ნანა სელეპანოვა - ლექსპრომტი

 (ხმები: 0)


ახლა რასაც ვწერ, ყველა სიტყვა დიდზე დიდია,
თუმც მწერლობა და პოეტობა ფეხზე მკიდია.

რატომ დიდია?.. სომეხი ვწერ ლექსებს ქართულად,
მინდა ფრანგულად გავლექსავ და მინდა თათრულად.

ზოგი ამისთვის ჩამქოლავს და ზოგიც გამჭორავს
და ალბათ გულიც დამწყდება და სულშიც გამჭოლავს,

რომ ნაცოდვილარს ჩემსას ცერად და მტრულად უმზერთ,
რომ ქართულად ვწერ და ხანდახან სომხურად ვუქცევ,

რომ ვერლიბრისთვის არასოდეს რითმას არ ვეძებ,
რომ მყისიერად ვერითმები სიტყვებით ლექსებს.

მაგრამ ყველა ლექსს წაბილწავენ, ტალახს ესვრიან,
საქართველოში იყო მწირი, სომეხთ ხვედრია.

ასი წლის მერეც, ვიცი, ჩემზე რასაც იტყვიან,
ეცვა მოდაზე, ლექსებს თხზავდა მცირე რიტმიანს.

ჩავიქირქილე... და დიდ მგოსანს სიტყვა ვესესხე,
ციდა პოეტად წოდებულმა, ვიღაც მელექსემ.

მომითევეტ, დამიწერამს ლეკსი მარტლამც საზარელი,
მაშვინ კარტულ მიცაზე ვარტ ეს სომხები დასათხლეში.

მე, უვიცი, უწიგნური, ქართველთათვის ვინ ვარ, რა ვარ,
თუ ამ ლექსსაც დამიწუნებთ, ასტვაწ, ინჩუ, ინჩი ჰამარ?!



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.