ნანა სელეპანოვა - ბედი უნდა ყველაფერს

 (ხმები: 1)


უპატრონო სასაფლაო,
ჩემს ღაღადისს მაგონებს,
არა, ღმერთთან არა ვდაობ,
ღმერთს მე ვერ გავაგონებ.

მე უგნური, უმეცარი,
ქართულად ვწერ მარაზმებს,
ვერვის გული ვერ შევძარი,
თუმც სიყვარულს ვღაღადებ.

ფიქრი ზეცად გაქცეული,
სტრიქონს ყულფი შევაბი,
ჩემ ლექსებზე დაქცეული
სისხლისფერი მელანით.

სევდიანს და ცრემლით სავსეს,
თუ წააწყდით შემთხვევით,
დახიეთ და გადაყარეთ,
ყველა ჩემი ლექსები.

ანდა, რატომ ვუგალობო,
დიაცებს თუ კაცუნებს,
და ეს ლექსიც უპატრონო,
დაწვით, გაანადგურეთ.

პოეტების სასაკლაო -
პოეზია მღელვარე,
არა მითხრა, ჩემო დაო,
ბედი უნდა ყველაფერს!




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.