ცაო წამიყვან შენსა მხარესა

 (ხმები: 2)



ცაო წამიყვან შენსა მხარესა,
ნურც გადვურჩები ხორცის წვალებას.
ღმერთო მაღალო გამაგებინე
რად მოისურვე ჩემი წვალება.

შემოქმედებას გიძღვნი სამშობლოვ,
რა ვქნა მიწაზე მე ისევ ვობლობ,
მინდა სიკვდილი შენსა წირავად,
ამ სიყვარულით შენთვისა ვგალობ.

მძაგს კაცი ხარბი, ამპარტავანი,
ვადიდებ ისევ უბრალოებას,
მიწაზე არ არს ჩემი სავანე
და გული მისდევს უმანკოებას.

შემოდგომისებრ ჩნდება ჭაღარა,
მაგრამ ეს გული არ ცნობს სიბერეს.
სევდამ თვალს ცრემლი გადააყარა
და ცამ ღრუბლები გადაიფერეს.

მკერდ-დაბუგული ვმალავ სიყვარულს
და გულის ფიცარს მიმტვრევს ნაღველი.
და ვიწყებ ისევ ღამით სიარულს,
დე იყოს ღმერთი ჩემი მფარველი.

ბავშვივით ვბრაზობ და ვამბობ გულში;
რად არ ვისჯები მეტი სასჯელით,
რომ არ ვარ ია ამ რიწა რგულში
და ვარ ცოდვილი და განსასჯელი.

ცაო წამიყვან შენსა მხარესა,
ნურც გადვურჩები ძლიერ წვალებას.
ღმერთო მაღალო რად მოისურვე,-
რატომ დაუშვი ჩემი წამება.

ავტორი: მიხეილ ქაშიაშვილი



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.