დაკარგული ედემი ...

 (ხმები: 1)


დაკარგული ედემი..

(dakarguli edemi)

როცა გულს ცეცხლი მოეკიდება
ცოდვის ქარცეცხლში ჩემს თავს გავახვევ,
როცა შეცდომა მე ღრმად შემითრევს
სამოთხის კარებს ვეღარ გავაღებ.

როცა მოვკვდები როცა ვიხილავ
ღამით სიზმარში ძველ მყრალ სამარეს
შემეშინდება განა გგონია?
მე ხშირად ვფიქრობ ჩემთვის ამაზე.

მე ჩემი სული მივყიდე ეშმაკს
ჩემი ფიქრები ყველა გავანდე,
მისგან მივიღე ულევი სითბო
და ჯოჯოხეთში გავინავარდე.

ბედს არ ვუჩივი პირიქით სევდა
მე მონატრების შენი გავაქრე,
გული შენ დაგრჩა და სული ეშმაკს
ჩემს გონებას კი ცეცხლი აწამებს.

გრძნობები გაქრა და შენც გამკრთალდი,
მახსოვს სახელი მე მხოლოდ შენი
ჩემი ცხოვრების ეპიზოდებიც
რაც მაკავშირებს შენთან ყოველი.

მე დამავიწყდა ის მონატრება
და ის ალერსიც რაც შენ მასწავლე.
აორთქლდა სევდაც, არც მიხარია
უემოციოდ ჩემს თავს ვატარებ.

რით ვიმსახურებ მე ამ ყველაფერს,
მე განა ცოდვას გულით ვატარებ,
მე ჯოჯოხეთში განა რა დამრჩა
ანდაც სამოთხეს ვინ მიმაკარებს.

მე უსასრულო სივრცე მჭირდება
გული შენ დაგრჩეს სული კი ეშმაკს,
დასახმარებლად კვლავ ღმერთს მივმართავ
და მომანიჭებს გრძნობის შეგრძნებას.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.