ნანა სელეპანოვა -ლექსში ჩაკარგული

გრძნობას დაეძებდი სულის სამოსელად,
ძველი სიყვარულის გეწვის იარები,
ლექსში ჩაკარგული ლექსმა გამოგდევნა,
ტანი შებოჭილი დაგაქვს ლიანებით.


მომძებნე

ნუ განმშორდები, როცა მშორდები,
თუ სიყვარული ჩემდამი შეგრჩა,
მოგენატრება ჩემი კოცნები
და მერე, ყველგან დამიწყებ ძებნას.


ნანა სელეპანოვა - მომბეზრდა

ეს მანდილი ალისფერი მაქმანებით,
ფერმიხდილს, რომ მღიობები ამჩნევია,
თავსაბურად ადრე თავზე ვატარებდი,
ახლა სკივრში გულწასული ასვენია.


ნანა სელეპანოვა - რა სჯობს

რა სჯობს - უყვარდე თუ შენ გიყვარდეს?
იქნებ, სჯობს არვინ არ შევიყვაროთ,
მე მირჩევნია - არავინ მყავდეს,
ვიდრე ოდესმე გადამიყვარონ.


ნანა სელეპანოვა - სანამ შენ სუნთქავ

მე არ მოვკვდები,
სანამ შენ სუნთქავ,
სანამ ერთად ვართ
და გქვია ჩემი,
სანამ ჩემი ხარ,
შენ, ჩემო სუნთქვა,
გულის სანაცვლოდ
შენ ფეთქავ ჩემში.


ნანა სელეპანოვა - ვინ შემაჩვია

დღემდე ღრუბლები მეხს და ელვას
ჩემსკენ დევნიან...
ტანზე უიღბლო სიყვარული,
დღემდე მაცვია...
ვინ შემაჩვია ღამის ტეხვას,
ფიქრებს სევდიანს...
ვინ შემაჩვია?!


ვედრება

ვ ე დ რ ე ბ ა


ნანა სელეპანოვა - აგონია

თითქოს მოწყვეტილ ვარსკვლავივით
ავცდი ორბიტას
და დედამიწას საპამპულოდ
შემოვრჩი კენტად,
მე გადაღლილი მარტოობით
შენსკენ მოვრბივარ,
როს გული ჩემი ემსგავსება
გაფრენილ მერცხალს.


ნანა სელეპანოვა - მაფშალია

როს ბუმბული შენი,
ცაში მოფარფატე,
მიწას ამჩნევია,
არ მოფრინდე ჩემთან,
ცეცხლი სიყვარულის,
ჩემში ჩამქრალია,


ნანა სელეპანოვა - აუტანელი იყავი როცა

თურმე ცხოვრება ყოფილა ფარსი
და ათრთოლებულ ტუჩებშიც კოცნა,
შენ მაშინ იყავ უფრო ძვირფასი,
აუტანელი იყავი როცა!


ნანა სელეპანოვა - ყველა კაცი ჩასაქოლია

იყო წუხილი და გაჩნდა ბზარი,
ღალატიც იყო, ასე მგონია,
გასაროზგია დღეს ყველა კაცი
და ყველა კაცი ჩასაქოლია.


ნანა სელეპანოვა - შენ აღარა ხარ!

შენ ჩემთან არ ხარ..
და ჩემს ფიქრებს,
ნუღარ აწვალებ,
ნურც გაწვიმდები,
ნურც ქუჩებში
გამიავდრდები