ნანა სელეპანოვა - ყველა კაცი ჩასაქოლია

 (ხმები: 5)


იყო წუხილი და გაჩნდა ბზარი,
ღალატიც იყო, ასე მგონია,
გასაროზგია დღეს ყველა კაცი
და ყველა კაცი ჩასაქოლია.

ის ყველგან იყო, ძილშიც თან მახლდა,
მის გამო, მაშინ საზღვრებსაც გავცდი,
ახლა, სადღაა შფოთვა და განცდა,
არც სიყვარულით აღარ ვარ მთვრალი.



ამაღამ მთვარეს ელვა გადაჰკრავს,
უთუოდ მოთოვს... ღამეა ბნელი...
მეც შენ ბაგეზე, ფიფქების ნაცვლად,
ჩამოვთოვდები და ჩუმად გეტყვი,

რომ შენთვის კოცონს უმზეო ცის ქვეშ
ვანთებ... გათოშილ ხელებით ვაქრობ,
რომ მე შენამდე გზას ვეღარ ვიკვლევ,
რომ ცივ ზამთარში, იმ ზაფხულს ვნატრობ.

ცუდად ვარ, გელი, შენ თუ უშველი,
ამ გულს... სხეულში უმწეოდ დაჰქრის,
მოდი, ჩამისვი შენ თბილ უბეში,
სანამ ფიქრებით ჩვენ წარსულს წავშლი.

იყო ზაფხული და იყო ხვატი,
ხის ტოტზეც მჯდარი იყო შოშია,
გასაროზგია დღეს ყველა კაცი
და ყველა კაცი ჩასაქოლია.




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.