XI საუკუნის შემდეგ - კლარჯეთი



XI საუკუნის დასაწყისიდანვე სამშენებლო აქტივობა კლარჯეთში მკვეთრად კლებულობს, საუკუნის მეორე ნახევრიდან კი, თურქ-სელჩუკების შემოსევების შედეგად თითქმის საერთოდ წყდება. ამ შემოსევებმა მნიშვნელოვანი ზიანი მიაყენა უკვე არსებულ ეკლესიებსა და მონასტრებსაც, რომლებიც გადაწვეს, თუმცა ხანძარს, როგორც ჩანს ნგრევა არ მოჰყოლია.
კლარჯეთში არ არის ცნობილი XII-XIII საუკუნეების ეკლესიებიც. მომდევნო პერიოდიდან კი სულ რამდენიმე საკულტო ნაგებობაა გამოვლენილი. მათ შორისაა სოფელ ტინძოთის ეკლესია, რომელიც XIX საუკუნეში მეჩეთად გადაკეთდა; ასევე მამაწმინდის ეკლესია მახლობლად. მამაწმინდის არქიტექტურა ცხადად უჩვენებს კლარჯეთის სამშენებლო ხელოვნების დაქვეითებას. მას XVI საუკუნით ათარიღებენ.
გარდა ამ მცირე საეკლესიო მშენებლობისა კლარჯეთის სოფლებში, სხვადასხვა მცირემასშტაბიანი სამუშაობი მიმდინარეობდა ასევე გრიგოლ ხანძთელის პერიოდის მონასტრებშიც. XIV-XVI საუკუნეებში აიგო სამრეკლოები ოპიზასა და ხანძთაში, შატბერდის ეკლესიას XIII საუკუნეში სამხრეთიდან მიაშენეს ეგვტერი.
ოსმალების მიერ 1551 წელს კლარჯეთის დაპყრობის შემდეგ მონასტრები მაინც განაგრძობდნენ არსებობას. ისინი საბოლოოდ დაიცალა XVII საუკუნის მეორე ნახევარში ან XVIII საუკუნეში, როცა გაუქმდა ანჩისა და ტბეთის კათედრები და მთლიანად მოიშალა შავშეთ–კლარჯეთის საეკლესიო ორგანიზაცია



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.