ნანა სელეპანოვა - გამოდი!

მე დღეს დუმილით შენზე
ფიქრებს გულიდან ვლაგმავ
და ვიკარგები სამუდამოდ
შენ ცივ თვალებში,
ჩემთვის დაკარგულს ჩემ
სხეულში ვერაფრით გმალავ,
გამოდი, ნუღარ იმალები
გულის არეში.


ნანა სელეპანოვა -ცხოვრების გადაძახილი


ეს მზე, ეს მთვარე,
ცისარტყელა
ცაში ელვარე,
თუკი რამ მიყვარს,
ყველაფერი თუ გამაჩნია,
მეტი რა მინდა?
დღეებია მუდამ
მღელვარე,
სხვა ამის მეტი,
არაფერი არ
მაბადია!


ნანა სელეპანოვა - წავიდა რადგან

წავიდა რადგან,
გაექცა ცოდვას,
გულს ააცილა
სულის ვნებანი,
მობეზრდა, როცა
მას ჩემი კოცნა
და სიყვარულით,
როცა ვკვებავდი.


ნანა სელეპანოვა -ლექსში ჩაკარგული

გრძნობას დაეძებდი სულის სამოსელად,
ძველი სიყვარულის გეწვის იარები,
ლექსში ჩაკარგული ლექსმა გამოგდევნა,
ტანი შებოჭილი დაგაქვს ლიანებით.


ნანა სელეპანოვა - მომძებნე

ნუ განმშორდები, როცა მშორდები,
თუ სიყვარული ჩემდამი შეგრჩა,
მოგენატრება ჩემი კოცნები
და მერე, ყველგან დამიწყებ ძებნას.


ნანა სელეპანოვა - მომბეზრდა

ეს მანდილი ალისფერი მაქმანებით,
ფერმიხდილს, რომ მღიობები ამჩნევია,
თავსაბურად ადრე თავზე ვატარებდი,
ახლა სკივრში გულწასული ასვენია.


ნანა სელეპანოვა - რა სჯობს

რა სჯობს - უყვარდე თუ შენ გიყვარდეს?
იქნებ, სჯობს არვინ არ შევიყვაროთ,
მე მირჩევნია - არავინ მყავდეს,
ვიდრე ოდესმე გადამიყვარონ.


ნანა სელეპანოვა - სანამ შენ სუნთქავ

მე არ მოვკვდები,
სანამ შენ სუნთქავ,
სანამ ერთად ვართ
და გქვია ჩემი,
სანამ ჩემი ხარ,
შენ, ჩემო სუნთქვა,
გულის სანაცვლოდ
შენ ფეთქავ ჩემში.


ნანა სელეპანოვა - ვინ შემაჩვია

დღემდე ღრუბლები მეხს და ელვას
ჩემსკენ დევნიან...
ტანზე უიღბლო სიყვარული,
დღემდე მაცვია...
ვინ შემაჩვია ღამის ტეხვას,
ფიქრებს სევდიანს...
ვინ შემაჩვია?!


ვედრება

ვ ე დ რ ე ბ ა