მე შექსპირივით, პოეტს ვთამაშობ...

 (ხმები: 2)


მე შექსპირივით, პოეტს ვთამაშობ...
დრო კი ბრაზობდა,
რომ ვერ ვამჩნევდი...
ხედავ?
ლოდინმა როგორ დამაშრო...
და უსაშველოდ, როგორ დამჩემდი...

მე გუშინდელზე მეტად მიყვარხარ...
როგორც ოდესღაც შავი ვარდები...
ვარდებს ხვალისთვის შემოგინახავ...
რადგან,
ხვალ უფრო შემიყვარდები.....

სონეტებივით ზეციდან ცვივა...
ფიფქები,
ჩვენი ზამთრის ზღაპარი...
მე ისევ გელი,
მე ისე მცივა...
როგორც ზამთარში მცივა ჭადარი...

დღე იმალება ცაზე, ღრუბლებთან...
როგორც მზე...
ვიცი, ისე ამოხვალ....
დაგელოდები, ატმის ბაღებთან...
ხვალ შეგიყვარებ, დღეს თუ არ მოხვალ...

მონატრებისთვის არავის სჯიან,
შენ დარჩი ჩემში - ღამის სიზმრებად...
ხვალ თუ არ მოხვალ,
იქნება გვიან...
და მერე, ეშმა დამესიზმრება...

მე ავიჩემე, რომ მზე ჩემია...
რომ სიყვარულით ცრემლებს დავაშრობ...
რომ ლექსი,
ჩემი განაჩენია...
და შექსპირივით, პოეტს ვთამაშობ..












Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.