თავდგირიძე - Tavdgiridze



გვარის ძველი ფორმაა თადგირიძე. საკუთარი სახელის თავდგირის შესახებ ცნობას გვაწვდის ივანე გვარამაძე.

ვახუშტი ბატონიშვილს (ბაგრატიონი) თავდგირიძე მოხსენიებული ჰყავს ქართლის ცხოვრებაში, მთავართა „უწარჩინებულეს და შემძლებელთა“ შორის.

თავდგირიძე უძველესი ქართული სათავადო საგვარეულოთაგანია, სადღაც მეთხუთმეტე საუკუნეშივე, თავადობის სახელის გაჩენის დღიდანვეა მოხსენიებული გვარი აღმოსავლეთ (სამხრეთ) საქართველოში. მეჩვიდმეტე საუკუნის მეორე ნახევრიდან გადასულან გურიაში, მათი სამფლობელო იმყოფებოდა ქობულეთში. მეთვრამეტე საუკუნიდან წამოსულა, ასევე, საგვარეულოს აჭარული შტო, რომელმაც მიიღო მუსლიმანობა (მისგან მომდინარეობდა ოსმან-ფაშა თავდგირიძე, ქვემო აჭარის მმართველი, რომელიც რაც აჭარა 1878 წელს შეუერთდა რუსეთს, ემიგრაციაში წავიდა თურქეთში). გურიის სათავადოში ეკავათ მთავარი იასაულის მემკვიდრეობითი თანამდებობა, ხოლო მეცხრამეტე საუკუნეში კი, ეკავათ მდივანბეგისა და სარდლის თანამდებობა. თავადი კ. ლ. თუმანიშვილი (თუმანოვი) თვლის, რომ თავდგირიძე (თავგდირიძე, თადგირიძე) შტო სათავეს იღებს სიტყვისგან „თაგადირ“, ესე იგი, „გვირგვინის დამდგმელი“. ის, ვინც მეფის კორონაციის დროს თავზე ადგამს გვირგვინს, ხოლო ეს თანამდებობა კი მემკვიდრეობით ეკუთვნოდათ ბაგრატიონებს.

თავდგირიძეების საგვარეულო თავადებად მიიჩნია რუსეთის იმპერიამ და შეტანილი არიან უზენაესის მიერ 1850 წელს, 6 დეკემბერს ხელმოწერილ გურიის თავადთა სიაში.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.