გიგაური - Gigauri

გიგაური - ხევსურული წარმოშობის ქართული სათემო გვარი ფუძეში შეიცავს წინაპრის საკუთარ სახელს "გიგა", "გიგი", "გიგო". ეს ეპონიმური ტიპის გვარსახელია. გვარი "გიგაური" სათავეს იღებს ბუდე ხევსურეთის, წყალსიქითის თემის სოფელ ბლოდან.
გადმოცემით ხევსურეთში ოთხი ძმა ცხოვრობდა გიგა, თეთრა, ზვიადი და წოწკა. გიგაურების წინაპარი გიგა სოფელ ბლოში დასახლდა. ზვიადაურების წინაპარი ზვიადი - არდოტში გადავიდა. წოწკოლაურების წინაპარი წოწკურა-ფაშავში წავიდა და სოფელ მუქოში დასახლდა, ხოლო თეთრამ საცხოვრებლად სოფელი ჭიმღა აირჩია და მისგან თეთრაულების გვარი წამოვიდა.
მთაში ეს გვარები დღესაც ბიძაშვილობენ ერთმანეთთან


განძიელი - გეგელია Gandzieli - Gegelia

განძიელი - შუა საუკუნეების ქართველ დიდებულთა გვარია, განძიელები ამ წოდებითაა მოხსენიებული გეორგიევსკის ტრაქტატში, რომელიც 1783 წელს გაფორმდა, რაც მეტყველებს იმაზე, რომ განძიელები სულ მცირე 1783 წლამდე აღმოსავლეთ საქართველოს გვერდის ძირის აზნაურნი იყვნენ. შემდგომად ამისა, განძიელების გვარი (ან გვარის ერთი გარკვეული ნაწილი) გადავიდა იმერეთში, სადაც ეს გვარი „იმერეთ შესცვალეს ენის თვისებისა გამო გეგელიათ.“განძიელების გვარის ასეთი გეოგრაფიული გადაადგილება ხსნის იმას თუ რატომ არიან დღესდღეობით იმერელი და მეგრელი გეგელიები.


ბახტიძე - Bakhtidze

გვარი ბახტიძე გავრცელებულია ბაღდათის რაიონ სოფელ საკრაულაში, აგრეთვე ქუთაისსა და ზესტაფონში. 2002 წლის მონაცემებით საქართველოში მხოლოდ 87 ადამიანი იყო ამ გვარით დარეგისტრირებული, გვარის წარმოშობის შესახებ ინფორმაცია არ არის. სავარაუდოდ გვარი წარმოშობილი უნდა იყოს მეორე ქართული გვარი „ბახტაძედან“


აბაშიძე - Abashidze

აბაშიძეები, ფეოდალური საგვარეულოა იმერეთში, ქართლსა და კახეთში. პირველი დოკუმენტური ცნობა ამ საგვარეულოს შესახებ XV საუკუნის II ნახევარს ეკუთვნის. აბაშიძეები განსაკუთრებით დაწინაურდნენ იმერეთის სამეფოში XV-XVI საუკუნეების მიჯნაზე ზემო იმერეთში ჩამოყალიბდა აბაშიძეების სათავადო, რომელიც განსაკუთრებით გაძლიერდა XVII საუკუნის მიწურულსა და XVIII საუკუნის I ნახევარში. ამ დროს აბაშიძეების სახლი ფლობდა 78 სოფელს, რამდენიმე ეკლესია-მონასტერს, 1500 კომლ ყმას, ჩხერის, სვერის, ნავარძეთის, კაცხისა და სხვა ციხესიმაგრეებს. აბაშიძეები იყვნენ იმერეთის მეფის უძლიერესი ვასალები. ხშირად მათი ნებისამებრ წყდებოდა იმერეთის მეფეთა ტახტზე ასვლა-დარჩენის საკითხი. აბაშიძე გიორგი-მალაქია 1701-1707 წლებში იმერეთის ფაქტობრივი მმართველი იყო. 1774 ერეკლე მეორემ თავის სიმამრს ზაალ აბაშიძესა და მის შვილებს კახეთში უბოძა ყმა-მამული. კახეთის აბაშიძეები მათგან მომდინარეობენ. იმერელი აბაშიძეების განაყოფად მიიჩნევენ ქართლის აბაშიძეებსაც. XIII საუკუნის I ნახევარში იმერელი აზნაური აბაშიძეები ბათუმის მხარეში ჩასახლდნენ, გმაჰმადიანდნენ და ოსმალეთის მთავრობისაგან სანჯაყ-ბეგობა მიიღეს.


ხომასურიძე - ხუდიაშვილი (Khomasuridze - Khudiashvili)

ხომასურიძე - 1476
თბილისი - 514
გორი - 155
საჩხერე - 148

ხომასურიძე – აძვი, გამარჯვება, გორი, დიდი მეჯვრისხევი, თამარისი, თეთრიწყარო, კავთისხევი, კასპი, მაწევანი, ფარცხისი, სიონი, წერეთელი, ხაშური, ჯარიაშენი. ხომასურიძე (1818 წ.) ფარცხისში ნიკოლოზ პეტრეს ძე ადოლაშვილის მეჯავარედ მოიხსენიება ამვე სოფლელი შიო დავითის ძე ხომასურიძე. ფარცხისელი ივანე მიხეილის ძე ხომასურიძე ნათლავს ქალისვილს მარიამს. მიმქმელი ყოფილა თბილისში მცხოვრები გორგი გრიგოლის ძე ბაიდარაშვილი (ფარცხისი).

ხოსიკაშვილი/ხოციკაშვილი (1453 წ.), საკ. სახ. ხოსიკ, ხოსიკ-ი; ხოსიკა. შდრ. საკ. სახ. ხოსრო (ხვასრო). ხოსრო (სპ.) - "სახელგანთქმული", "დიდებული". შდრ. ქაიხოსრო (ირან.) ეს სახელი ორი ნაწილისაგან შედგება. პირველი აღნიშნავს "პრინცს", "თავადს", მეორე - "სახელგანთქმულს, ცნობილს, დიდებულს".; ხოსიკაშვილი მოიხსენიება 1453 წ. ხოციკაშვილი სპირიდონი, მოიხსენიება პატარა თონეთს 1843 წ.. ამავე ძირისაა" ხოსროშვილი, ხოსრიაშვილი, ხოსიაშვილი, ხოსიკურიძე.

ხოსიტაშვილი/ჯიმშიტაშვილი (1674 წ.), საკ. სახ. ხოსიტა, - ხოსიტა, დათუნა მეკონდახეს ძმა, 1669 წ. მაისის 17-ს ყმების ნასყიდობის წიგნი, მიცემული ბასილ კობაძის მიერ მეკონდახე დათუნასადმი; ხოდიტა ელიოზის ძე გედევანის შვილი; დემეტრა და ებიტა ხოსიტაშვილი, 1674 წ. ყმის ნასყიდობის წიგნი, მიცემული მაზითა და სხვა უგუნურიშვილების მიერ კ-ზის სასახლისუხუცეს ღალაძისადმი. ხოსიტაშვილების მეორე გვარია ჯიმშიტაშვილი. მათი გვარებია ასევე ნავროზაშვილი, ციხელაშვილი.

ხოსონაშვილი/ხერხეულიძე (1721 წ.), საკ. სახ. ხოსონა; ხოსონაშვილი/ხერხეულიძეთა დამატებითი, მეორეული გვარია. ხერხეულიძე-ხოსონაშვილი, როგორც მებატონე, მოიხსენიება 1721 წ. აღწ. სოფ. დიდებას (იას. ლორთქ., ქვ. ქართლი).

ხოსროშვილი (1817 წ.), ხოსრო (სპ.). "სახელგანთქმული" , "დიდებული" (შდრ. ქაიხოსრო); საკ. სახ. ხოსრო (ხვასრო); მისი კნინობითი ფორმებია: ხოსია, ხოსიტა, ხოსროა, ხოსროვ. ხოსროვა, ხოსროველა, ხოსრუა, ხოსუა. ამავე ძირისაა: ხოსიაშვილი, ხოსიეიშვილი, ხოსრიაშვილი, ხოსროაშვილი, ხოსრუაშვილი (კოდა).

ხოსროხანაშვილი/ხოსროხანიშვილი (1721 წ.). რთული შედგენილი გვარია. საკ. სახ. ხოსრო (ხვასრო), პლუს ხანა. სავარ. ხანითურქთა ენით მებატონე, გინა ერისთავი არს ; ხოსროხანაშვილი მოიხსენიება, როგორც მებატონე, რომელსაც ყმები ჰყავდა კწანისის სამშვილდესა და სამშვილდეს.

ხოშნადარაშვილი (1721 წ.), რთული შედგ. საკ. სახელი ხოშია, ნადირა. შდრ. მდივანბეგიშვილი, ყველიჭამასშვილი, ბეგიშვილი, აღაჯანასშვილი, აღამურასშვილი, ასიჯანაშვილი, ყარაბუდაღისშვილი და სხვა. (თაფანი).

ხოჯაშვილი - 110
თბილისი - 55
თიანეთი - 18
ქუთაისი - 14
ხოჯავა - 505

ხოჯაშვილი/ხოჯივანიშვილი/ხოჯევანიშვილი/ხოჯვანიშვილი (1721 წ.) ხოჯა სხუათა ენაა, ყუერულს ჰქვან და დიდვაჭარსაც (საბა), ხოჯა (სპ.), (ძვ.) საპატიო პირი, წარჩინებული, თავი კაცი (სპარსეთის შაჰის კარზე) (ქეგლ.); ხოჯა-მასწავლებელი, დამრიგებელი, სასულიერო პირი, მოლა, ხოჯა-მეგრ. ხოჯი-ხარი.
სიტყვა ვანი, ძელ ქართულში ნიშნავდა ბინას, სახლ-კარს, სადგომს, დავანება ნიშნავდა დაბინავებას, ხოლო სავანე უნდა რქმეოდა დასასვენებელ ადგილს, სასტუმროს, დიდ საქარავნო გზებზე ღამის გასათევ ქარვასლას ან სადგურს.
გადმოცემით ხოჯივანიშვილის საგვარეულოს წინაპარი სახელად იოვანე მასწავლებელი ყოფილა. მესხეთში თურქთა ბატონობის დროს ხოჯას (იოვანეს) ეძახდნენ, რაც გვარის წარმოშობას დაედო საფუძვლად, ხოჯვანიშვილი/ხოჯევანიშვილი. ხოჯაშვილი გიორგი, ხოჯაშვილი მოსესა, შვილის გაყიდვის წერილი, შედგენილი 1757 წლის 22 იანვარს; ავთანდილ ხოჯაშვილი და სულხან ხოჯაშვილი იყვნენ მებატონეები, რომლებსაც ჰყავდათ ყმები: ლიპს, ავაზანს, ბერუა, ბოგანო ავთანდილა, ავაზანს სარქისა.

