სიტყვებს შეგკადრებთ ქალბატონო გალექსილს ლოცვად

 (ხმები: 3)


სიტყვებს შეგკადრებთ ქალბატონო გალექსილს ლოცვად,
ჩურჩულით გეტყვით სიჩუმეში დაშლილ სტრიქონებს,
გამშრალ ბაგეებს დაავიწყდათ პირველი კოცნა,
მარტოობაში მდუმარება გამოიგონეს...
თაფლის სანთლებად დანთებულმა თქვენმა თვალებმა,
მოჯადოების უცხო მზერით დამიწვეს სული,
თვითონ ღმერთიც კი ინანებდა თქვენს შეყვარებას,
სიყვარულისთვის სამუდამოდ გაჩუქეთ გული...
ხმადაბლა გეტყვით სიბნელეში ლამაზ ბალადებს,
სისხლისფერ ვარდებს მოგართმევდათ მკაცრი ბატონი,
ყინულის ხელით შევეხები გიშრის დალალებს,
ჩამოთლილ თითებს დავადნები ცხელი ამბორით...
ამაოების სიჩუმეში თქვენ რომ მეპოვნეთ,
თქვენს სამყოფელთან გამომრიყეს ლურჯმა ტალღებმა,
ოკეანეში... გაგიტაცებთ როგორც მეკობრე,
და სამუდამო სილამაზის გაგცევთ ხატებად...
ქარი შეარხევს ტბის ნაპირთან ჩამომჯდარ ტირიფს,
თქვენს სამყოფელთან დავასვენე თეთრი ვარდები,
თქვენი თვალები.. სიყვარულით დაიწყებს ტირილს
და ამ საღამოს უსათუოდ ჩემი გახდებით...



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.