ნანა სელეპანოვა - ჩემი საქართველო

 (ხმები: 3)


ოცდაათი წელი გადის
თენდება თუ ღამდება
და მას მერე, ჩვენს ედემში
გაზაფხული მთავრდება,
როს ცხრა აპრილს საქართველოს
ცრემლი ღვარად ჩამოსდის,
ქართველ გმირთა ნასისხლარზე
ია ვარდი ამოდის...

საქართველოვ, აღარ დაგრჩა
მკვდარი დაუმარხავი,
ან სად არის, ის დევგმირი
მტერს ეკვეთოს ლახვარით,
ქუდზე კაცი არსადაა
ხმალს მტრებისთვის სჭედავდეს,
შენ მამულში ქართველთ შიშით
შემოსვლას ვერ ბედავდეს.

თუნდაც ქროდეს ქარიშხალი,
ცხელოდეს და ციოდეს,
თრიალეთის ქედის გასწვრივ,
მცირე კავკასიონზე,
სადაც ჩვენი სამშობლოა -
საქართველო მზისდარი,
ის ერთია ჩვენთვის მარად
ხატზე დასაფიცარი!




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.