ხრიკელი - 281
თბილისი - 103
ახალგორი - 89
კასპი - 64

ხრიკული (1881 წ.), საკ. სახ. ხრიკულა, გვარში: ხრიკულაშვილი 1871 წელს სოფ. გოლთეთში მოიხსენიება ზურაბ იოსების ძე ხრიკული; გოლთეთელი ვასილ ზურაბის ძე ხრიკული ყოფილა საღირაშენში მცხოვრებ ალექსანდრე კეკელიშვილის შვილის ნათლია (გოლთეთი). შდრ., ხრიკულ ხრიკული (პირველი სახელია მეორე კი გვარი).

ხუბიაშვილი (1721 წ.) საკ. სახ. ხუბაკა. ხუბულა (ხუბა+ბლსრთი-ულ-ა). "ქ. ნამანგლელევიშვილის როსტომისა და გუგუნას ყმა 1721 წ. ქ. საღირაშვენს იშხანა ხუბიაშვილი". შდრ. ხუბუა (1166 სული), ხუბულავა (937), ხუბულაშვილი (159), ხუბულია 9244).

ხუდავერდაშვილი/პერლახაშვილი/ფერშანაშვილი/ფერიხანაშვილი (1817 წ.), ხუდავერდა (თურქ.)-ღვთის ბოძებული, ღვთის მიერ მოცემული. როცა ოჯახს ბავშვი არ რჩებოდა ხუდავერდას არქმევდნენ. ხუდავერდას სინონიმებია: ბაკურ (ირან.) "ღვთის შვილი", "ძე ღმერთისა" / ბაკურაძე ახვერდა, ღმერთის ბოძებული, ალავერდი (თურქ.) ალაჰ-ღმერთი, ვერდი-მიცემა, მოგცემს, შდრ. ბოგდან, ბაღდადი, ხოდედან (სპარს.) ღვთის ბოძებული, დურხუნი (თურქ.) - "დაე იყოს". ჰერიქნას (სომხ.) იყოს, დარჩეს, ესეც ადამიანია, შდრ. მნაცაკანიანი, მნაცაკანოვი, ასტვაცატუროვი (ღვთის ბოძბული) / დარჩიაშვილი / ღვთისიაშვილი და სხვ.
ხუდავერდა, საკ. სახ. "აქავ მუხათს ხუდავერდა, 1781 წ.": "დავის გარდასაწყვეტი წიგნი, მიცემული ზურაბ და სხვა მაღლას-შვილების მიერ ხუდავერდა ვარდანაშვილისადმი"; "ისაია ხუდავერდასშვილი, გორელი"; ხუდავერდაშვილები მუხათში მოიხსენიებიან 1817 წლიდან, ადილზე გაჩენილი გვარია (შდრ. ხუდავერდა) (მუხათი). დღეს ეს გვარი აღარაა, შემორჩენილია საფლავის ქვაზე ზედწარწერები.

ხრამელაშვილი (1823 წ.), სავარ. მეტსახელი ხრამელა. შდრ. ხრაკუნა, ხრამუნა, ხრიკულა., სოსება ხრამელაშვილი, მეუღლე მარინე, ვაჟები ესტატე, პეტრე, მოიხსენიება სოფ. კოდაში 1823 წლის აღწერაში.

ხუდიაშვილი (1721 წ.), საკ. სახ. ხუდა, ხუდია, ხუდადა, ხუდაშა, ხუდინა, ხუდუა, ხუდა (ხუდ)-ხდომა, წილთრგება; მამუკა ხუდიაშვილი. ამავე ძირისაა ხუდაშვილი, ხუდადაშვილი, ხუდინაშვილი, ხუდუაშვილი (ქოთიში).

ხომასურაძე - მიროწმინდა

ხომასურიძე - ილემი, საბე, სპეთი

ხომესთიანი - მერჯევი

ხონელიძე - ბზვანი

ხონელიძე – აბაშა, პირველი მაისი, მარანი

ხორხომელიძე - გურნა

ხოტივარი - გეგუთი, პატრიკეთი, ქუთაისი

ხოხიაშვილი - სიმონეთი

ხოჯანაშვილი - ფუთი, ჩხირაული

ხონელია – ზუგდიდი

ხორავა – ჩხოროწყუ, ზუგდიდი, ლესიჭინე, ზანა, კეთილარი, ბანძა, მენჯი, მარტვილი, ქვემო ჩხოროწყუ, ვედიდკარი, ინჩხური, კახათი, მარანი, ძველი
სენაკი, უშაფათი, კოკი, კოდორი

ხორგუანი – ზუგდიდი, ჭკადუაში

ხოტუა – გვარს აღადგენს ტოპონიმი ლეხოტუე, ლაკადისძირები ბელერწყარის სათავესთან (ლეთკანთი)

ხოფერია – სენაკი, ახალსოფელი (სენაკის რაიონი), თეკლათი, ისულა, ზუგდიდი, ეკი, საჩოჩიო, შხეფი

ხოშტარია – აბაშა, ფოთი, სუჯუნა, სახოშტარიო (ყოფილი სოფელი), ნოსირი, ახალსოფელი (ზუგდიდის რაიონი), მარანი, ნაესაკაო, კოდორი,
მაცხოვრისკარი (კვათანის თემი)

ხოჭოლავა – ზუგდიდი, ფოთი, დარჩელი, ინგირი, ზემო ქვალონი, ოქტომბერი, შუა ხორგა, ხობი

ხოჯავა – თითქმის მთლიანად განსახლებულია იმერეთში, ხოლო სამეგრელოში ძალზე იშვიათია

ხულუბია - ხონი

ხუნწარია - ჩუნეში

ხუნწკარია - ჩუნეში

ხუბელაშვილი – აბაშა

ხუბილავა – ზუგდიდი, ჭკადუაში

ხუბლავა – ხუბულავას ვარიანტია

ხუბუა – ზუგდიდი, სენაკი, კოკი, უშაფათი, ფოცხო, ზანა, განარჯიის მუხური, ახუთი, ზემო ქვალონი, ტალერი, შამგონა, ჭითაწყარი

ხუბულავა – ზუგდიდი, ჭაქვინჯი, ჯიხაშკარი, ინგირი, ზემო ქვალონი, ორსანტია, უფალკარი

ხუბულაია – ფოთი

ხუბულია – წალენჯიხა, ზუგდიდი, ჯგალი, შამგონა, პატარა ფოთი

ხუბუნაია – სენაკი, ჩხოროწყუ, ახუთი, ლაძაძამე, ლესიჭინე

ხუბუნია – სენაკი (სამეგრელო)

ხუბუტია – ზუგდიდი, წალენჯიხა, ჯვარი, ლია, რუხი (სამეგრელო)

ხოტეველი (ხოტოველი) - [გვარი ებრაულია; იხ. ილია გაგულაშვილი, ებრაულ საკუთარ სახელთა მცირე ლექსიკონი, ქუთაისი 1998; ზურაბ ჭუმბურიძე, რა გქვია შენ? თბილისი 2003, გვ. 111-114]

ხუხაშვილი - [გვარი ებრაულია; იხ. ილია გაგულაშვილი, ებრაულ საკუთარ სახელთა მცირე ლექსიკონი, ქუთაისი 1998; ზურაბ ჭუმბურიძე, რა გქვია შენ? თბილისი 2003, გვ. 111-114]

ხომერიკი – აკეთი, გურიანთა, ვაკიჯვარი, თხინვალი, კონჭკათი, ლანჩხუთი, ლიხაური, მერია, ნაღობილევი, ნატანები, ოზურგეთი, სუფსა, ღრმაღელე, შემოქმედი, შრომა, შუხუთი, ჩოჩხათი, ცხემლისხიდი, ჭანიეთი, ჯაპანა

ხონელია – თხინვალი, მერია, ოზურგეთი

ხოფერია – ბაილეთი, გვიმრალაური, დვაბზუ, ეწერი, ლანჩხუთი, ლესა, მერია, ნიგვზიანი, ოზურგეთი, საჭამიასერი, სილაური, სუფსა, შუხუთი, ჩიბათი, ჩოჩხათი, ჯუმათი, ჯურუყვეთი

ხოშორაძე – აკეთი, ლაითური, შრომა

ხოჯანაშვილი – ნიგვზიანი, ჩოჩხათი, ჩოხატაური

ხურციკიძე – ოზურგეთი, ცხემლისხიდი

ხომერიკი – (აჭარა) ალამბარი, ბათუმი, თხილნარი, მახინჯაური, ჩაქვი, ციხისძირი

ხოროიშვილი – (აჭარა) ბათუმი, ერგე, კაპანდიები, მაჭახლისპირი, მახინჯაური, ცხმორისი, ხელვაჩაური, ხერთვისი, ჯოჭო

ხოროშვილი – (აჭარა) ბათუმი, ქობულეთი, ხერთვისი

გვარები სვანეთსა და კოდორის ხეობაში

ხორგუანი – ბეჩო, ეცერი, იფარი, ლენჯერი, მესტია, ნაცული, ჟაბეში, უშხვანარი, ფარი, ღობი, ჩიხარეში, ჭუბერი, ხაიში [კოდორის ხეობა - აჟარა, ზიმა]
ხოჯელანი – მესტია

გვარები ქართლში

ხორგუაშვილი – გორი, გრაკალი, დოესი, ზმ. ხვედურეთი, ზღუდერი, კასპი, ოსიაური, რუისი, ფცა, ქარელი, ხოვლე

ხორიაშვილი – კასპი, ნორიო

ხორნაული – ბიჩნიგაურები, დუშეთი, ზაქარო, კაწალხევი, კორშა, ჟინვალი

ხორხელი – თბილისი, [სოფ. ხორხელი ?]

