გარეთ ავდარია და სულშიც წვიმს!

 (ხმები: 2)


გარეთ ავდარია და სულშიც წვიმს!

გარეთ ავდარია ქრის, ძლიერ წვიმს,

ფიქრი მოსვენებას არ აძლევს ტვინს,

წვიმა ცრემლებია ვინ იცის ვის,

რამდენი მტირალი სარკმელთან ზის.

ზოგს ლუკმა არა აქვს,ზოგი კი ვყრით,

იქ ნაგვის ბუნკერთან მოხუცი ზის,

რა უცნაურია ჩვენ რასაც ვყრით,

მოხუცი ამას თვლის წყალობად ღვთის,

საღამოს აიღებს ჯამაგირს დღის

და სადღაც ყინვაში თავისთვის ზის.

მშვიდად შეექცევა მონაპოვარს თვის,

ჩვენგან განსხვავებით არაფერს ყრის.

გარეთ ავდარია ქრის,ძლიერ წვიმს,

მე თბილად ვზივარ და გავურბივარ ფიქრს,

სად გინდა გაიქცე მოატყუებ ვის,

ერთი ნუგეში მაქვს,იმედი ღვთის.

ჩემო მეგობრებო მოშიშნო ღვთის,

გვიყვარდეს გლახაკნი თხოვნაა ძმის,

გლახაკი პირველი შვილია ღვთის,

და აუცილებლად ცხონდება ის.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.