ნანა სელეპანოვა - სალაღობო

 (ხმები: 0)


მაღაფარდოვან სიტყვის
თქმის მე არა მაქვს ნიჭი,
მხოლოდ უბრალოდ ვიტყვი-
სად არის ჩემი ბიჭი?!

ვერ მოაღწია ჩემთან,
გზა აერია ალბათ,
თუ არ იცოდი, გეთქვა,
მოგასწავლებდი თავად.

მოდის, მე უკვე ვგიჟდები,
კარი გავაღე ფართოდ,
შემოხვალ, შეგაფრინდები,
თუ სხვანაირად გაწყობს?

ჩაგხედავ ე, მაგ თვალებში,
გკითხავ, სად იყავ, ბიჭო?
"გულავი" ამდენ ქალებში,
აღარ მოგწყინდა, გიჟო?!

ჰო, მოვდიოდი ჯერ ნავით,
მერე კატერით ვცადე,
თვითფრინავიდან ვხედავდი,
როგორ ამოდის მთვარე.

ვაიმე, ღამით მგზავრობდი?
შენ კი დაგეცა მეხი,
ამდენს რაღაზე წვალობდი,
წამოსულიყავ ფეხით.

წასვლა მოსვლებით როდემდე
უნდა დამტანჯო ასე?
და მივაცილე ღობემდე,
კარებს ვაღებ და ვაგდებ.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.