ხოსიაშვილი – არღუნი, დუშეთი, პავლეური, ჟინვალი, ფლავი, ფლავისმანი, ცივწყარო, ჭოპორტი

ხოსიტაშვილი – გამარჯვება, გარდაბანი, კუმისი, მცხეთა

ხოსიშვილი – ბოლნისი, დუშეთი, მისაქციელი, რაჭისუბანი, ძველი ოსები, ჟინვალი, წითელი სოფელი, ჭოპორტი

ხოსრიაშვილი – აში, დუშეთი, კასპი, ჭოპორტი

ხოსროშვილი – დუშეთი, მისაქციელი, მცხეთა, ჟინვალი, საკრამული, სელექცია, შუახევი, წილკანი, ჭილურტი

ხოსრუაშვილი – არაშენდა, გომი, გორი, დუშეთი, ზმ. ხვედურეთი, სკრა, ქარელი, ჭანდრები, ჭილურტი, ხაშური ხომეზური – მცხეთა

ხორბალაძე - ახა, ბებნისი, ბოლნისი, გორი, გრაკალი, დმანისი, დოესი, კაზრეთი, კასპი, მარნეული, რუისი, ურბნისი, ქარელი, ქვ. ხვედურეთი, ხაშური

ხოცუაშვილი – ახალგორი, კასპი

ხოხაშვილი – გორი, ზმ. რენე, კარალეთი, კასპი, ნაწრეტი, ქვ. რენე, ქვ. ჭალა, ქიწნისი

ხრიკული – აღაიანი, ახალგორი, თეზი, კასპი, ოკამი, ქვ. ჭალა, ქურთა, ჩანდარი, წირქოლი, ხცისი

ხუბულაშვილი - გარდაბანი, გორი, ქვეში, ჯარიაშენი

ხუბულური – ახალუბანი, ახრისი, ბერბუკი, გორი, დიდი ატენი, დუშეთი, ზეღდულეთი, მუხრანი, მცხეთა, სამთავისი, სვენეთი, სკრა, სტეფანქმინდა, ძევერა, წედისი, ხურვალეთი

ხუდუაშვილი – ზმ. ჩოჩეთი, კასპი, მეტეხი

ხუზაურუშვილი – დუშეთი, კაწალხევი, ჟინვალი, საშაბურო, ხეობა, ხომი

ხულელიძე – არშა, გუდაური, დუშეთი, მუხრანი, სტეფანწმინდა, ჩირდილელიანთკარი

ხულუზაური – დუშეთი, ჟინვალი, წილკანი

ხუმარაძე – აგარა, არადეთი, გორი, ქვენატკოცა




ხუროშვილი - ხუტულასძე (Khuroshvili - Khutulasdze)

ხუროშვილი - 1621
თბილისი - 418
გორი - 251
მცხეთა - 230

ხუროშვილი – (ქართლი) არაშენდა, აღდგომლიანთკარი, ახალსოფელი, გამარჯვება, გორი, დუშეთი, თამარისი, კასპი, მისაქციელი, მცხეთა, ოკამი, სათემო, სართიჭალა, ფლავი, ქარელი, ძალისი, წეროვანი, წითელუბანი, წილკანი, ჭყოპიანი, ხურვალეთი
ხუროშვილი - ქუთაისი. ხუროშვილი (1817 წ.) საკ. სახ ხურო. ზგდი. მნიშვნ. მშენებელი, ხელოსანი (ქეგლ.), დავითა ხურო. ივანე ხუროშვილი მოიხსენიება სოფ. ვაშლოვანს; ხუროშვილი იყო კოდისა და მისი მეზობელი სოფლების მცვდელი ამავე ძირისაა: ხუროძე.

ხუროძე - 340
თბილისი - 116
მარტვილი - 39
ზუგდიდი - 33

ხუროძე - მათხოჯი

ხუროძე – (სამეგრელო) მარტვილი, ზუგდიდი, ხუნწი

ხურსაძე - სარგვეში, ქუთაისი, ხარაგაული; ახალციხე, ბორჯომი

ხურსიძე - სარგვეში

ხურცაია - დედალაური

ხურციძე - მაღლაკი, რიონი, სულორი

ხუსიაშვილი (1831 წ.), საკ. სახ. ხუსია პატარა თონეთში მცხოვრებ ხუსიაშვილს კანონიერ ცოლთან თევდორე მახარაშვილის ასულ ნენესთან დაებადა ქალი სოფია. განათლა მღვდელმა აბრამ თეთრაძემ. ნათლად იყო თონეთში მცხოვრები გიორგი საზანდარიშვილი.

ხუტიაშვილი - 71
თბილისი - 44
გორი - 10
თელავი - 3

ხუტიაშვილი – ზეღდულეთი, (1721 წ.) საკ. სახ,. ხუტია. "ქ. მდივნის ოთარისა, 1721 წ. ქ. ქვემო ოძის, ... გიორგი ხუტიაშვილი" (ქვემო ოძისი).

ხუსკივაძე - კვალითი

ხუტაშვილი - საქარა, სვირი, ჩხერი

ხუტუნაშვილი - გეგუთი

ხუტუნიშვილი - ბაჯითი

ხუციბერაძე - ბობოთი

ხუციბერიძე - ბობოთი

ხუციაშვილი - 39
თბილისი - 17
მცხეთა - 9

ხუციაშვილი (საფალავანდისშვილო აზნაურნი) ესენი არიან იმერეთიდამ მოსრულნი ძველნი აზნაურნი მეფის კარის ხუცესის შვილნი, რომელთაც მსახურებისთვის მეფისა მიიღეს აზნაურობა.
ხუციაშვილი - ქუთაისი.
ხუციაშვილი (1688 წ.) საკ. სახ ხუცია; ხუცია აღაიანელი, 1630 წ. დეკემბრის 25-ს ბატონყმობის წიგნი, მიცემული გიორგი და ხუცია აღაიანელების მიერ შერმაზან და სხვა სუმბულიძეთადმი. ხუცია . მაღალაშვილი ხუცია, 1721წ. ბერიკა, სეხნია ხუციასშვილი მოიხსენიებიან 1688-1696 წწ., იესე პაპუნა, ცელქია ხუციაშვილი; ყიასა ხუციაშვილი, მოიხსენიება თოხლიაურში. შდრ გვარები: ხუცაიძე, ხუციანიძე, ხუცინასშვილი, ხუციშვილი, ხუცისშვილი, ხუციძე, ხუცურაული, ხუციბერე, ხუცუნაშვილი. ხუც ძირი უძველესია, იგი დადასტურებულია საყოველთოდ გავრცელებულ ხუცესში და საკ. სახელებში, ხუცა, ხუცია, ხუცინა, ხუციკა, ხუცო, ხუცინა, ხუცურა, ხუცაური. მღვდლის მნიშვნელობა ხუცეს-მა და ხუცმა მოგვიანებით მიიღო, თავდაპირველად იგი უფროსს, მთავარს, მოთავეს ნიშნავდა. ხუცურაული ბეგაშვილ-ბეგიშვილის ფარდია. შდრ. ხუცურა - ხუცურაული.

ხუციშვილი - 11062
თბილისი - 3678
რუსთავი - 637
გორი - 600
ხუცურაული - 685

ხუციშვილი (1643), ხუცესი, იგივეა, რაც მღვდელი, ხუცესი-მოხუცებული, ხუცესი-ხევისბერი (ხევსურეთში, ფშავში); ხუცეს-დიაკონი, იგივეა, რაც მღვდელ-დიაკონი. ხუცეზმონაზონი (ძვ.) მწირველი, ბერი. მღვდელ-მონაზონი (ქეგლ.); ხუც-ნ. ბოქაულთ უხუცესი, მანდატართ უხუცესი (საბა). ხუცი, საკ. სახ. (ტბეთის მატიანე). ხუცესი. ხუცესი ირემაშვილი, მცოვრელი გლეხი, ხუციააღაიანელი, კათალიკოზის მემზურე, ხუცო-მაღალაშვილი, ხუცო-უჯარმელაშვილი. ბერია ხუცისშვილი, დეკანოზი - 1717-1731 წ. თავდახსნილობის წიგნი, მიცემული ავთანდილ სოლაღაშვილის მიერ პაპა და გარსევან გიორგისშვილებისადმი. ხუცის სოფელი არსებობდა, სოფ. თრიალეთში. პაპუა ხუციშვილი, 1721 წ. აღწ. მეფის უყმა აზნაური შამირზას სოფელში. საამხუციშვილი 1701-11 წ. და 1721 წ. აღწ. ყაფლანიშვილების მამულფიტარეთში. ხუციშვილთა გვართან დაკავშირებით ზ. ჭიჭინაძე წიგნში "ქართველი გრიგორიანები" წერს: "ხუციშვილები, ქართველები არიან და ცხოვრობენ საქართველოს მრავალ კუთხეში. გვარის ძირია ქართული სიტყვა ხუცი. ძვცელად ამ გვარის რამდენიმე წევრმა ჯავახეთში (ხიზაბავრა) კათოლიკობა მიიღო, ახალქალაქს რამდენიმე მცხოვრებმა გრიგორიანობა მიიღო". ხუციშვილების ერთი ნაწილი აზნაურები იყვნენ. ხუციშვილის ძირისაა: ხუცაურიძე, ხუცაიძე, ხუციანიძე, ხუციაშვილი, ხუციბერიძე, ხუცინაშვილი, ხუცუნაშვილი, ხუცურაული. სოფლებში 1721 წლიდან მოიხსენიებიან
9ამლევი, ბედენი, გუდარეხი, დრიანეთი, ენაგეთის ანალშენი, ვაკე, ზრბითი, მარაბდა, მონასტერი, მცოვრეთი, ოშეთი, პ/თონეთი, სამშვილდე, ტბისი, ჯოჯიაშვილი).

