ჯიმ ... - ჯყა ... (Jimshiashvili - Jkalashvili)

 (ხმები: 65)


ჯიმშიაშვილი - 129;
ზესტაფონი - 36
თბილისი 19
ქუთაისი - 16
.
ჯიმშიაშვილი (1721 წ.), საკ. სახ. ჯიმშერ-ი. მისი კნინობითი ფორმებია: ჯიმი, ჯიმია, ჯიმოთე, ჯიმუა, ჯიმშარი, ჯიმშელი, ჯიმშიერ, ჯიმშია ...
ჯიმშერ (სპ.) "ახაკგაზრდა ლომი" (ჯივან-შერ). პარალელური ფორმაა ჯიმშედ სახელისა. აქედანაა გვარი ჯიმშელეიშვილი. "აქ ბოცოეთს ყაფლანიანთი: დათუნა ჯიმშიაშვილი, 1721 წ.". (ვახუშტი, 168) (ბოცოსჯვარი).

ჯიმშიტაშვილი - 610;
თიანეთი - 281
თელავი - 134
თბილისი - 81
.
ჯიმშიტაშვილი (1721 წ.), საკ. სახ. ჯიმშიტ-ი (საქ. სიძვ., II, 130); ჯიმშიტა (საქ. სიძვ., III, 549) "... ჩხიკვთას უყმო აზნაურის გვარი ჯიმშიტაშვილია"" (იას. ლორთქ., ქვ. ქართ., ნაწ. I და II, 179) (ჩხიკვთა).

ჯირაშვილი - 117;
თბილისი - 81
თეთრიწყარო - 15
ბოლნისი - 11

ჯირაშვილი (1721 წ.), სავარ. მეტსახელი ჯირია, "აქ ქირმანის ხანისა დურნუკს 1721 წ. ჯირაშვილი ბერუა, ბირაშვილი როსება, გიუა ჯირაშვილი" (ვახუშტი, 25). დღეს ჯირაშვილების ნაწილი სომხებად ეწერებიან (დურნუკი).

ჯიქურიშვილი/ჯიქურაშვილი; ჯიქურაშვილი - 578;
გურჯაანი - 303
თბილისი - 131
თელავი - 20

ჯიქურიშვილი - 148; ჯიქური - 499; ჯიქურიძე - 153.
ჯიქურიშვილი/ჯიქურაშვილი (1873 წ.), საკ. სახელადქცეული ეთნონიმი ჯიქი; ლეჯიქესაჯიქაო სოფელია ჩხოროწყუს რაიონში; ჯიქი, ჯიქნი; ჯიქი, ზგდი მნიშვნ. "დიდი ცხოველი კატისებრთა ოჯახიდან" (ქეგლ); სოლომონ და ხრისტო ჯიქურიშვილები (იგივე ჯიქურები უნდა იყვნენ. ი.ა.). მოიხსენიებიან 1873 წ. აღწერით სოფ. ვაშლოვანში. იხ. ჯიქია, ჯიქიშვილი, ჯიქიძე, ჯიქურაული, ჯიქურაშვილი, ჯიქური, ჯიქურიძე.

ჯინიკაშვილი – თბილისი, რუსთავი.

ჯინიყაშვილი – ახალციხე (სოფ.), ახალქალაქი (სოფ.), ბერბუკი, ბობნევი, გარიყულა, გორი, დიდი ატენი, ზმ. ჩოჩეთი, კარალეთი, კასპი, ნიაბი, სართიჭალა, სტეფანწმინდა, ცხავერი.

ჯინჭარაული – აბანოსხევი, გარდაბანი, ჭოპორტი.

ჯინიუზაშვილი - ახალციხე, წარბასთუმანი

ჯინჭველაძე - აწყური, ახალციხე, ბორჯომი, ზანავი, მუსხი, ჩითახევი

ჯინჭარაშვილი – ბოლნისი, გუგუთი, დმანისი, კაზრეთი, მენკალისი, ჯავახი

ჯინჯიხაშვილი – გორი, სურამი, ქარელი, ხაშური

ჯირაშვილი – დურნუკი, თეთრიწყარო, რატევანი

ჯირკვალიშვილი – მარანა

ჯირკვალიძე – გორი, მცხეთა.

ჯირკველიშვილი – გორი, ვარიანი, ქერე.

ჯიქაძე – თბილისი, [ქუთაისი].

ჯიქურაული – არაგვისპირი, გალავანი, დუშეთი, მეზვრიაანი, მლაშე, ჟინვალი.

