ნანა სელეპანოვა - რა გაანელებს სევდას...

 (ხმები: 0)


რა გაანელებს სევდას...
ისევ წვიმს, სულში მაწვიმს...
დღეს მოკლე კაბა მეცვა,
ვერ შეამჩნიე.. და მწყინს.
არც ეს მუხლები გლუვი,
სულ ოდნავ ზევით ხალი,
და ვერც ღილკილო მრუში
მკერდგადაღეღილ კაბის.
ეგ გამოხედვა უნდო
და გულცივობა მზარავს,
ეს რომ მცოდნოდა, უფრო
დავიმოკლებდი კაბას.
ო, როგორ მინდა ახლა,
იწვოდე ტრფობის ალით,
არ გამიშვებდე არსად,
ჩემზე გრჩებოდეს თვალი.
არ მოგენატრა იქნებ,
ჩემი ტუჩების გემო,
თუკი, არაფერს მიქებ,
მაძაგე მაინც, ჩემო.
ასე ზედმეტად გოროზს
მზერას ვერ ვიტან შენში,
შენ არაფერი მოგწონს,
სულ არაფერი ჩემი.
მეუბნებოდი, სხვა ქალს
ფასი არა აქვს ჩემთვის,
ახლა სარკესთან ვდგავარ
მხრებჩამოყრილი ფრთებით.
ჩემი ცრემლებით სავსე,
ისევ წვიმაა... და წვიმს,
დღეებს ტკივილით ვავსებ,
სულში ისევე მაწვიმს.
თუ სამუდამოდ წახვალ
და გამიმწარებ სიცოცხლეს,
ჩემში ჩარჩენილს მარად,
ამოგისუნთქებ, იცოდე.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.