ხუხუა - 712
მარტვილი - 178
ზუგდიდი - 172
თბილისი - 125
ხუხიაშვილი - 88


ჯუხაძე/შიოშვილი (1823 წ.), საკ. სახ. ხუხა, შდრ. ხუხ-ი, ხუხაია, ხუხია, ხუხუ, ხუხაძე, იგივე შიოშვილი კიკოლა, ანუ ნიკოლოზი, მეუღლე დარეჯანი, შვილები შიო, გიორგი, ზაქრო, ვანო, გრიგორი, სალომე, დისშვილი გიორგი მოიხსენიება სოფ. დიდ ენაგეთს 1823 წლის აღწერაში. ამავე ძირისაა ხუხიაშვილი, ხუხუა (დიდი ენაგეთი).

ხუცისშვილი - სადიასამიძოს აზნაური, ამათნი წინა-პარნი იყვნენ ...

ხუცისშვილი ანუ ტუცის შვილი (საციციანოს ხეობის აზნაური)

ხუციშვილი - (რაჭა) იწა, კრიხი, სევა, სომიწო, ურავი, ჩორჯო, ძეგლევი

ხუციშვილი - ილემი, ნაგარევი, ტობანიერი, ტყაჩირი, ჩხარი, ძმუისი, წყნორი

ხუციძე - ნერგეეთი

ხუციძე – (ლეჩხუმი) ალპანა, ლასურიაში, ლაჯანა, ორბელი, საირმე, ტვიში, ჩხუტელი, ცაგერი

ხუხუშვილი - (რაჭა) ქედისუბანი

ხუხაშვილი - [გვარი ებრაულია; იხ. ილია გაგულაშვილი, ებრაულ საკუთარ სახელთა მცირე ლექსიკონი, ქუთაისი 1998; ზურაბ ჭუმბურიძე, რა გქვია შენ? თბილისი 2003, გვ. 111-114]

ხუხუნაიშვილი – ბათუმი, ურეხი, ჩაქვი, ქობულეთი, ციხისძირი

ხუჭუა - ნოღა, ჭყვიში

ხუჯაძე - თხილთაწყარო, ნაბოსლევი, ნაგარევი, ღვანკითი, ჭოგნარი

ხუდაბახშისძე – გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი.

ხუდადასძე – გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი.

ხუდავერდისძე – გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი.

ხუმარის(?)ძე – გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი.

ხუნას(?)ძე – გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი.

ხურშიდისძე – გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი.

ხუტულასძე – გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი.


ჯაბახიძე - ჯაგური (Jabakhidze - Jaguri)

ჯაბახიძე - 225
გორი - 119
თბილისი - 72
თეთრიწყარო - 13

ჯაბახიძე, სავარ. საკ. სახ. ჯაბა (გ. ლეონ. სახელები). შდრ. ჯაბათ-ი, ჯაბალა, ჯაბანა, ჯაბანუ და მისთ.

ჯავრისაშვილი (1721 წ.), საკ. სახ. ჯავარი; ჯავარი (არაბ.)- მარგალიტი (ძვ.), პატიოსანი ქვა, ძვირფასი თვალი, იაგუნდის ჯავარი, მომხიბლაობა, მოხდენილობა, შნო, ლაზათი, ლამაზი ქალის ჯავარი (ქეგლ.). შდრ (სომხ.) გოჰარ (მარგალიტი), (ქურთ.) გოჰყური, არ ძვირფასი ქვა / საყურე. გ შეცვლით ჯ-ი, მიიღება ჯოჰაარი, რომელმაც აწარმოვა ქართული სიტყვები - გვარი და ჯვარი. შდრ. ქართული მარგალიტაშვილი, მარგალიტაძე. "ქ. ნოდარ სუფრაჯის ყმა ქ. ოშეთს 1721 წ. ივანა და ოსიყმა ჯავარისაშვილები" (ვახუშტი, 113) (ოშეთი).

ჯავახი (1721 წ.), ჯავახ, ჯავახ-ი; ჯავახა; "ქ. მდივნის ოთარისა, 1721წ. ქ. გვარეთს, ... ჯვახი პაპუნა" (ვახუშტი, 45). ჯავახი კუთხურობის აღმნიშვნელიცაა (გვარეთი).

ჯაბავა – ზუგდიდი

ჯაბუა – ზუგდიდი, კახათი, ოდიში, წალენჯიხა, ყულიშკარი, ოფაჩხაფუ

ჯაბურია – ზუგდიდი, ხობი, ფოთი, რუხი, ახალხიბულა

ჯაბანაშვილი – არაგვისპირი, ახალგორი, ახალუბანი, გარბანი, დუშეთი, მისაქციელი, ნიქოზი, ჟინვალი, პავლეური, სამთავისი, სნო, ქურთა, ჩირდილელიანთკარი, ცივწყარო, ჭივილანები, ჯავახიანთკარი

ჯაბაური – ახალგორი, გორი, დუშეთი, თეზი, კასპი, პატარა გარეჯვარი, ქვ. ბოლი, ქურთა

ჯაბახიძე – ბერშუეთი, გორი, დიდი თონეთი, დიდი მეჯვრისხევი, კარალეთი, ხიდისთავი

ჯაბიაშვილი – ზმ. ხვედურეთი

ჯაბიშვილი - გორი, ზმ. ხვედურეთი, ტინისხიდი, რუისი, ქარელი

ჯაბნიაშვილი - დუშეთი, ჟინვალი

ჯაბუა – ნატანები, ოზურგეთი, სუფსა, ურეკი, ფარცხმა, ღრმაღელე, შრომა, ხიდისთავი, ხრიალეთი

ჯაბნიძე – ადლია, აქუცა, ახალდაბა, ახალშენი, ბათუმი, ბაკო, ბარათაული, ბობოყვათი, ბუკნარი, განახლება, დაგვა, ერგე, ვაიო, ვანი, ვარჯანისი, ზენდიდი, ზვარე, ზუნდაგა, კახაბერი, კვაშტა, კვირიკე, კორომხეთი, მახინჯაური, მახუნცეთი, მერისი, მეჯინისწყალი, მთისუბანი, მწვანე კონცხი, ნაკაიძეები, ორთაბათუმი, ოჩხამური, სალიბაური, ფერია, ქაქუთი, ქედა, ქობულეთი, შარაბიძეები, შუაღელე, ჩანჩხალო, ციხისძირი, წაბლანა, წინსვლა, წონიარისი, ჭახათი, ხელვაჩაური, ხიხაძირი, ჯაბნიძეები, ჯიხანჯური

ჯაბუშანური – არხოტი, ახიელი, ლაზვიაანი, მლაშე

ჯაგავა – გვარს აღადგენს ტოპონიმები: საჯაგო, ტყე-საძოვრები (ნაფიჩხოვო); ნაჯაგუ, სერი (გარახა)

ჯაგუნავა – ჩხოროწყუ, სენაკი, ჭოღა, ნაკიფუ, წალენჯიხა

ჯაგოდნიშვილი – თბილისი, რუსთავი

ჯაგური – გორი, მიწობი, სურამი



ჯავახიშვილი - ჯარმელიშვილი (Javakhhishvili - Jarmelishvili)

ჯავახიშვილი - 6893
თბილისი - 2312
თელავი - 736
გორი - 554

ჯავახი - 112

ჯავახიშვილი (1781 წ.) - (კახეთი) ანაგა, არბოშიკი, ართანა, არხილოსკალო, ახალსოფელი, ახაშენი, ახმეტა, ბადიაური, ბაკურციხე, გამარჯვება, გიორგიწმინდა, გულგულა, გურჯაანი, დედოფლისწყარო, ენისელი, ვაზისუბანი, ვარდისუბანი, ვაქირი, ვაჩნაძიანი, ველისციხე, ვეჯინი, ზმ. ხოდაშენი, თელავი, თოლენჯი, იყალთო, კაკაბეთი, კარდანახი, კისისხევი, კურდღელაური, ლაგოდეხი, მაღარო, მაღრაანი, მელაანი, მსხალგორი, მუკუზანი, ნაფარეული, ნუკრიანი, რუისპირი, საგარეჯო, სანიორე, საქობო, სიღნაღი, ტიბაანი, ყანდაურა, ყვარელი, შალაური, შაშიანი, შილდა, ჩუმლაყი, წნორი, ჭანდარი, ჯაფარიძე, ჯუგაანი.

ჯავახიშვილი – (ქართლი) ავნევი, არადეთი, არაშენდა, არდისუბანი, აღაიანი, აძვისი, ახალი სამგორი, ახალსოფელი, ბერშუეთი, ბექაქურები, ბოლნისი, ბრეთი, გამარჯვება, გარდაბანი, გორი, გრაკალი, დიცი, დოღლაური, დუშეთი, ერედა, ერთაწმინდა, ზმ. ხანდაკი, თამარისი, თეზი, თეთრიწყარო, კაზრეთი, კნოლევი, კოდა, კუმისი, მარტყოფი, მეზვრიაანი, მუხრანი, მცხეთა, ნატახტარი, ნაწრეტი, ნიჩბისი, ნიქოზი, ნორიო, ოძისი, ჟინვალი, რუისი, საგურამო, საკრამული, სართიჭალა, სასხორი, საღოლაშენი, სკრა, უფლისციხე, ფლავი, ფლავისმანი, ქარელი, ქიწნისი, ქსანი, შინდისი, ჩანადირთკარი, ძეგვი, ძევერა, ძლევილვარი, წილკანი, წიწამური, ხაშური, ხელთუბანი, ჯავახი, ჯავახიანთკარი.