ჯიქური – არღუნი, ახალი ტონჩა, დუშეთი, ზენუბანი, კასპი, მისაქციელი, მლაშე, მუხრანი, მცხეთა, ნატახტარი, ჟინვალი, ჭალისოფელი, ჭართალი.

ჯიხაშვილი – გორი, ხაშური.

ჯიჯიაშვილი – გარბანი, კოდა, მარნეული.

ჯიხვიშვილი – გორი, დიდი მეჯვრისხევი.

ჯლანტიაშვილი – ახალქალაქი (სოფ.), ახალციხე (სოფ.), კასპი, მცხეთა, ნოსტე.

ჯმუხაძე - 810
თბილისი - 438
ამბროლაური - 110
ქუთაისი - 62
.
ჯმუხაძე (1873 წ.), სახელ-ეპიტეთი ჯმუხი, ჯმუხა/ჯმუხაძე. 1873 წ. აღწერით სოფ. ღოლოვანში მოიხსენიებიან გაბრიელ, ბესარიონ და მიხეილ ჯმუხაძეები; 1886 წ. აღწერით ღოლოვანში ცხოვრობდნენ: კიკოლა, მიხეილ, გაბრიელ, გიორგი და ბესარიონ ჯმუხაძეები" 1871 წელს სოფ. ღოლოვანში მოიხსენიებიან: ნიკოლოზ გიორის ძე ჯმუხაძე, დიმიტრი სოლომონის ძე ჯმუხაძე. შდრ. საპირისპირო ძლიერიშვილი, ცხვირაშვილი, გონჯიაშვილი, მსუქნიძე, მსუქნიშვილი. ჯმუხაძეები ასურეთში საცხოვრებლად გადმოვიდნენ 1941 წელს, ამბროლაურის რაიონის სოფ. ნიკორწმინდიდან (ასურეთი, ღოლოვნა).

ჯოეშვილი (1688 წ.), წარმომდგარია საკ. სახ. ჯოია; სამებისა ჯოესშვილი, ჯოია ჯოესშვილი, ქაიხოსრო ბარათაშვილის გლეხები ერტისში, 1708 წ. ყმისა და მამულის ნასყიდობის წიგნი, მიცემული ქაიხოსრო ბარათასშვილის მიერ სიონის ეკლესიისადმი; ჯოია ჯოეშვილი 1727 წ. მამულის ნასყიდობის წიგნი, მიცემული შიო შალუტაშვიილს მიერ ბეჟანისა და მისი შვილის ლუარსაბისადმი; "ქ. ბატონის ტფილელისა ქ. ერტის, 1721 წ. ჯოეშვილი სამებისა; სოფ. ერტისში მცხოვრები ნინია ჯოეშვილი 1826 წელს ნათლავს შვილს ბარბარეს, მიმქმელი ყოფილა თავისსავე სოფლელი იაკობ ზაზიაშვილი; "ერტისელ ნინია ჯოეშვილს დაებადა ქალი, მონათლა მღვდელმაგიორგი აზარიაშვილმა. სახელი უწოდა ბარბარე. ნათლად იყო ერტისში მცხვორები იაკობ ზაზაშვილი. ერტისში ჯოეშვილები მოიხსენიებიან 1688 წლიდან (ერტისი, კოდა, ტბისი).

ჯოიაშვილი/ჯორჯიაშვილი
ჯორჯიაშვილი - 96;
თბილისი - 63
თეთრიწყარო - 28
ახალგორი - 1.

ჯოიაშვილი/ჯორჯიაშვილი (1721 წ.), (თეთრიწყარო) საკ. სახ. ჯოია, ცხოვრობდა ტბისში, აქედანაა გვარი ჯოიაშვილი. "ქ.საჩინოშვილის ფარსადანასი ქ. ტბისს, 1721 წ. ჯოია" (ვახუშტი, 75); ჯოია.

