განვითარებული ფეოდალიზმის ხანა (ქალაქები საქართველოში)

 (ხმები: 2)


განვითარებული ფეოდალიზმის ხანა (ქალაქები საქართველოში)

(ganvitarebuli feodalizmis xana (qalaqebi saqartveloshi))


XII-XIII სს-ში , ერთიანი ფეოდალური მონარქიის არსებობის ხანაში, ხდება საქალაქო ცხოვრების სტაბილიზაცია. სასაქონლო პროდუქციის წარმოება და ფართო ვაჭრობა დაკავშირებული იყო გასაღების ბაზრებთან. დავით აღმაშენებლის მეფობის ხანაში გაიყვანეს და შეაკეთეს გზები, აშენდა ხიდები და ქარვასლები, გზებზე გარანტირებული იყო ქარავანთა უსაფრთხო გადაადგილება. საქალაქო ცხოვრებისათვის არნახული აღმავლობის ხანა იყო.

თემურლენგის ლაშქრობების შემდეგ კი სურათი შეიცვალა: გაპარტახდა მრავალი ქალაქი, ქართულ ენაში ამ პერიოდიდან დამკვიდრდა ტერმინი “ნაქალაქარი”. XV ს-ის ბოლოს დაქვეითდა თბილისი, გორი, ქუთაისი, ფოთი, მხოლოდ ციხე-სიმაგრის ფუნქცია შერჩა ბათუმს, ცხუმს, სამშვილდეს, დმანისს. საქალაქო ცხოვრება შენარჩუნებულ იყო კახეთში, მაგრამ შაჰ-აბას I-ის ლაშქრობების შემდეგ (XVII ს) აქაური ქალაქებიც (გრემი, ბაზარი) გაპარტახდა. ამ პერიოდში საქართველოში მთლიანად იკლო მოსახლეობამ.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.