ჯავახი – ბერშუეთი, გორი, თეზი, თერგვისი, კასპი, კოშკი, მერეთი

ჯავახიშვილი, ჯავახ-ი, გვარადქცეული ეთნონიმი, შემდგომში საკუთარ სახელადაც გვხვდება. "როგორც ეტყობა, XIII საუკუნის დამდეგს სამძივართა საგვარეულოში შემოდის სახელი ჯავახი და შეიძლება უკვე XIV საუკუნის პირველ ნახევარში ისინი იწოდებოდნენ ჯავახიშვილად"; სახელი "ჯავახი" XIV საუკუნეზე უფრო ძველია: ჯავახ აფაქის ძე მოხსენიებულია იერუსალიმის ჯვრის მონასტრის აღაპებში; "თავადი ჯავახიშვილი. ეს პირველ იყვნენ მოსახლე აბულეთსა შინა კერძოდ ჯავახეთისა და ესენი იტყოდნენ ქართლოსიანთა გვარობისა ჯავახოსისგან შთამომავლობასა, ხოლო უკანასკნელ დროსა მეფისა ბაგრატისასა, ოდეს მეფე იქმნა ბაგრტ წელსა 1360 და დროსა ამისასა მოვიდა ლანგ-თემურ და მრავალგან ბრძო თათართა და შემდგომად მეფემან ამანვე გადმოსახლნა ჯავახოს და სახლეულნი მისნი და დააშენნა გაღმა მხარს ფხოელის ადგილსა შინა და უბოძა ხეობასა მას შინა ადგილნი და სოფელნი. ხოლო ესენი არიან ერთ დროს ციციშვილებთან გადმოსრულნი და მუნიდგან იწოდებიან თავად ჯავახის შვილებად და აწ არიან მოსახლედ 1) თეიმურაზის შვილები, 2) ვახუშტის შვილები, 3) დიმიტრის შვილები, 4) ქაიხოსროს შვილები, 5) იოსების შვილები; ჯავახიშვილი ერთ-ერთი წარჩინებული გვართაგანია ძველ საქართველოში: ქართლელი ჯავახიშვილების წნაპარნი გამრეკელ-თორელნი ყოფილან, XII საუკუნეში გადმოსახლებულან ჯავახეთიდან ქართლში, სოფ ხოვლეში. XVII საუკუნემდე ეს გვარი უტარებიათ, შმდეგ კი წინანდელი ადგილსამყოფელის მიხედვით ჯავახიშვილად წოდებულან; დ. გამრეკელი, ი. ჯავახიშვილის ბიოგრაფიისათვის, ამავე ძირისაა: ჯავახაძე, ჯავახია.
ვახუშტი "მთავართა გვართათვის" წერს: "ხოლო გვარნი მთავართა მათ ძველთანი ესენი არიან: ჯავახისშვილი, ბერსელი და სვანი მრავალნი, რომელნი ერისთობით იწერიან და გვარნი არ წარიწერებიან ცხადად საცნობლად" (ალგეთი, კოდა, მანგლისი, ჩხიკვთა, წინწყარო, სამღერეთი, ახალშენი, აღირიცხებიან 1721 წლიდან).

ჯავარაშვილი - სამეფო აზნაურნი ქართლისანი

ჯავარაშვილი - სათარხნოს აზნაურნი

ჯავახია - ლაშე, სენაკი, მარტვილი, ახალსოფელი, ძველი სენაკი, ნოსირი, ნაჯახავო, გეჯეთი

ჯავახაია - ტოლები , ხიბულა

ჯავახაძე - მაღლაკი, ოფშკვითი, საყულია, ქვიტირი, ხონი, ხრეითი, ნიკორწმინდა

ჯავახიძე – ახალშენი, ბათუმი, დიდაჭარა, ირემაძეები, კირნათი, მაჭახლისპირი, მახინჯაური, ფერია, ჩაქვი, ცეცხლაური, ძენწმანი, ხელვაჩაური,

ჯავახიძე - ასპინძა, ახალდაბა, ბორჯომი, დვირი, საკირე, ხოსპიო

ჯაიანი - კაცხი, ოფურჩხეთი, ქუთაისი

ჯაველია – ზემო ხუნწი

ჯაველიძე – ასკანა, ბახვი, ბოხვაური, გუთური, გურიანთა, ,დვაბზუ, დიდი ვანი, ვაკიჯვარი, მთისპირი, ოზურგეთი, ურეკი, ფამფალეთი, ძიმითი, ბათუმი

ჯავრიშვილი – ერთაწმინდა, კაპრაშიანი, კასპი, წალასყური

ჯავშანაშვილი – ახალსოფელი, გულგულა, გურჯაანი, ვარდისუბანი, ვაქირი, თელავი, კურდღელაური, ლაგოდეხი, ჭანდარი

ჯავშანიშვილი – გურჯაანი

ჯაიანი – ალამბარი, ანგისა, ბათუმი, ბობოყვათი, გვარა, გომარდული, გონიო, გორგაძეები, დიაკონიძეები, ვაშლოვანი, ზვარე, თხილვანა, კალოთა, კახაბერი, კვირიკე, ლეღვა, მახვილაური, მახინჯაური, ურეხი, მეჯინისწყალი, ნაკაიძეები, ნაღვარევი, ოჩხამური, რაქვთა, სალიბაური, სკვანა, ფერია, ფუშრუკაული, ქაქუთი, ქობულეთი, შარაბიძეები, ჩაქვი, ცეცხლაური, ხელვაჩაური, ხიხაძირი, ჯიხანჯური

ჯაიანი – სენაკი, თეკლათი, ძველი სენაკი, ახუთი, კოკი, გურძემი, თამაკონი, კიწია, ჩხოროწყუ, კოტიანეთი, ალერტი, ნოღა, ხორგა, ხობი, ლეწურწუმე, ლეგოგიე, ნამიკოლავო, საჩიქობავო, ნოსირი, ჭლოუ (ოჩამჩირის რაიონი)

ჯაკობია – სენაკი, ძველი სენაკი, ფოთი, ოტობაია, ოხურეი

ჯაკონია – ზუგდიდი, ფოთი, ძველი ხიბულა, ნოჯიხევი, ხობი, მუხური (გალის რაიონი)

ჯალალაშვილი - 110
ჯალალი - 89
ჯამარიშვილი - 26

ჯალალაშვილი (1843 წ.), ჯალალ (არაბ). "დიდება", "სახელი", "ძლიერება".შდრ. დიდებულიძე, ჯალალ-ედინი. სოფ. კოდაში მოიხსენიება 1843 წლის (კოდა).

ჯალაბაძე - (იმერეთი) ბაჯითი, კორბოული

ჯალაღანია - (იმერეთი) დედალაური, ჩუნეში, ხონი

ჯალაღანია – (სამეგრელო) ფოთი. ჯალაღონიას ვარიანტია

ჯალაღონია – (სამეგრელო) ზუგდიდი, ჩხოროწყუ, სენაკი, ფოთი, ახუთი, კირცხი, წყემი, რიყე, ზანა, ძველი აბაშა, განარჯიის მუხური, ლია, კახათი, ახალსოფელი (ზუგდიდის რაიონი), ჯიხაშკარი, ეწერი.

ჯალალიშვილი – (კახეთი) თელავი, შილდა

ჯალიაშვილი – (კახეთი) ართანა, ბაკურციხე, ბოდბისხევი, გურჯაანი, დედოფლისწყარო, ზმ. მაჩხაანი, თამარიანი, თელავი, ლაგოდეხი, მაწიმი, საქობო, სიღნაღი, ქვ. მაჩხაანი, ცოდნისკარი, ძველი ანაგა, წნორი, ჭიაური(ულიანოვკა), ჰერეთისკარი

ჯალაბაძე – (ქართლი) აბისი, აბისისთავი, გორი, დიცი, კასპი, მერეთი, მცხეთა, სასხორი, ფლავი, ქორდი

ჯალაბიძე – (ქართლი) ახალგორი, გორი.

ჯამარაშვილი/მეხინაშვილი, ჯამარჯაშვილი – გარბანი, სიონი, სტეფანწმინდა, ტყარშეტი. (1721 წ.) საკ სახ ჯამარი. 1843 წ. აღწ. სოფ. წვერში მოხსენიებულია გლახა ჯამარაშვილ-მეხინაშვილი.

ჯამასპაშვილი (1721 წ.), საკ სახ. ჯამასპ-ი; "აქ. აბაშიშვილის დავითისა 1721 წ. ქ. დიას გოგია ჯამასპაშვილი": "ქ. გერმანოზიშვილის ოთარის ყმა ქ. ზას 1721 წ. თამაზა ჯამასპაშვილი: "ქ. ზაალიშვილის პატარა ზურაბისა ქ. ლიყურეთს, გიორგი ჯამასპაშვილი".

ჯამბურიძე – (სვანეთი კოდორი) ბაბილი, თეკალი, ლეკოსანდი, ლემზაგორი, ლენტეხი, ლეუშერი, მამი, მარგვიში, ნანარი, ნაცული, ჟახუნდერი, სასაში, ტვიბი, ფანაგა, ჩიხარეში

ჯამდელიანი - (სვანეთი) ბეჩო, ჭუბერი [კოდორის ხეობა - აჟარა]

ჯამბერიძე – (გურია) გორაბერეჟო, დაბლაციხე, დვაბზუ, ლიხაური, ღრმაღელე, ჩაისუბანი, ხიდისთავი

ჯამბურია - დუნთა

ჯამბურია – მარტვილი, გაჭედილი, დიდი ჭყონი

ჯამაშურია – აბაშა, ფოთი, ტყვირი, სეფიეთი

ჯამაგიძე – თიანეთი, ხევსურთსოფელი

ჯამალაშვილი – არბოშიკი, ახალსოფელი, გიორგიწმინდა, ზმ. მაჩხაანი, თელავი, ლელიანი, საგარეჯო

ჯამარაული – თიანეთი

ჯამარიშვილი – ზმ. ალვანი

ჯამასპიშვილი – არბოშიკი, ახალსოფელი, ბაკურციხე, დედოფლისწყარო, ენისელი, ვაქირი, ზმ. მაჩხაანი, თელავი, საქობო, წნორი

