ისევ ისე დაბინდულა საღამო

 (ხმები: 2)


ისევ ისე დაბინდულა საღამო...
ისევ, ჩუმი მარტოობა ფეთქავს,
მეგობარო -მომაწოდე სასმისი
ამ ღამესაც -ბარემ ლოთი მერქვას!
ამ ღამითაც...შევებმები იალქნებს
და ალისფრად -მოგონებას ვხატავ,
ნაბიჯებით გავასწორებ ფილაქნებს
ცხოვრებას რომ შეცდომებად აკრავს.
კვლავ, დაღლილი მენატრება სილურჯე,
შუაღამის -ძილნარევი განცდა,
რა ძალიან უწვიმია სიგიჟეს
მოგონებით -ოცნებებს რომ გასცდა
ჩამქრალია,ახლა ყველა ფანჯარა,
ამ ნაბიჯებს დაფარავენ ფარდით,
დავამთავრო დროა,თორემ ზამთარმა -
შეიძლება დამათოვოს მარტით!
ჯერ კი...ისევ დაბინდული საღამო
მარტოობაც -ისევ ისე ფეთქავს,
მეგობარო -მომაწოდე სასმისი,
ამ ღამეს ხომ -ლოთი უნდა მერქვას!












Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.