"ვახუშტით ჯოიას უცხოვრია სოფ. ტბისის ეკლესიის გვერდით, სულ მარტოდმარტო. ეტყობა იგი აქ ეკლესიის განძს იცავდა. ერთხელ, ლაშქრობიდან მომავალ მეფე ერეკლეს ამ ეკლესიის მახლობლად დაუსვენია. მამაცი მეფის წვეულებით გახარებულ ჯოიას ერეკლესათვის საკუთარი ოქროს ჯამი მიურთმევია. მეფეს სიამოვნებია ასეთი ძღვენი და უთქვამს:
სამაგიეროდ რასა მთხოვ, გლეხოო?
- არაფერს, - უთქვამს ჯოიას, - ერთი მეზობელი დამისახელე, რომ ადამიანი მყავდეს გვერდითო.
ცხადია, ჯოიას მარტოდმარტო იქ ვერ გაუძლია, ალგეთის პირას უფრო დაბლა ჩამოუნაცვლებია და ხალხის გვერდით დიდ ენაგეთში დასახლებულა" (ელენე ჯორჯიაშვილი, არსენა ჯორჯიაშვილი, გამომც. "საქართველო", თბ. 1967, გვ. 5).
"ურიცხვი მტრების მუდმივი თავდასხმებითა და ომებით იავარმქმნილ მხარეს XIX საუკუნის ბოლოს მეორე არსენა მოევლინა. სწორედ ამ საკუკუნეში ალგეთის ხეობის ხალხის ცხოვრება წინაპართა თავგანწირვის, სიმამაცის ბურჯებზე აშენდა და ეს ბუჯები იქცა ახალი თაობის აღზრდის სულიერ წყაროდ. ჯორჯიაშვილების ძველთაძველი გვარიც, რომელიც მათივე წინაპარ "ჯოიას" - გან იღებს სათავეს, ამ ცხოვრების შუაგულში ტრიალებდა და თვითონვე იყო ამ ბურჯთა ერთი ლოდთაგანი" (ელენე ჯორჯიაშვილი).
"ენაგეთში მცხოვრებ გაბრიელ გაბრიელის ძე ჯოიაშვილს 1830 წ. დაებადა ქალი, სახლი განათლა და მონათლა მღვდელმა ანტონ ცამაკურიძემ. სახელად უწოდა მელანია. ნათლიად იყო ენაგეთში მცხოვრები გლეხი ივანე გოდერძიშვილი; სოლომონ კაციას ძე ჯოიაშვილი, შვილები: პავლე, სოლომონი, ზარქო, გიორგი, იასე, სიმონის ძე ჯოიაშვილი, შვილი სოსიკა, იასეს ძმები ივანე, მიხა დიმიტრი, გიგლა მოიხსენიებიან ენაგეთის ახალშენს 1873 წლის აღწერით; დიდ-ენაგეთელი სახელმწიფო ყმა გრიგორ იოსების ძე ჯოიაშვილი, მეუღლე ელისაბედ იოსების ასული 1881 წელს ნათლავენ შვილს ეკატერინეს, მიმქმელი ჰყოფილა ივანე სუხიტაშვილის ქვრივი ელისაბედ სვიმონის ასული. დიდ ენაგეთში მცხოვრები სახაზინო ყმა იასე იოსების ძე ჯოიაშვილი, მეუღლე ნინა ნიკოლოზის ასული 1883 წელს დიდი ენაგეთის წმ. გიორგის ეკლესიაში ნათლავენ გიორგის. მიმქმელი ყოფილა ივანე გიორგის ძე კასრაძე; დიდ ენაგეთელი სვიმონ იაკობის ძე ჯოიაშვილი თავის ასულ ქეთევანს ათხოვებს თავისივე სოფლელ დავით სოლომონის ძე ღარიბაშვილზე. დავით შიოს ძე ჯოიაშვილი მოიხსენიებდა მიხეილ ზაქარიას ძე კიკოლაშვილის თავდებად.
ჯორჯიაშვილთა გვარში ცნობილია არსენა ჯორჯიაშვილი. არსენას გარდა, ბევრი კარგი ვაჟკაცი გაიზარდა ამ გვარიდან. ზოგი ჯორჯიაშვილებს დღეს სოფელში ჯორჯიაანთს ეძახიან.
არსენა ჯორჯიაშვილის უკვდავსაყოფად სოფ. ბოგვს 1934 წლიდან ჯორჯიაშვილი ეწოდა. 1906 წლის 31 მარტამდე ცნობილი იყო გვარი ჯოიაშვილი. 1 აპრილს მეფის ჟანდარმერიამ გენერალ გრიაზნოვის მკვლელის გვარად დაასახელა ჯარიაშვილი, ორი დღის შემდეგ შეცვალა გვარით ჯავიაშვილი, ხოლო რამდენიმე დღის შემდეგ მონათლა ჯორჯიაშვილად. ასეთნაირად გაჩნდა ჯოიაშვილიდან ჯორჯიაშვილი. ჯორჯიაშვილთა რამდენიმე ოჯახი გადასულა მეტეხში და იქ დაწერილან ბოგველებად (ჯორჯიაშვილების სოფელს ადრე ბოგვი ერქვა ი.ა.) (დიდი ენაგეთი, ენაგეთის ახალშენი, კოდა, ჯორჯიაშვილი).

