ნანა სელეპანოვა - სადაც არა სჯობს, გაცლა სჯობს!

ქარს ავეკიდე, ქარაშოტს,
წვიმამ ცრემლებით დამნამა,
"სადაც არა სჯობს, გაცლა სჯობს!"
დავდივარ ცალი - ცალადა.


ნანა სელეპანოვა - მე რომ უშენობა მკლავდეს

მე რომ სიყვარული მაკლდეს,
მთებში მიპოვიდნენ მყვირალს,
მე რომ უშენობა მკლავდეს,
ვერვინ მიხილავდა მცინარს.


ნანა სელეპანოვა - გულო, ნუ დამიღონდები

ოჰ, გულო, ნუღარ დამიღონდები,
გარს შემოირტყი მწვანე მანტია,
მეც ხეებივით გავიფოთლები,
სანამ ქარები ფოთლებს აყრიან


ნანა სელეპანოვა - მარტოეული


შენ სხვა ხარ,
შენ სხვებს
არასოდეს
დაემსგავსები,
ზეცად ასული,
ციდან უფრთოდ
წამში ეშვები,
მრავლად არიან
სიძულვილის
გრძნობით სავსენი,
გაიფიქრებ და...
ღრმა ფიქრებში
გ ა დ ა ე შ ვ ე ბ ი.


ნანა სელეპანოვა - ამოგიცანი

მე სიყვარული რა არის, ვიცი,
გრძნობა - გათელილ ლურჯი იების,
არ გთაკილობდი, როს იყავ ღირსი,
შერისხვისა და შურისძიების!


ნანა სელეპანოვა - მარიამობა

მ ომავალს ჩავხედე თვალებში,
ა ნგელოზს შევთხოვო, არ მინდა,
რ ამდენი ვილოცე, რამდენი,
ი მედი ზეცაში გაფრინდა.


ნანა სელეპანოვა - გზაზე მიდის ერთი ქალი...

გზაზე მიდის ერთი ქალი...
რატომ ერთი?
მაშ, რამდენი?
უფრიალებს კაბას ქარი,
სიცილი აქვს გადამდები.


ნანა სელეპანოვა - არა,არა,შენ არა ხარ

არა, არა, შენ არა ხარ მსგავსი,
კაცის, ვისაც ჩემი სატრფო ჰქვია,
შენ ცრემლებით დამისველე თვალი,
მე კი შენგან, სიყვარული მშია.


ნანა სელეპანოვა - დამიძახე...

დამიძახე...
დამიძახე...
დამიძახე...
ნაფეხურებს, ვიდრე
შენსას დავაკვდები,
ვიდრე, ქარი შენგან
შორს არ გამიტაცებს,
ვიდრე, გული ფეთქავს,
ისევ გამალებით.


ნანა სელეპანოვა - მელოდე

შენთვის ვილექსე და მაინც,
არ მაგდებ აინუნშია
და სიყვარულის მარცვალი
გახრწენ შენსავე ხნულშია,


ნანა სელეპანოვა - ლექსში ჩაკარგული


ალბათ, იმაში ვარ დამნაშავე,
რაც მითქვამს, სულაც, არ უნდა მეთქვა,
ან იქნებ, გულში რაც გადავმალე,
არ მოვიტანე გულამდე თქვენთან!

იქნებ, ტყუილად ვაფრინე სიტყვა
და ვგრეხდი, ისეც დაგრეხილ რითმებს,
დღეს არ მაშინებს ქარი და წვიმა,
წყენა მაშინებს, თქვენგან რომ ვითმენ!


ნანა სელეპანოვა - ნუ მოხვალ


ნუ მოხვალ, მაინც,
ვეღარ მომაგნებ,
მეც შენს დანახვას
აღარ ვინატრებ,
შენს სახელს ვარქმევ
უსულო საგნებს,
ყველა უგულო
კაცის ჯინაზე!