ხატია ფაცია - წვიმის გოგონებს

 (ხმები: 5)



ცამ იტირა და
ცრემლებს ჰყრის ცხარეს,
თითქოს სამძიმარს უცხადებს თბილისს,
ვხედავ ღრუბლებით დაძონძილ მთვარეს
და უსიცოცხლოდ ანთებულ მზის სხივს.
შეჩერდი ცაო!
შეჩერდი მიწავ!
ეს სიზმარია თუ ხდება ცხადში?!
რატომ დავეძებთ ლამაზ ყვავილებს
ყველაზე უღრან,ბინძურ ტალახში?!

დღისით გონებას, ღამე კი სიზმარს
ისევ ეშლება ცამეტის ღამე
პასუხს ვერ ვიღებ, მაინც ვსვამ კითხვას
იქნებ ამიხსნას ვინმემ ან რამემ:
ცა უმოწყალოდ ასე რად ტირის?!
ან რატომ გვახრჩობს თავის ცრემლებში?!
ვერეც და მტკვარიც თითქოსდა ყვირის
თითქოს აღარ სურთ ძველ კალაპოტში!
დაგვინდე ცაო!
დაგვინდე მიწავ!
სიმშვიდე გვინდა ქაოსზე მეტად!
ისედაც ცოდვით მძიმე არსებებს
ჩვენი სასჯელიც გვეყოფა ქვეყნად!

და ასე ტკივა დღეს ჩვენთან ერთად
ჭრილობებისგან ნაწამებ თბილისს.
ღმერთო, მოგვეცი იმდენი ძალა,
რათა გავუძლოთ ასეთ ბნელ ივნისს!

18.06.2015

ხატია ფაცია



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.