ალიხანაშვილი - Alikhanashvili



1801-1803 წლებში ალიხანაშვილების რუსულად შედგენილ საბუთებში ამ გვართა დიდი ნაწილი რუსული ფორმატით, „ოვი“ ჩაუწერიათ. ჩვენი თანამემამულე ქართველები თეთრი წყაროს სოფლებში – არდისუბანში, ენაგეთში, მარაბდაში, მირტაშენში, პატარა თიანეთში, ტაგნაგეთში ალიხანოვებად იყვნენ ცნობილნი.

„არდისუბანში 90-იან წლებში სამღვდელო პირები ავიყვანე და იქაურ კაცთან ერთად გადავწყვიტეთ, ეკლესია მოქმედი გაგვეხადა, სოფელმა ხელი გამოიღო და ეკლესიის აღდგენა იკისრა. სასაფლაოზე შესვლისთანავე სოფლელი გ. ო. მივარდა საფლავის ქვას, დაიწყო მოფერება და ყვირილი, ვანო, ამოიხედე, ბოდიში, რომ დამაგვიანდა მეთქვა, ნეტავი ვინა ვართო, რომ მეკითხებოდი, აი, ჩვენებური კაცი საბუთებით მოვიდა და დაიწყო წართმეული გვარისა და ეროვნების აღდგენა. ვანო ბატონო, ქართველი ყოფილხარ, ქართველები ვყოფილვართ, გაიგე, ვანოჯან, ქართველი აზნაურები ყოფილხართ“, – ასე წერია წიგნში „ქვემო ქართლი“.

გვარში ფუძეა ორი სიტყვისგან შემდგარი სახელისგან ალი-ხან, თურქულად ალ-ში იგულისხმება ალაჰ, ხანო – მეფე, მთავარი ზოგიერთ თურქი და მონღოლი ხალხისა.

ალი თურქ ხალხებში ყველაზე პოპულარული სახელია.

ალიხანასშვილი – ალიხანაშვილები და არა ალიხანოვები, იგივე გვარების ღვთისიაშვილი, ღვთისავარაშვილი, ადეკვატურნი არიან. 1886 წლამდე იყვნენ ალიხანაშვილები, ზალია და ბეჟანი ორივე ერთად 1721 წლის აღწერით, მებატონეები იყვნენ და ქვემო ქართლის რამდენიმე სოფელში ჰყავდათ ყმა-გლეხები.

ალიხანაშვილები იყვნენ მართლმადიდებლები და ქართველები.

საქართველოში 409 ალიხანაშვილი ცხოვრობს: თბილისში – 128, თეთრ წყაროში – 62, მცხეთაში – 53.

დღესაც 269 ალიხანოვადაა ჩაწერილი.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.