ჯამასპაშვილი /კამასპიშვილი – მარტყოფი

ჯამატაშვილი – ანაგა, გურჯაანი, ვეჯინი

ჯამაშვილი/ჯამიაშვილი – გურჯაანი

ჯამრულიძე – ახმეტა, ზმ. ალვანი, თელავი, ლალისყური, ქვ. ალვანი, ხისო

ჯამბაზიშვილი – გორი, ვარიანი, სატივე, ხაშური

ჯამბრიშვილი – გორი, დიდი ატენი, მცხეთა, ოლოზი

ჯამელაშვილი – თბილისი, რუსთავი

ჯამერაშვილი – თბილისი

ჯამრიშვილი – ალევი, ახალგორი, გდუ, ვარდისუბანი, ლამისყანა

ჯანაშვილი – აკურა, ახალსოფელი, ბოდბე, გავაზი, გულგულა, გურგენიანი, გურჯაანი, დედოფლისწყარო, ვარდისუბანი, ვაქირი, ზმ. მაჩხაანი, თამარიანი, კავშირი, კარდანახი, ლაგოდეხი, ლაფანყური, მაწიმი, მუკუზანი, ნაფარეული, ნინიგორი, პატარა გორი, სვობოდნოე, უდაბნო, ქვ. მაჩხაანი, შრომა, ძირკოკი, წითელწყარო, წნორი, ჭანდარი, ხიზაბავრა

ჯანგულაშვილი – ბოდბე, ბოდბისხევი, გურჯაანი, ვაქირი, ვეჯინი, თელავი, თოხლიაური, კარდანახი, კოლაგი, ნუკრიანი, საგარეჯო, საქობო, სიღნაღი, ქისტაური, ქვ. მაჩხაანი, ყვარელი, ჩალაუბანი, ჩუმლაყი, წითელწყარო, წნორი

ჯანდიერი – ენისელი, თელავი, შალაური

ჯანანაშვილი – ქვემო ჭალადიდი

ჯანანაშვილი – (ქართლი) გორი, დოესი, ზმ. ხანდაკი, კასპი, მირიანი, მცხეთა, ქსანი, ხოვლე

ჯანაშია – ზუგდიდი, მარტვილი, თამაკონი, დიდი ჭყონი, რუხი, ცაიში, ლესიჭინე, გაჭედილი, ნაგვაზავო, პირველი მაისი, ნარაზენი, ახუთი, ზემო ჭალადიდი, კორცხელი, რიყე, ჭითაწყარი. საისტორიო წყაროში: ჯავნაშია – ნაგვაზავო

ჯანბერიძე – ბათუმი

ჯანუყვაძე – ბათუმი

ჯანაძე – (ლეჩხუმი) ალპანა, ზოგიში, ლაჯანა, ტვიში, უცხერი, ჩხუტელი

ჯანგველაძე – აბაშა, სამიქაო, მაიდანი

ჯანელიძე – მარანი, გურძემი, კიწია, ნარაზენი, ახალკახათი, საჯიჯაო

ჯანია – ზუგდიდი

ჯანაშია - თხილთაწყარო

ჯანგავაძე - გელათი, ჟონეთი, შუბანი, წყალტუბო

ჯანგიანი - ღვანკითი

ჯანელიძე - დიმი, თერჯოლა, ჟონეთი, რუფოთი, სამტრედია, საჯავახო,

ჯანელიძე - ამბროლაური, ნიკორწმინდა, სადმელი,

ჯანიაშვილი - ობჩა, ტაბაკინი

ჯანიაშვილი – ანაგა, ახაშენი, ბოდბე, გურჯაანი, დედოფლისწყარო, ენისელი, ვაჩნაძიანი, ველისციხე, ვეჯინი, ზმ. ქედი, თელავი, კალაური, კოლაგი, ლაგოდეხი, მაღარო, საგარეჯო, სანავარდო, სიღნაღი, ყანდაურა, ყვარელი, შეერთება, ჩუმლაყი, ცოდნისკარი, ძირკოკი, წნორი, ხაშმი

ჯანიაშვილი (საყაფლანიშვილო აზნაურნი, ანუ რომელსაცა ჰფლობენ ორბელიანნი)

ჯანიაშვილი - [გვარი საზიაროა; იხ. ილია გაგულაშვილი, ებრაულ საკუთარ სახელთა მცირე ლექსიკონი, ქუთაისი 1998; ზურაბ ჭუმბურიძე, რა გქვია შენ? თბილისი 2003, გვ. 111-114]

ჯანიაშვილი - 2610
თბილისი - 839
სიღნაღი - 5428
გურჯაანი - 175

ჯანიაშვილი (1523 წ.) საკ. სახ. ჯანიკო, ჯანოს მოფერებითი (კნინობითი ) ფორმაა ჯანა, ჯანია. შდრ ჯანვარდინი, ჯინა, ჯარამხანი/ ჯარა და მისთ. ჯანა ღანუკელი.

ჯანიკაშვილი - 396
სიღნაღი - 162
თბილისი - 117
რუსთავი - 48

ჯანიკაშვილი – გურჯაანი, დედოფლისწყარო, ვაქირი, მაღარო, საქობო, ყვარელი, წნორი. ჯანიკაშვილი (1661 წ.), საკ. სახ. ჯანიკა, ჯანიკო, შდრ.სულიკო. ჯანიკასშვილები, პაპუნა გოსტაშაბიშვილის ყმები იხსენიებიან 1661 წ. ყმისა და მამულის მოცვლილობის წიგნში, რომელსაც პაპუნა გოსტაშაბიშვილი აძლევს თათუა ასანბეგისშვილს ჯანიკაშვილები მოხსენიებული არიან აგრეთვე 1671 წლის 12 თებერვალს ერთ-ერთ გაცვლის წიგნში, რომლითაც ვგებულობთ, რომ პაპუნა გოსტაშაბიშვილი ჯანიკაშვილების სამ კომლს აძლევს ასანბეგიშვილებს და სამაგიეროს მათ ართმევს სოფ. ტბისში.

ჯანჯღავა - დედალაური, კონტუათი, ხონი

ჯანგიძე - ღვიარა

ჯანუაშვილი -98
თბილისი - 51
ქუთაისი - 20
ბათუმი - 8

ჯანუაშვილი - ონი, ბათუმი (1477 წ. ) საკ სახ ჯანუა შდრ ჯანო, ჯანუ, ჯანობი, ჯანიკო, ჯანიკა... "ქ. ჩხიკვთას გიუა ჯანუაშვილი"; "ქ.თაყაშვიილს გიორგისა, ქ. ეშვის წყაროს ლეუა ჯანუაშვილი, 1721ნწ." აქედანაა გვარები: ჯანაშვილი, ჯანიაშვილი, ჯანიკაშვილი, ჯანუაშვილი, ჯანშაშვილი, ჯანაძე, ჯანაანი, სოფ. რუისპირის მახლობლად (თელავის რ.).

ჯანყულაშვილი - 47
გარდაბანი - 39
თბილისი - 7
დედოფლისწყარო - 1

ჯანყულაშვილი (1721 წ.) საკ, სახ ჯანყულა "ქ. ტაბახმელას ჯანყულა მ ამიაშვილი" (შრ. ჯანანა, გვარში; ჯანანაშვილი, ჯანჯალა, გვარში: ჯანჯალაშვილი; ჯანფიტა, ჯანსულა, ჯანგულა (ჯანგულაშვილი). ჯან (ინდ. სპარს.) სული, ყულა (თურქ), მონა (სულის მონა). შდრ. კულუხ-ი (ისტ). ღვინის საბატონო გადასახადი.

ჯანჯალია – მარანი

ჯანჯარია – ზუგდიდი, წალენჯიხა

ჯანჯულია - ზუგდიდი, წალენჯიხა

ჯანჯღავა – მარტვილი, ზუგდიდი, სენაკი, ძველი სენაკი, ფოთი, პატარა ფოთი, გაჭედილი, დიდი ჭყონი, საჩინო, აბედათი, ახალხიბულა, ნარაზენი, ჩხორია, ქვემო ქვალონი

ჯანაშვილი - [გვარი საზიაროა - ქართული და ებრაულიც; იხ. ილია გაგულაშვილი, ებრაულ საკუთარ სახელთა მცირე ლექსიკონი, ქუთაისი 1998; ზურაბ ჭუმბურიძე, რა გქვია შენ? თბილისი 2003, გვ. 111-114]
ჯანაშვილი - აბასთუმანი, ადიგენი, არალი, ასპინძა, აწყვიტა, ახალდაბა, ახალციხე, ბორჯომი, ვალე, ვარხანი, იჯარეთი, რუსთავი (სოფ.), საღრძე, ტოლოში, ფხერო, ქიქინეთი, შოლავერი, ხიზაბავრა

ჯანგუაშვილი (1721 წ). საკ. სახ ჯანბა, მიღებულია საკ. სახელიდან ჯანა შდრ. ჯანუა, ჯანგულა, ჯანბექი, ჯანასლან და სხვ. პაპუნბეგ ჯანბუაშვილი 1740 წ. მამულისა და ყმის ნასყიდობის წიგნი, მიცემული პაპა შიოშისშვილის მიერ ქაიხოსრო და სხვა ზაალისშვილებისადმი.

ჯანგებაშვილი - 96
თეთრიწყარო - 70
თბილისი - 25
კასპი - 1

ჯანგებაშვილი – თეთრიწყარო, კოდა, ღოუბანი, (1721 წ.) სავარ. საკ. სახ. ჯანგება. შდრ. ჯანგიშერ, ჯანბეგა ჯანჯალა ჯანგულა, ჯანგველა, გვარში ჯანგველაძე (772 სული. აბაშა - 280, თბილისი - 158; სამტრედია - 60). ჯანბეგა - იტყვიან ჯანით მიეგო, გაეგო, თავი დასდოო.

ჯანგირაშვილი - 882
თბილისი - 375
დუშეთი - 228
თიანეთი - 78

ჯანგირაშვილი – ახმეტა, თელავი, ზარიძეები, თიანეთი, იარაჯულები, საკრეჭიო, ყვარელი. (1871 წ.) საკ სახ ჯანგირა; ჯანგირ-ი; ჯაჰანგირ "ქვეყნის მპყრობელი" შდრ. (აზერბ.) ჯაჰანგირ ჯაჰანგიროვი. 1871 წელს დუშეთის ოლქის სოფ. დიხჩოდან სოფ. ლასტისციხეში საცხოვრებლად გადმოსულა პაპია ჯანგირაშვილი.

