მანანა ბოჭორიშვილი - შეგხვდი და ცხოვრება ლამაზი გამიხდა

შეგხვდი და ცხოვრება ლამაზი გამიხდა
ყველაფერს სხვა თვალით,სხვა გულით შევხარი.
მივხვდი რომ ცხოვრება უშენოდ არ ღირდა,
უსაზღვრო გრძნობა მაქვს მოძღვნილი შენდამი .


manana bochorishvili shegxvdi da cxovreba lamazi gamixda


ა. სურმავა - მე ვაფრენ… ოცნებებს ცაში დღეს ჩემს ღმერთთან

მე ვაფრენ… ოცნებებს ცაში დღეს ჩემს ღმერთთან
და სანთელს დავანთებ ხატებთან მდუმარე
გიჟი ვარ… რადგან მე დღეს ამდენს ვუძლებ და
კვლავ უფლის იმედით… კვლავ ისევ ვდუმვარ მე….

surmava me vafren ocnebebs cashi dges chems gmerttan leqsebi poezia literatura


არ შეიყვარო ქალი დაღლილი

არ შეიყვარო ქალი დაღლილი,
გაბეზრებული ლექსით და ტრფობით,

უნდა გიყვარდეს ანცი, ეშმაკი,
ენერგიული, თან მზერა ორბით;


ღმერთო გამარჯობა მოგესალმები

ღმერთო გამარჯობა მოგესალმები
უკვე დამეცალა ჩემი კალმები
სიტყვა სიტყვით აგიღწერ დღეს ჩემს ტკივილებს
მეტყვი თუარა ცხოვრება რას მიიპირებს
რატომ ვიტანჯები რატომ ვქრები მიწიდან
რატომ არ მიგყავარ ამ ცოდვილ დედამიწიდან


სიყვარული რიგდებოდა წიგნის მაღაზიაში,

სიყვარული რიგდებოდა
წიგნის მაღაზიაში,
ის დღე იყო გაზაფხული
იღვიძებდა იაში...
მზე კოცნიდა თეთრ ალუბლებს,
ულამაზეს ლიანებს,
სიყვარული რიგდებოდა
და მე...დავაგვიანე...


სიყვარულია ტაჯმაჰალის თეთრი ცრემლები,

სიყვარულია ტაჯმაჰალის თეთრი ცრემლები,
სიყვარულია მე რომ თავზე ასე ვევლები,
სიყვარულისთვის ბაირონმა კუბო არჩია
ჩვენც მას შევწიროთ ყველაფერი რაც გაგვაჩნია.
სიყვარულისთვის დაენარცხა ქვაზე ტაბიძე


ირაკლი ზანთარაია-მოგონება

აქ უაზრობამ დაიკავა სტატუსი ფიქრის,
უკიდეგანო ჰორიზნონტსაც არ უჩანს ბოლო,
ასე უმიზნოდ, ასე მარტო, მე სადღაც მივქრი,
არ ვართ დუეტი, არც ტრიო, ვარ მხოლოდ სოლო.


მე დავამთავრე სიყვარულის დამარცვალება...

ნუთუ ერთხელ არ ჯობდა გეთქვა მიყვარხარო?
იქნებ არ ჯობდა რადგან ენა არ აგიმღერდა,
ალბათ სხეულში შენი გული ვერ მიმიღებდა,
ალბათ დაგღალე, და ამიტომ აღარ გინდივარ,
სწორედ ამიტომ სიყვარულო შენგან მივდივარ!..


მე ესე ვიცი ცხოვრება

ყველაფერს ვახდენ, ჩემივე თავით
არ მსურს ზურგს ფრთები ვატარო,
მინდა სამყაროს შევხედო თვალით
როგორც მე მხედავს სამყარო.




არასდროს არავის არვინ

დაგათენდებათ ქალზე ფიქრებში
ფიქრის გაშვებას რომ ვეღარ ჰბედავ,
და მის ციცმციმა ლამაზ თვალებში
შენს ლოყაწითელ შვილებს რომ ჰხედავ.


ლექსი

შენ ანთებულო წმინდა სანთელო,
მაღალო ღმერთო, სხივო ნათელო,
ადამის ხნულში მადლის მთესველო,
მამაო ჩვენო, მასწავლებელო.


shen antebulo wminda santelo magalo gmerto sxivo natelo


სატრფოვ, მინდა რომ შენს გულსა

სატრფოვ, მინდა რომ შენს გულსა
რომ მოვედო როგორც ალი,
გწვავდე მაგრამ არ გავნებდე,
ცეცხლი ვიყო საოცარი.