როდის და როგორ აღნიშნავდნენ ქართველები უძველეს დროში ახალ წელს?

 (ხმები: 5)


საქართველოში საუკუნეთა მანძილზე ახალი წლის დასაწყისად სხვადასხვა დრო ყოფილა მიჩნეული.

თავდაპირველად, წარმართობის ხანაში, ახალი წლის დასაწყისად ითვლებოდა დღევანდელი ექვსი აგვისტო.

მას შემდეგ, რაც ქრისტიანობა სახელმწიფო რელიგიად გამოცხადდა, ჩვენში ბიზანტიის გავლენით დამკვიდრებულულა ახალი წლის დაწყება 1 სექტემბრით.

მე-9 საუკუნეში, საქართველოში ახალი წლის დასაწყისად მიჩნეული ყოფილა მარტი, ხოლო მე-10 საუკუნიდან თანდათანობით დამკვიდრებულა ის კალენდარი, რომელიც დღესაც გავრცელებულია და ახალი წლის დასაწყისად 1 იანვარი ითვლება.

ახალ წელს ქართევლები უძველესი დროიდან განსაკუთრებულად ხვდებოდნენ. ამის შესახებ ინფორმაცია სხვადასხვა ისტორიულ წყაროებში მოიპოვება.

ვახუშტი ბატონიშვილი აღწერს თუ როგორ ხვდებოდნენ სამეფო კარზე ახალ წელს - ცისკრის ლოცვამდე მეფესთან და დედოფალთან მეკვლედ მიდიოდა ჭყონდიდელი და თან მიქონდა ჯვარი, ხატი, სამეფო სამკაული და შაქარი. ახლ წელს სასახლეში აუცილებლად მართავდნენ დიდ ნადიმს. მეორე დღეს კი, წინასწარ დამწყვდეულ ტყის ნადირებს გამოუშვებდნენ ხოლმე და ნადირობდნენ.

საქართველოს ყველა კუთხეში გავრცელებული იყო მეკვლეს მიერ ახალი წლის მილოცვა. მეკვლე ოჯახის უფოსი მამაკაცი უნდა ყოფილიყო. სჯეროდათ, მეკვლეს ოჯახში სხვადასხვა ტკბილეული და ასევე, მარცვლელული უნდა მიეტანა, რაც ხვავისა და დოვლათის სიმბოლო იყო.

ძველად ახალ წელს დათრობა და ხმამაღალი საუბარი არ შეიძლებოდა. ეს ყველაზე ტკბილი დღე იყო, მთაშიც და ბარშიც.

დიასახლისი ოჯახის ყველა წევრისთვის რიტუალურ პურს, ბედისკვერს აცხობდა. ტაბლაზე აწყობდნენ ცივად მოხარშულ დედალს, ღორის თავს, ჩურჩხელას, ჩამიჩს, ღვინოს, არაყს, ნაზუქებს.

წყარო: etanews.ge




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.