ნანა სელეპანოვა - ის აღარ მოვა

 (ხმები: 1)


ის აღარ მოვა.. მე ისევ ველი,
გადავივიწყებ, რაც მან დამმართა,
შორს იყოს ჩემგან, ოღონდ ნუ მესვრის
მომაკვდინებელ სიტყვებს ხმამაღლა.

თუ მოვა ჩუმად და უხმაუროდ,
დაუძახებლად, მოვიდეს მისით,
ო, ღმერთო, ნეტავ ვისთვის ვჩაუქობ,
ჩვენი შეხვედრა თუ იყო მითი.

ვიყავით ერთად, თუმცა ცალ-ცალკე,
რუხი ნისლები უხვად გვებურა
და გზა ყოველი, ისე წავშალეთ,
მთელი სამყარო გადაგვებუგა.

შებინდებისას სიზმარში ვნახე,
ვნახე და... გული ორად გაიპო,
ვერ ვიხსენებდი ვერაფრით სახელს
კაცის, რომელიც იყო, არც იყო.

დაბერებულა, თუ მომეჩვენა,
თვალებშიც თითქოს ჩამქრალა სხივი,
მომიალერსა და მომეფერა,
მე კი გავყვირი სხვისი ხარ, სხვისი.

რაღა ფასი აქვს მოსვლა - არმოსვლას,
ელოდებოდე და თან ნატრობდე,
არ შეუძლია მას ჩემთან ყოფნა,
მე შემიძლია, სულ არ მახსოვდეს!



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.