოგოს

და ქანდაკებებს ჰგავდნენ ყველანი.

ბოლოს და ბოლოს ერთმა მათგანმა

იმ გაქვავებულ ჭაბუკთა შორის,

ძლივს ამოღერღა სხვების მაგივრად:

"მტრისას ასეთი ლამაზი ცოლი!"


/ლადო ასათიანი/



დამბალ ხაჭოს

დამბალ ხაჭოს


რას გავხარ? უცხომ თუ ნახა

იქნება გული გაუსკდეს,

იფიქრებ შანსი არ არის

ამაზე ხელი წაუცდეს,

უეცრად ეჭვი გაგივლის

გვერდს თუ არაყი დაუდგეს,

ტაფაში ჩაბრუნებულსა

ერბო თუ ბლომად ჩაუდეს.

წამოდუღდება ერბოში

მსუყე ოხშივარს აიდენს,

დაგარქმევს საჭმლის უნახავს

ისეთ სასწაულს ჩაიდენს.

ჯერ მზეზე შრება და მერე

ბინას ქოთანში დაიდებს,

ფერსაც შეიცვლის სუნსაცა

გარედან ობსაც მაიდებს.

ნიორთან ჟიპიტაურთან

უფრო გემოზე წაიღებს,

ბრძოლა რო იყოს საჭმლისა

ოქროს მედლებსაც აიღებს.

ფშავლების სიამაყე ხარ

რეცეპტს ვერავინ გაიგებს,

ვინც ძალად შეგვეცილება

მე ვიცი რასაც მაიგებს.


/მურმან ცოცხალაშვილი/



ქართველი კაცი როცა მოკვდება ვაზი ამოდის ზედა

შაჰ-აბასმა კახეთში გააჩეხინა და ამოაძირკვინა ვენახები.ბრძანება გასცა:ვის ვენახშიც თუნდაც ერთ ძირ ვაზს აღმოაჩენთ,ვენახის პატრონს თავი მოჰკვეთეთო!
ერთ-ერთი გლეხის ვენახში მართლა ნახეს ერთი ძირი შემთხვევით ჩარჩენილი ვაზი.
პატრონი სახალხოდ დასაჯეს,თავი მოჰკვეთეს და სახელდახელოდ გათხრილ მიწაში ჩააგდეს.იმ საფლავზე მეორე წელს ვაზის რქამ ამოიყარა.თურმე დასჯილ კახელ გლეხს ხალათის საღილეებში ვაზის ლერწი ჰქონდა გაყრილ-გამოყრილი და ის ამოზრდილიყო.

**********************
სიკვდილს სიცოცხლე რომ არ მოჰყვება
ვინა სთქვა ესე ნეტა
ქართველი კაცი როცა მოკვდება
ვაზი ამოდის ზედა
ვაზი ამოდის და თან რა ვაზი
ცრემლად იღვრება ცრემლად
და დაიტირებს მის გამშენებელს
რომელიც იქცა მსხვერპლად
ვაზმა იხარა და მისი ღვინით შესანდობარი დალიეს ჩვენთან
შესანდობარი კაცის რომელმაც
თავი გაწირა მსხვერპლად
თავი გაწირა ვაზის ჯვრის მადლით
და ქრისტეს სადიდებლად
თავი გაწირა
თავი გაწირა
თავი გაწირა მსხვერპლად.

/მიშო ქიშოშვილი/