მარგარეტი


ის ლამაზი არ იყო, ის ჩვიდმეტი წლის იყო, და მე ის მიყვარდა. ჰო, ნამდვილად მიყვარდა. მისი ხელები ყოველთვის, ყინულივით ცივი იყო, იმიტომ, რომ მას ხელთათმანები არასედეს ჰქონია. დედა მას არც კი ახსოვდა, მამას კი ღორს უწოდებდა. ის ლიონში დაიბადა.
ერთ საღამოს მარგარეტმა მითხრა: _ თუ ერთ დღეს სამყაროს დასასრული დადგება, არამგონია ეს ოდესმე მოხდეს მაგრამ მაინც, ვიქირაოთ ერთი პატარა ოთახი, ვწრუპოთ შიასი და მუსიკას ვუსმინოთ, მერე გაუშვათ გაზი და ერთმანეთი ვკოცნოთ, მანამ სანამ არ მოვკვდებით. მინდა საყვარელ ადამინთან ერთად მოვკვდე.
ზოგჯერ ის მონ პეტიტ ცჰოუ, ჩემი პატარა კომბოსტო ესე მეძახდა.


ულამაზესი გრძნობა სიყვარული

ღმერთს ადამიანის შექმნაში კიარ წასვლია ბევრი დრო არამედ იმ მთავარ გრძნობაზე რომელსაც ჩვენ უბრალო ადამიანები სიყვარულს ვუწოდებთ , სიყვარული ხომ ყველაზე მთავარია ჩვენს ცხოვრებაში ის ჩვენს სულს კვებავს, ათბობს , ანუგეშებს ეხმარება მძიმე წუთებში ის თავისით მოდის და ასევე მიდის არ მესმის სიტყვა მიყვარდა რადგან ნამდვილი სიყვარული ცხოვრებაში ერთხელ მოდის, მხოლოდ და მხოლოდ ამ გრძნობას შეუძლია თავისი თავი აპოვნინოს ამ წუთისოპელსში ...


მე შენთვის ვიცხოვრებ

მე შენთვის ვიცხოვრებ, მიუხედავად იმისა,რომ დიდი ხანია თავად გამაძევე შენი სამყაროდან.საკუთარ თავს ვეწინაარმდეგები,სხვას ვეძებ,მაგრამ სიყვარულით მხოლოდ შენ მიყვარხარ...ვცდილობ ყველაფერი დავივიწყო,შენს შემცვლელს გაფაციცებით ვეძებ,თავს ვიტყუებ,არადა მაინც შენ მიყვარხარ...შენ კი მოდიხარ და მიდიხარ ისე,ვითომც არაფერი.


ჩანახატი დედაზე

დედა, დედიკო, დე..სიტყვა რომელმაც ასაკი არ იცის,ერთადერთი დაუვიწყარი ადამიანი არის დედა.განა მარტო ადამიანი?ჩნდება კითხვა და პასუხიც რატომღაც უმალვე მოდის, არა! დედა ანგელოზია.. ანგელოზი რომელსაც უხარია თავისი ბავშვის კარგი და ტკივა ცუდი, ანგელოზი რომელიც ისჯება თავისი შვილის შეცდომების გამო და ბოლოს ,ანგელოზი რომელსაც ყველაზე მეტად უყვარხართ,უხარიხართ, ზრუნავს თქვენზე და ცდილობს არაფერი მოგაკლოთ, თგვენგან კი მხოლოდ ერთს ითხოვს,იყოთ კარგები.


სიყვარული

დაფიქდი ხარ თუ არა მზად დაუჩოქო? მზად ხარ შეიყვარო, გააბედნიერო ანდა მიიღო მისი წრფელი გული? დაფიქრდი, იფიქრე მომავალზე. იქნებ ნაბიჯს დგავ იქ სადაც არ შეიძლება ფეხის დადგმა. იქ სადაც, შეიძლება ამ ნაბიჯმა, ვინმეს ცხოვრება გათელოს. დაფიქრდი სანამ ეტყვი რომ გიყვარს, მასთან გინდა, ეტყვი რომ მზად ხარ, სითბო, ალერსი და სიყვარული აგრძნობინო. იქნებ ეს მხოლოს წამიერი მოწონება და ლტოლვა არის? იქნებ მისმა თვალებმა, ლამაზმა ნაკვთებმა და მომხიბლავმა გამოხედვამ გაიძულა, გადაგედგა ეს ნაბიჯი. მაგრამ გულის სიღრმეში არ გიყვარს.


ყველაზე ლამაზი გრძნობა სიყვარულია

ყველაზე ლამაზი გრძნობა სიყვარულია, შეყვარებული ადამიანი ყოველთვის შინაგანად სავსეა. მხოლოდ საყვარელ ადამიანზე ფიქრობს, აინტერესებს ნეტავ ეხლა სად არი? რას აკეთებს? რაზე ან ვიზე ფიქრობს? მე რომ მასზე განუწყვეტლივ ვფიქრობ, მას მთელი დღის განმავლობაში ერთხელ მაინც თუ გავახსენდები, ანდა ერთხელ მაინც თუ ინატრებს ნეტავ ეხლა შენს გვერდით ვიყო. ჭეშმარიტად სეყვარებულ ადამიანს ჭკუა არ მოეკითხება.