ჯანვერდაშვილი -26
თბილისი - 16
გორი - 1
კასპი - 1

ჯანვერდაშვილი (1721 წ.) საკ. სახ ჯანვერდი; შდრ. ჯანგვა, ჯანგველა, ჯანგიშერ, ჯანგულა,ჯ ანდიერი და მისთ ჯანი-სულია, ვერდი-მიცემა, შდრ ახვერდაშვილი, ხუდავერდაშვილი, ალავერდაშვილი. "ქ. სოლაღაშვილის იესეს ყმა ტაგნაგეთს, 1721 წ. გოდერძა ჯანვერდაშვილი.

ჯანიბეგაშვილი – ახმეტა, მატანი, საგარეჯო, საქობო, ჩადუნიანი, ძველი ანაგა, წნორი

ჯანოშვილი – ენისელი, ლაგოდეხი

ჯანქაიძე – ახმეტა, თელავი, ხორხელი

ჯანყარაშვილი – დედოფლისწყარო, ვაქირი, ზმ. მაჩხაანი, ოზაანი, საგარეჯო, სიღნაღი, ტიბაანი, ქვ. მაჩხაანი, წითელწყარო, წნორი, ჯაფარიძე

ჯანჯიბუხაშვილი – ველისციხე

ჯანჯუხაძე – ალმატი, ართანა, ნუკრიანი

ჯარიაშვილი - 721
თბილისი - 277
გარდაბანი - 160
დუშთი - 144

ჯარიაშვილი – გამარჯვება, დუშეთი, ებნისი, მუხრანი, მცხეთა, მჭადიჯვარი, ჟინვალი, საგურამო, სართიჭალა, ქსანი, ძალისი, ძვ. ქანდა, წითელსოფელი. ჯარიაშვილი (1875 წ.) საკ, სახ, ჯარია. ჯარიაშვილი, სართიჭალა, საკ, სახ. ჯარია. ტაბახმელაში მცხოვრები გიორგი პაპაშვილი 1875 წელს ცოლად ირთავს დიდ ენაგეთში მცხოვრებ სიმონ ჯარიაშვილის ასულ სოფიოს. თავდებნი ყოფილან ქალის მხრიდან დიდ ენაგეთელები. დავით ივანეს ძე სუხიტაშვილი, პავლე გიორგის ძე უსტიაშვილი, ივანე გრიგოლის ძე ამურველაშვილი.

ჯარმელაშვილი – ახალგორი, დიცი, კასპი, ჟინვალი, ქვ. ახალსოფელი

ჯარმელიშვილი – ახალგორი, კასპი, ლამისყანა, ქსოვრისი, ყანჩავეთი



ჯაფარიძე - ჯიმშერაშვილი (Japaridze - Jimsherashvili)

ჯაფარიძე - 7378
თბილისი - 2684
ქობულეთი - 957
მესტია - 444


ჯაფარიძე - კახეთის სამეფო აზნაურნი.

ჯაფარიძე - იმერეთის თავადები და აზნაურები.

ჯაფარიძე – ბეჩო, იელი, ლატალი, ლენჯერი, მესტია, მულახი, ჟახუნდერი, სასაში, ცხუმარი, წვირმი, ჭუბერი, ხაიში

ჯაფარიძე – აგარა, ადლია, ალამბარი, აჭი, აჭყვა, აჭყვისთავი, ახალშენი, ახალსოფელი, ბათუმი, ბობოყვათი, ბუკნარი, გოგაძეები, გონიო, გორგაძეები, დაგვა, დარჩიძეები, დოლოგანი, ერგე, ვარშალომიძეები, ზანაქიძეები, ზენითი, თხილნარი, კაპანდიები, კვირიკე, კონდიდი, კოხი, მასაურა, მახინჯაური, მახო, მეჯინისწყალი, მუხაესტატე, მწვანე კონცხი, ოქროპილაური, ოჩხამური, სალიბაური, სამება, სატეხია, სკურა, ტბეთი, ურეხი, ქაქუთი, ქობულეთი, შარაბიძეები, შუახევი, ჩაისუბანი, ჩაქვი, წინსვლა, ჭინკაძეები, ხალა, ხელვაჩაური, ხუცუბანი

ჯაფარიძე. სახელი ჯაფარა საქართველოში შემოიტანა ლიპარიტის (ბაღუაშის ძის) მტერმა არაბმა ამირა (ემირმა) ჯაფარმა 1047 წ. საკ. სახ. ჯაფარ (ქართლ. ცხ., I, 263); ჯაფარა, განჩინება შანშე ამილახვარის და მისი განაყოფის დავითშვილის ზაალის დავის გამო. 1797 წ.; ჯაფარა (ჯაფარასი) ქართ. იგივეა რაც ჩხიკვი; ჩხიკვ-ი გარეული ფრინველი ბეღურასნაირთა რიგისა. აქვს ფერადზოლიანი ფრთები/ჯაფარა. ნ. ჯაფარ ჯაფარიძე, ყმის ნასყიდობის წიგნი, მიცემული ბე[ჟ]ან ჯაფარიძის მიერ ქველი წირითლისადმი. "... ანი და მიზეზდაუდებელი საფიც[ა]რი მოგ[ა]რთვით ჩვ[ე]ნ, ჯ[ა]ფ[ა]რ[ი]ძემ ბეჟა[ნ] და ჯ[ა]ფ[ა]რმა და სვ[ი]მო[ნ]ა". ნ. ბეჟან, ლომკაცი, ნინია, სვიმონ, შოშია, ჯაფარ ჯაფარიძეები (ასურეთი) თავდაპირველად იწერებოდნენ მჯა+ფარ=მჯაფარიძე.
ჯაფარიძე (ქსნის საერისთოს გვერდის ძირის აზნაური). ამათნი წინა-პარნი არიან შთამომავლობით ჩინგიზთა სულთნისა, ჯაფარად წოდებულისა, რომელნიცა ...

ჯაჭვანი – ლენჯერი, მესტია

ჯაჭვლიანი – ბეჩო, ეცერი, კიჩხულდაში, მესტია, მულახი, ნაკრა, ფარი, ცხუმარი, ჭუბერი [კოდორის ხეობა - აჟარა, გენწვიში, ომარიშარა]

ჯაჯვანი - ბეჩო, ლატალი, ლენჯერი, მესტია, ჭუბერი, ხაიში

ჯაყელი – აგარა, ადლია, ანგისა, ახალშენი, ახო, ბათუმი, ბარათაული, ბობოყვათი, განახლება, განთიადი, გომარდული, გონიო, დანდალო, ვაიო, ვაშლოვანი, ზემოხევი, კახაბერი, კვაშტა, კვირიკე, ლეღვა, მახინჯაური, მეჯინისწყალი, მუხაესტატე, მწვანე კონცხი, ორთაბათუმი, ოჩხამური, ჟანივრი, სირაბიძეები, ტაკიძეები, ურეხი, ფერია, ქედა, ქობულეთი, ყოროლისთავი, შარაბიძეები, შუახევი, ჩაისუბანი, ჩაქვი, ჩხუტუნი, ციხისძირი, ცხემნა, ძირკვაძეები, წინსვლა, ჭალა, ჭვანა, ხაბელაშვილები, ხალა, ხელვაჩაური, ხულო, ხუნკუდა, ჯიხანჯური

ჯაყელიძე – აგარა, ახალშენი, ახო, ბათუმი, დანდალო, მუხაესტატე, ორთაბათუმი, პანტნარი, შარაბიძეები, ჩაისუბანი, წინსვლა, ხელვაჩაური, ჯიხანჯური

ჯაფარაშვილი - 247
თბილისი - 77
ბორჯომი - 7
ყვარელი -7

ჯაფარაშვილი (1884 წ.), ( ახალდაბა, ბორჯომი) საკ. სახ. ჯაფა, ღოუბნელი ზაქარია გიორგის ძე ყელბერაშვილი ცოლად ირთავს მაწევანში მცხოვრებ მიხეილ გიორგის ძე ჯაფარაშვილის ასულ ბარბარეს შდრ. ჯაფიაშვილი.

ჯაფიაშვილი - 392
გორი - 148
ქარელი - 117
თბილისი -51

ჯაფიაშვილი (1873 წ.), საკ. სახ. ჯაფა, ჯაფა (არაბ.) - მძიმე შრომა. 1873 ს. აღწ. მონაცემებით სოფ. წყურვილეთში ცხოვრობს გიგოლა ჯაფიაშვილი (წყურვილეთი).

ჯაშიაშვილი - 1339
თელავი - 436
თბილისი 362
თეთრიწყარო 267

ჯაშიაშვილი (1698) საკ. სახ. ჯაშა, გვარში ჯაშაშვილი (ალ. ღლ., 249); ჯაშინა. ჯაშია ქალის ზედმ. სახ. (სოფ. მუხათი). ნ. ჯაშინა (თუთნასშვილი), 1647 წ. დეკემბრის 1-ის, ყმების ნასყიდობის წიგნი, მიცემული ბეჟან თაყასშვილის მიერ თავის ძმისწულ მამასახლისის ალიბეგასადმი; ჯაშიშაანი როსტომა (1740 წ. ). ნ. ჯაშიაშვილი ელიკა, 1698-1712 წ. ვენახის წყალობის წიგნი, მიცემული დიდი მოურავის შვილისშვილის ავთანდილის მიერ არუთენა მანველა შვილისადმი.
1873 წლის კამერალური აღწერით ენაგეთის ახალშენში მოიხსენიებიან: მიხეილ დავითის ძე ჯაშიაშვილი, შვილები გიგოლა, არტემა, კუნწულა, კუნწულას შვილი გიორგი, მიხეილის ვაჟები; სანდრო, კიკოლა ბაკა, არუთინა: იაგორ ჯაშიაშვილი, შვილები არსენა, ბაგრატა, იაგორის ძმები შაქარა, კონია, თათუხა, სოსიკა, გიორგი; დავით გასპარას ძე ჯაშიაშვილი, მისი ძმები გარსევან, ნინია, ჯიმშერ სარქის ჯაშიაშვილები; სოლომონ დავითის ძე ჯაშიაშვილი, შვილი ვანო (ვანოს შვილი ბაგრატა), ხეჩო, გიორგი, აბელა, ზაქარია, მიხა; ალეკო დავითის ძე ჯაშიაშვილი, შვილები: გეო, გიორგი, დემეტრელ აქაური ჯაშიაშვილები მოსულები არიან გურიიდან და მათი ადრინდელი გვარი ყოფილა ჯაში. ამავე ძირისაა ჯაშ-ი, ჯაშაშვილი, ჯაშანაშვილი, ჯაშინას-შვილი (კოდა, ჯორჯიაშვილი).