ჯორჯაძე - 166
თბილისი - 140
თელავი - 18
გურჯაანი - 3

ჯორჯაძე (1721 წ.), (გურჯაანი, ზეგაანი, თელავი, ნაფარეული). ჯორჯაძე - სავარ. საკ. სახ. ჯორჯა. შდრ. ჯორა, ჯორბენა, ჯორდანე, ჯორყურა, ჯორჯა, ჯორჯაძე. "ქ. ავთანდილ სუფრაჯის ყმა ქ. ოშეთს 1721 წ. ჯორჯაძე" (ვახუშტი, 1140 (ოშეთი). ჯორჯაძე (1721 წ.), საკ. სახ. ჯორჯა, გვარში: ჯორჯაძე (ალ.ღლ. 252) (ახალშენი).

ჯოჯიშვილი (1873 წ.), (გორი, დირბი, კარალეთი, კასპი, მოხისი, ოთარშენი (ყოფილი ორთაშენი), ტინისხიდი, ტყვიავი, ურბნისი, ფლავი, ფლავისმანი, ფცა, ქარელი, შინდისი, ხაშური). ჯოჯიშვილი - საკ. სახ. ჯოჯ-ი, ჯოჯილ. ჯოჯო ხვლიკის მსგავსი ქვეწარმავალი: ბინადრობს კლდოვან ადგილებში. იტყვიან ტანდაბალ და გონჯ ქალზე. "ნინიკა ჯოჯიშვილი, მოიხსენიება დიდ თონეთში 1873 წ. აღწერაში".

ჯობინაშვილი – გორი, თერგვისი, ტირძნისი

ჯოგიაშვილი – ნორიო

ჯოლბორდი – გორი, ძევერა

ჯომარდაშვილი – ახალდაბა, ვარიანი, რუისი

ჯომარდიძე – გორი

ჯომარჯიძე – თბილისი, რუსთავი

ჯოღერდიშვილი – თამარაშენი, კასპი, ფცა, ქარელი, ხაშური [გომი]

ჯოხარიძე – ახმეტა, ახშანი, გავაზი, ვაქირი, თელავი, იყალთო, კართუბანი, კურდღელაური, ლაგოდეხი, მატანი, ნუკრიანი, საქობო, სიღნაღი, ყვარელი, შალაური, ჩაბინაანი, წნორი, ხორხელი

ჯოხაძე – ახალსოფელი, ბოდბე, ბოდბისხევი, გავაზი, გიორგეთი, გურჯაანი, ვეჯინი, თელავი, კარდანახი, კურდღელაური, ლაგოდეხი, საგარეჯო, სანიორე, საქობო, სიღნაღი, ყვარელი, შალაური, შრომა, ჩუმლაყი, წნორი, ჭანდარი, ჭიაური(ულიანოვკა), ჭიკაანი

ჯოჯიკაშვილი – ჯაფარიძე

ჯუკაშვილი – გორი, თელიანი, კასპი

ჯულიაშვილი – რუსთავი

ჯუსტიშვილი – აგარა, ახალსოფელი

ჯუღაშვილი – თბილისი [ლილო]

ჯუშოშვილი – ქარელი

ჯუხარიძე – კასპი, მოხისი, ხაშური

ჯუხარაშვილი - ახალციხე, რუსთავი (სოფ.), ფერსა, ბულაჩაური, ილტოზა, მაღრანი, უკანამხარე, ფასანაური

ჯუგაშვილი – ახმეტა, თელავი, თიანეთი, მატანი, ნაფარეული, ოჟიო

ჯუშოშვილი – ყვარელი

ჯუჯუშვილი – ყვარელი

ჯღირაძე – გორი, ქერე

ჯღუთაშვილი – გომბორი, თეთრიწყლები, თელავი, რუსიანი, უდაბნო, ქვ. ქედი

ჯღუნიაშვილი - ბაკურიანი, ბორჯომი, დუშეთი, ციხისძირი

ჯყალამაშვილი (1721 წ.), სავარ. საკ. სახ. ყალამა. შდრ. ყალამი (ფუნჯი), კალამი, ყალამქარი (სპარს.) - ყალმით (კალმით ) ნახატი: "ქ. შერმადინიშვილის ბეჟანის ყმა ქ. კრეფას 1721 წ. თანდილა ჯყალამაშვილი" (ვახუშტი, 130) (კრეფა). "ჯ" აქ ართრონიული და იყოს.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.