მადლობელი ვარ უფლის

 (ხმები: 1)


მე დავივიწყე იგი და სიყვარულიც მისი,
წუხდა ის ალბათ ჩემზე,მე კი მტანჯავდა სხვისი.
მე დავივიწყე ღმერთი,ლოცვითაც არ ვლოცულობდი,
ეშმას მივყიდე სული,შურისძზიებას ვცდილობდი.
მახსენდებოდა მუდამ,როცა მიჭირდა რამე,
მე სინანულის ნაცვლად,ველოდებოდი ღამეს.
რაც გადიოდა დრო,მე ვშორდებოდი მეტად,
მძულდა მე ჩემი თავი და დავდიოდი კენტად.
მე დავივიწყე თხოვნა,და სინანულის გრძნობა,
სიმართლისა და სიცრუის მაშინ მიჭირდა ცნობა.
ვემალებოდი დღის შუქს,რათა მეცხოვრა ღამით,
გადავივიწყე წლები და მეც ვცხოვრობდი წამით.
მაგრამ ეს იყო ადრე,ახლა ის დარჩა წარსულს,
გულში ტკივილსაც კი ვგრძნობ,როცა ვიხსენებ წასულს.
დღეს სინანულის გრძნობით ავსებულია გული,
პატიებას თხოვს უფალს შეძრწუნებული სული.
მადლობელი ვარ უფლის,მაშინვე რომ არ გამწირა,
რომ არ დამტოვა მარტო,სინანულით რომ მატირა.
მადლობელი ვარ მისი,მადლობელი ვარ მარტო,
თუნდაც იმისთვის რომ დღეს მე პატიებას ვნატრობ.
მადლობელი ვარ უფლის,მადლობელი ვარ რადგან,
რომ ვყვარებივარ ასე,რომ ვყვარებივარ მართლა.
მადლობელი ვარ უფლის,მაგრამ მრცხვენია მისი,
როცა ის ჩემზე წუხდა,მე კი მტანჯავდა სხვისი...



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.