ძველი სახლი მიყვარს პატარა და ხის ბუხრის პირი მიყვარს ბავშობა რომ ზის...



წყაროს წყალი მიყვარს,

მიყვარს წყალი ჭის.

ხეზე ხილი მიყვარს

დაკრეფილი ძმის.


გაზაფხული მიყვარს

მინდორ-ველით მზით,

გვირილები მიყვარს

აზიდული მთის.


ჩემი ძაღლი მიყვარს

მომლოდინე ხმის

ფეხის ხმაზე ყეფით

სიყვარულს რომ ხსნის.


წისქვილის ხმა მიყვარს

მორახრახე წყლით,

მჭადი და სულგუნი

იმერული მხლით.


მოხუცები მიყვარს

რადგან სიბრძნე სჭირთ

დედ-მამა და და-ძმა

სიყვარულის ხმით.


საქართველო მიყვარს

მისი ჭირი მჭირს,

სიყვარული მიყვარს

ჩემს შვილებს რომ ზრდის.


ძველი სახლი მიყვარს

პატარა და ხის

ბუხრის პირი მიყვარს

ბავშობა რომ ზის.


მეგობრები მიყვარს

და სტუმარი ღვთის,

მეზობლები მიყვარს

გაღმა გამოღმის.


ჩვენი ცეკვა მიყვარს

საოცრებას ჰქმნის,

სიმღერები მიყვარს

გონაშვილის ხმით.


ტრადიცია მიყვარს

სადღეგრძელოს თქმის,

წინაპრები მიყვარს

და საფლავი ქვის.


ქართლის დედა მიყვარს

ღვინის თასით,ხმლით

საქართველო მიყვარს

მისი ჭირი მჭირს....


სოფო მანაგაძე




Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.