ფიქრების ბუნტი

რა კარგია, რომ დღეს ყოფს ღამე..... ვდგავარ ფნჯარასთან მარტოობის ბურუსით გარშემორტყმული. გავსცქერი დარაბებს მიღმა
ქალაქის ქუჩებში ვნებიანად გაშხლართულ ღამეს. მონუსხული ფიქრები დალასლასებენ
ჩემს გონებაში და მითრევენ სევდის დაჭაობებულ "მორევში" - არ ვიცი მარტის დაჭინჭყლული ამინდის თუ მოძალებული მარტოობის გამო….
ძნელია ცხოვრება, ძნელია მისი დახლართული გზების ფეხდაუცდენლად გავლა.


სიჩუმე

ოთახში სიჩუმე იდგა.
გარეთ უკვე გვიანი შემოდგომა იყო, ნოემბრის ბოლო, ცივი ხანმოკლე და ბნელი დღეებით. ციოდა. ფანჯარაში მოქუშული ზეცა მოჩანდა. დაბლა კი ნაცრისფერი ერთმაეთზე გადაბმული სახლები იწყებოდა, ზღვარი მათ შორის აშკარა იყო. ოთახშიც ბნელოდა. როგორც ეტყობოდა მზეც აღარ აპირებდა ამოსვლას.


ფიქრებს უფლება მივეცი

ფიქრებს უფლება მივეცი, ფრთები შეესხათ და მაღლა, ყველაზე ლამაზ ღრუბელზე ენავარდათ. . . ამ ბოროტი, ცოდვილი დედამიწიდან შორს. . . ვგრძნობდი, სულსაც სურდა მათ მაღლა აფრენილიყვნენ, მაგრამ სულს - ცოდვებით დამძიმებულს - ეს არ შეუძლია. . . აფრენილმა, ოცნებებით სავსე ფიქრებმა გადმოხედეს განმარტოებულ ჩემს სხეულსა და მოწყენილ სულს. . .


ქეთი ბერიაშვილი - მომსვლელს მომსვლელის სული ეწადა

გაშლილ ვარდს დამსგავსებოდა, სურნელს გამოსცემდა მის სულში მყოფი, იტრფიალებდა, იგრიალებდა, სიხარულის ზანზალაკს დარეკდა მათ გასაგონად ვისაც ეს მათ პიროვნებასთან გააიგივებდა. ნუ მოკრეფთ იმ ვარდს, იმ ფიქრის ნავარდს, რომელიც სხვას ეკუთვნის, სხვის სულზეა ამოტვიფრული, ტრფიალით, ტრტვინვით, იმ სულთა გრიალით რაც მათ სახელზეა, მათ სახეზეა გონჯად ქცეული . "

ქეთი ბერიაშვილი


ქეთი ბერიაშვილი - გზაზე მიმოსვლა ეს შენი მზერა, გადექი გვერძე მე შენი მჯერა

" ამბოხებული თვალებით ნუ მიყურებ, თვალს ნუ მადევნებ, არ ვიმჩნევ და არ შემაშინებს მე შენი მზერა. თვალს ნუ ამაყოლებ გზაზე მიმოსულს - თავისუფლებას ნუ მომწყვეტ, გვერძე გადექი. გადექი ჩემთან შეთანხმებით და არა გაცრეცილი სახით რომ ვეღარც კი წავიკითხო შენი წინასწარ გააზრებული მყარად ჩარგული, აღმოცენებული ნერგი, ეს ის ნერგი __ ნერგი რომელიც მე მებრძვის თავისთვის ნაპოვნი ნებითი ნერგვით . "




გუშინ და დღეს.


-ყურადღება ! ყურადღება! პრაღა-თბილისი რეისი, ჩამოსულია- (ერთს ისევ იმეორებს, შემდეგ კიდევ იმეორებს ოპერატორი.) მერე ცოტა დაძაბულობა. არ ვიცი, ყოველ შემთხვევაში იმ ასიდან ათი კაცის გამოკლებით შეიმჩნეოდა უფრო მეტი დაძაბულობა ალბათ. მერე ცოტა პაუზა და დიდი მოუსვენრობა, ცოტა ქაოსი, ალიაქოთი, ბევრი სიგარეტი, ბევრი კვამლი, ღრმა ნაპასები და პირველი ღია კარი ჩამოსულების. აჩქარებული ნაბიჯები და დიდი ჩანთები, დიდ როლიკებზე. ბევრი ცრემლები სახეზე, მომღიმარ სახეზე, ზოგის მომღიმარ და ზოგის მოღუშულ სახეზე. გინახიათ ადამიანი ერთ დროულად ტიროდეს და იცინოდეს კიდეც?