ალბათ სადმე გნახავ ქუჩაში



ალბათ სადმე გნახავ ქუჩაში

(albat sadme gnaxav quchashi)


ალბათ სადმე გნახავ ქუჩაში

და თან აგარიდებ თვალს,

გრძნობა დამიმძიმებს გულს და

გასაქანს არ მომცემს კვლავ...

თვალსაც მოერევა ცრემლი და

ქარი შეაშრობს თან,

ისევ მოგონება ამერევა

საუბარს გავუბამ თავს...

- როგორ ხარ..

- კარგად..

და ისევ...

ჩუმი მონატრება მკლავს..

იცი?... მეცინება...

მონატრება..

რომელი მონატრება ნეტავ?!...

ისევ.. კითხვას ვუსვამ თავს...

მე ხომ, სულ არ ვიცი რა არის

როცა

მონატრება გახსენებს თავს...

ალბათ ხვალაც გნახავ და ისევ...

ისევ აგარიდებ თვალს,

მოდი გამაჩერე,

თვლებსი ჩამხედე,

თვალები გეტყვიან ხვალ...

იმ სათქმელს, რომელსაც ვერ ამბობს ბაგე და

იმ სათქმელს, რომელზეც გაყინული სული

წლებია არ იღებს ხმას...



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.