ნანა სელეპანოვა - ღამის აგონია

 (ხმები: 2)


დაიწყო!.. და შენც იწყებ ვოიაჟს,
ღამით ღვინისფერ წინდებს გაიხდი,
შენ გადაიღვრი მკერდზე კონიაკს
და მძვინვარების ბალანს აიშლი.

ძრწოდა რისხვისგან ნასვამი კაცი
და გამძაფრებით ლოგინს ლოშნიდა,
ღამით კი, ისე გამძაფრდა ქარი,
რომ მის მაგივრად მოიბოდიშა.

და მერე, ზეწარს ააფრიალებს
ნამეხარს, ვითომ არ აქვს ნახული,
დაწყნარდი? ნუღარ დააზიანე
გრძნობა შენ სულში შემონახული.

საწოლზე ეგდო ტანი ნაბეგვი,
უძლურებისგან ტრანსში შესული,
ნუთუ ცოდვებით, ისე გაბევრდი,
გაოცებისგან ღმერთსაც შეშურდი.

ან იქნებ, სულაც იწვი ბოდვისგან,
გადაულახავ ვნების ტრამალით,
რომ მეთანაგრძნო შენთვის შორიდან,
შენ ამას, როგორ დაინახავდი.

ღაწვებზე, ზოგჯერ გამკრავს სიწითლე
შენს გამო, ახლა რაღამ ამანთოს,
რამდენჯერ შენი ცოდვა ვიტვირთე,
გული შენით რომ დავიავადო.

რატომ არ არის სიზმარი ცხადი,
სიზმრებში მუდამ თავზე მევლები,
შეგეხებოდი და როგორც ბავშვი,
შენს ცივ თვალებში გავიელვებდი.

შენ ჩაფიქრდები... სიმკაცრე ხმაში,
იტყვი: გავწერე პროგრამა ღამის!
მე გიპასუხებ: შეჯიბრი სმაში?
მაშ, აირჩიე, ღვინო ან ქალი.

რა გემართება, ნეტავ, რა მოგდის?
კაცად გიგულე, იქეც მტარვალად
და შევცქეროდი სხეულს აშოლტილს,
ჩემს თვალწინ როგორ დაპატარავდა.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.