თვალებს შეპარვია სევდა დაბინდული



თვალებს შეპარვია სევდა დაბინდული,
სული მოგონებებს ცრემლით აუვსია,
გულზე მარგალიტის ნაზი ყელსაბამი,
ფიქრებს გაორებულს ცეცხლად დაუნთია.

ღრუბლებს ნაცრისფერი შარფი მოუხურავთ,
ლუჯი ცის თაღები ცრემლებს ვერ იკავებს,
ზეცად ხელაპყრობილს უფალს ვევედრები,
ამ დიდ განსაცდელში მარტო ნუ დამტოვებს.

ვიცი, გამოცდები ცხოვრებამ მომიწყო,
ვცდილობ მომეხმარე სიტყვა დამლევია,
უფლის სასწაულით კიბეს მიუყვები
და როგორ ავივლი, ჩემთვის უცნობია.

ანნა ჟორჟოლიანი



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.