შალვა ლონდარიძე

 (ხმები: 0)


ჰე, ჰე, ჰე, ჰე, ჰეიიი... მთებო, ჭალებო, მინდვრებო, ზვრებო,
ქართულო ცაო, გუმბათს რომ აცდი,
ჩემო მიწავ და მზევ თბილ სხივებო,
მე თქვენს სიყვარულს სივრცეში გავცდი.

ბროწეულებო, ძოწ-ლალის თვლებით,
სიმინდის ყანავ, ქარვის ხალებავ,
ატმის კვირტებო ვარდის კოკრებით,
ვენახო ყურძნის, მაჭრის ალებავ.

მდინარეებო კოპლა კალმახით,
კლდენო - არწივთა ბუდე - საფრენად,
ტყეებო მუხის, ია-ბალახით,
თქვენ, ტრამალებო, ბარს რომ გალეწავთ.

ალალო გლეხო, გამრჯე ხელებით,
ფურხარ-ირემო, გუთნის ნალებავ,
უფრო გაათბეთ ხნული ბელტებით,
რომ მეც გეხვიოთ ხობლის თავებად.

ამ საქართველოს ვეტრფი ფესვებში,
და სვეტიხოვლიც უტას მარჯვენას,
უფალს მივანდე ჩემი სტროფებიც,
ამ ლექსს ვაბარე რითმაც ქარებად.

არ გავილევი სტრიქონ - მტევნებში,
ყველას დავწურავ შენთვის ტალღებად,
შენ გაგიმარჯოს, ჩემო ქვეყანავ,
იყავ დღეგრძელი ჩვენდა ხარებად!


/შალვა ლონდარიძე/



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.