ჯახველაძე/ჯახველიძე
ჯახველიძე - 311
ქარელი - 121
რუსთავი - 54
თბილისი - 53


ჯახველაძე - 46;
თბილისი - 20
გორი - 7
რუსთავი - 7

ჯახველაძე/ჯახველიძე, სავარ. საკ.. სახ. ჯახველი. ჯახვა+ბლსტრთ-ელ), შდრ. საკ. სახ. ჯარვა (ალ. ღლ., სახელ., ილ, მაისურ., 242). (ორბეთი).

ჯაჯანაშვილი/თვაური
ჯაჯანაშვილი - 231

გურჯაანი - 1173
თბილისი - 35
კასპი - 6

ჯაჯანაშვილი/თვაური (1873 წ.), საკ. სახ. ჯაჯანა; დიმიტრი თვაური (იგივე ჯაჯანაშვილი), დავით თვაური (იგივე ჯაჯანაშვილი), იაკობ თვაური (იგივე ჯაჯანაშვილი) მოიხსენიება 1886 წ. აღწერით ღვევის სასოფლო საზოგადოებაში.

ჯაჯეიშვილი (1886 წ.), საკ. სახ. ჯაჯა; ჯაჯა ქორს ნიშნავს სამეგრელოსა და გურიაშილ ნიკოლოზ ჯაჯეიშვილი მოიხსენეიბა დიდ თონეთში 1886 წ. შდრ. ქორიძე (დიდი თონეთი).

ჯებისაშვილი, საკ. სახ. ჯებისა (შდრ. ჯება, ჯებე, ჯებინა) აქედან ჯებისაშვილი

ჯეიშვილი - აბასთუმანი

ჯვარიძე - ასპინაძა, აწყვიტა, აწყური, ახალციხე, ახალშენი, ბორჯომი, დვირი, დიდი სმადა, ვალე, მუსხი, ნინოწმინდა, რუსთავი (სოფ.), სმადა, ტატანისი, ტყემლანა, ურაველი, წყორძა, ჭობარეთი, ხეოთი

ჯეგაძე - 53;
თბილისი, - 43
მცხეთა - 9
დმანისი - 1

ჯეგაძე (1721 წ.) საკ. სახ. ჯეგე (ალ. ღლ., 250); ჯეგა/გათელვა. "აქ აის ყაფლანიშვილის მამულში მსახლობარი საერთო დაბალში ქ. ბალახაური 1721 წ. ოთარი ჯეგაძე".

ჯევაძე (1843 წ.), საკ. სახ. ჯევა (ჯავა+ჭანური საგვაროვნო დაბოლოება-იშ); / ჯივაიში, გულუა ჯევაძე მოიხსენიება დიდ თონეთში 1843 წ.

ჯერანაშვილი, საკ. სახ. ჯერან; ჯერანა. შდრ. ჯეირანაშვილი, ჯერენაშვილი, ჯეირანი/ქურციკი (კლდეისი).

ჯებირაშვილი – გორი

ჯებისაშვილი – გორი, დიდი ატენი, დიდი მეჯვრისხევი, ქარელი, ყელქცეული, ხიდისთავი

ჯეირანაშვილი – ატენი, გორი, სკრა, ცხეთიჯვარი, ჭვრინისი, ხაშური, ხეობა, ხიდისთავი

ჯერვალიძე – დუშეთი,. ჟინვალი, შალიკიანთკარი, წითელიკლდე

ჯერიაშვილი – გორი, ხიდისთავი

ჯერმიზაშვილი – წკერე, ხანდო

ჯეჯელაშვილი – კასპი

ჯეჯილაშვილი – მარნეული

ჯიბაშვილი – ბათუმი, ლეღვა, ქობულეთი

ჯიბლაძე - ახალსოფელი, ბათუმი, გოგაძეები, გონიო, თხილნარი, ქობულეთი, ჩაქვი, ხელვაჩაური

ჯიბუტი – ბათუმი, თხილნარი, მახვილაური, ურეხი, ფერია, ქობულეთი

ჯიგანაძე – აჭარისაღმართი, ბათუმი, ერგე, მახვილაური, სინდიეთი, ქედქედი, ხელვაჩაური

ჯიმშერაძე – ბათუმი, გონიო, დეკანაშვილები, თაგო, კაპანდიები, მახინჯაური, ურეხი, უჩხო, ფურტიო, ქედლები, შარაბიძეები, ჩაქვი

ჯინჭარაძე – აგარა, ალამბარი, ანგისა, აჭარისწყალი, აჭი, აჭყვა, აჭყვისთავი, ახალსოფელი, ბათუმი, ბარათაული, ბობოყვათი, ბრილი, განთიადი, გვარა, გომარდული, გონიო, დაგვა, დოლოგანი, ვანი, ზენითი, კახაბერი, კვირიკე, კიბე, კოხი, ლეღვა, მახინჯაური, მახუნცეთი, მუხაესტატე, მწვანე კონცხი, ნაკაიძეები, ოჩხამური, პირველი მაისი, სალიბაური, სამება, სკურა, ურეხი, ფერია, ქაქუთი, ქობულეთი, ფურტიო, შუაღელე, შუახევი, ჩაქვი, ჩოლოქი, ცეკვა, ციხისძირი, წყავროკა, ჭახათი, ხელვაჩაური, ხუცუბანი

ჯიდოშვილი – გარდაბანი, [ქუთაისი]

ჯილავდრიშვილი (1823 წ.,) სავარ. საკ, სახ. ჯილვარდი; მათე ჯილავდრიშვილი, მეუღლე ანა, შვილები მელიქა, აბელა, სიმონა, დავითა, ყაზარია. ქალიშვილები ნინო, მარიამი, მაია, მათე ჯილავდრიშვილი, მეუღლე დარეჯანი, შვილები ვართანა, გეუა, სარქისა, ქალიშვილები მაია, მიფაკა, დისშვილები გიქორა, მოსე და მარტა. დისშვილი სტეფანე,მეუღლე ქეთევანი მოიხსენიებიან სოფელ კოდაში 1823 წელს 9კოდა). შდრ. გვარი ჯილავდარი 88 სული.

ჯიაძე – აღვი, ლასხანა, ლუხვანო, მახაში, ნასურიაში, ოყურეში, ჩხუტელი, წიფერჩი, ცაგერი

ჯიდოშვილი – ცაგერი

ჯიმუხაძე – აგარა, გორი, მცხეთა, ფცა, ქარელი, ხაშური

ჯიმშელაშვილი – თბილისი, რუსთავი, [ქუთაისი]

ჯიმშელაძე – საგურამო

ჯიმშელიძე – საგურამო

ჯიმშერაშვილი – ქვ. ხანდაკი

ჯიმშერაშვილი - 37
თბილისი - 29
ახმეტა - 1

ჯიმშერაშვილი (1721 წ.), ჯიმშერ (სპ.0 პარალელური ფორმაა ჯიმშედ სახელისა. აქედანაა გვარი ჯიმშელეიშვილი (ზ. ჭუმბ., დედაენა ქართ., 379). "ქ. სოლოღაშვილის ავთანდილის ყმა ქ. დრეს, 1721 წ. ზურაბა ჯიმშერაშვილი, "აქ ბოცოეთს მსხლობელი სიყმაია ჯიმშერაშვილი 1721 წ.".1721 წ. აღწ. სოფ. დრეში გამომღებ ყმათა შორის მოიხსენიება ელიზბარა და მამუკა ჯიმშერაშვილები. ჯიმშერ, იგივე ჯავანშერ, ახლაგაზრდა ლომი, ბოკვერი იხ. ჯიმშიაშვილი.


ჯიმ ... - ჯყა ... (Jimshiashvili - Jkalashvili)

ჯიმშიაშვილი, ჯიმშიაშვილი, ჯიმშიტაშვილი, ჯიმშიტაშვილი, ჯირაშვილი, ჯირაშვილი, ჯიქურიშვილი/ჯიქურაშვილი; ჯიქურაშვილი, ჯიქურიშვილი, ჯიქურიშვილი/ჯიქურაშვილი, ჯინიკაშვილი, ჯინიყაშვილი, ჯინჭარაული, ჯინიუზაშვილი, ჯინჭველაძე, ჯინჭარაშვილი, ჯინჯიხაშვილი, ჯირაშვილი, ჯირკვალიშვილი, ჯირკვალიძე, ჯირკველიშვილი, ჯიქაძე, ჯიქურაული, ჯიქური, ჯიხაშვილი, ჯიჯიაშვილი, ჯიხვიშვილი, ჯლანტიაშვილი, ჯმუხაძე, ჯოეშვილი, ჯოიაშვილი/ჯორჯიაშვილი, ჯორჯიაშვილთა, ჯორჯაძე, ჯორჯაძე, ჯოჯიშვილი, ჯობინაშვილი, ჯოგიაშვილი, ჯოგიაშვილი, ჯოლბორდი, ჯომარდაშვილი, ჯომარდიძე, ჯომარჯიძე, ჯოღერდიშვილი, ჯოხარიძე, ჯოხაძე, ჯოჯიკაშვილი, ჯუკაშვილი, ჯულიაშვილი, ჯუსტიშვილი , ჯუღაშვილი, ჯუშოშვილი, ჯუხარიძე, ჯუხარაშვილი, ჯუგაშვილი, ჯუშოშვილი, ჯუჯუშვილი, ჯღირაძე, ჯღუთაშვილი, ჯღუნიაშვილი, ჯყალამაშვილი.