დაკვირვებები და შემდგომ განხილვები

 (ხმები: 2)


მაინც, რანი ვინ ვართ ჩვენ? ჰო ჩვენ! (საუბარია: ჩენზე, შენზე და მასზე . ანუ ხალხზე ) ადამიანი, დიდი ოკეანეა, რომლის შესწავლასაც, როგორც ვატყობ, ვერავინ მოახერხებს. იცით კიდევ ვის გავს ადამიანის ფენომენი? იმ მიწას რომელიც, შეუსწავლელია და ფეხი არავის დაუდგამს. რამდენიმე წელია, მეტად საინტერესო დაკვირვებას ვაწარმოებ. ვაკვირდები ხალხს. ჰო ეს ძალზედ საინტერესო რამ აღმოჩნდა, ყოველ ჯერზე ვწრმუნდებოდი, რომ ხალხი იყოფა ჯგუფებად. ამ დროის განმავლობაში, წავაწყდი ბევრნაირ ადამიანს. იყვნენ: ამბიციურები, ამაყები და თავის თავში დარწმუნებული იდიოტები, ვნახე კეთილებიც და ბრიყვებიც, ემოციურები და უგემოვნოები. (ბოლომდე ჩამოთვლა შორს წაგვიყვანს) მაგრამ აი, რჩეულთა კასტის წევრის ხილვა, ერთი დიდი სიამოვნება აღმოჩნდა.

გოგონა ვიპოვე . დიახ , გაზაფხულის გოგონა ! მისი აღმოჩენა ჩემთვის მოგებას ნიშნავდა , დიდ მოგებას , აი ისეთს ჭადრაკს , რომ თამაშობ და ერთი ქვაღა შეგრჩენია თორმეტის წინააღმდეგ . უცებ ბედი , რომ შემოტრიალდეს და ამ ერთი ქვით დაამარცხო თორმეტივე. აბა წარმოიდგინეთ , კაცი ორი წელი გადაბმულად რჩეულის ძიებაში ვიყავი და უცებ შუა ქუჩაში ხვდება . ( სხვა რაღა უნდა ვუწოდოთ ამას ) თვალებიდან ეტყობოდა , რომ ამქვეყნიური არ იყო ( არ შეშინდეთ მისი სილამაზე იგულისხმება ) განა ოდესმე შეგინიშნავთ ვინმეს თვალებში გალაქტიკა ? მის თვალებში , ეს ნათლად ჩანს . ყოველივე სიმწვანეს ეტრფის , აბა რა გეგონათ გაზაფხულის გოგონა ბუნების ნაწილია , ბუნებამ შვა იგი !

მასში პროტესტანტი სახლობს , შეუძლია ქარიშხალიც იყოს . რა თქმა უნდა ჩემზე და შენზე უკეთ აღიქვამს ყოველივეს ან უარესად . მზესავით ნათელია . სახეზე რამდენიმე ჭორფლი აქვს , მზის შვილები , მგონი ეს უფრო მომაჯადოებელს ხდის . ( არ გაიკვირვოთ , ეს ჩემი მუზა გოგოს როლში კარგად გრძნობს თავს , რა საჭიროა ბიჭი იყოს ) ჰო და ეს ჩემი მწვანე გოგონა , ვიპოვე შუა ქუჩაში .

მერე დავფიქრიდი ; რომელი პლანეტიდან უნდა ყოფილიყო . არა დედამიწელს დღემდე არ ჰგავს . იცით ? მას სჯერა , რომ მწვანე არსებები არსებობენ . ( საუბარია უცხო პლანეტელებზე ) ხომ გითხარით მწვანე გოგოათქო , მწვანეთ აღიქვამს რა . დაკვირვება არ შემიწყვიტავს , ასეთი განძი ვიპოვე და ახლა ერთფეროვნებას ვერ შევეგუებოდი , ერთხელაც შემნიშნა , რა არ ვცადე მაგრამ , მაინც მოვიდა ( და მაინც დავრწმუნდი , რომ ჩემგან გამომძებელი ან რაიმე მსგავსი ვერ დადგებოდა ცუდათ ვინიღბები) ხელში მწვანე ბუშტი ეჭირა და ასე უცერემონიოთ ( არც კი გამეცნო ) მითხრა : შენი აზრით , ახლა ამ ბუშტს ხელი , რომ გავუშა უცხო პლანეტელი დაიჭერსო ?

ჰო და წამიც არ დამიყოვნებია ვუთხარი : გიცდის , დაიჭერს აბა რას იზამსთქო . გაიღიმა და წავიდა , მიხვდა ერთნაირად ვაზროვნებდით ან რამე მსგავსი , სხვანაირად მის კოსმოსს ვერ შევამჩნევდი . ყოველივე ამის შემდეგ ისევ კვლავ ვაკვირდებოდი მხოლოდ იმ განსხვავებით , რომ მაინ იცოდა მე რომ ვუყურებდი და ამის წინააღმდეგი არ იყო , ბევრჯერ დამაფიქრა დაკვირვებაც კი დიდი სიამოვნებას მგვრიდდა , მოკლედ სიტყვების გარეშე ვმეგობრობდით , სხვანაირად არც შეიძლებოდა . კამათს ვერ იტანდა ეს უგუნურთა საქმეაო , ხალხი არასდროს წყალობდა მას , მისი სილამაზის გამო მაგრამა რარც ის წყალობდა ხალხს . ხო და ეს ხალხი დანახვის თანავე თითო ბუნების ნაწილს აცლიდა , როგორც ხეს ტეხავენ ტოტებს .

მორალი : არსებობენ რჩეულები , რომლებიც საგანძურის ტოლფასნი არიან , ხალხს არ უყვარს რჩეულები მათ თითო მუჭ ტალახს ესვრიან თუდაც იმიტომ რომ ისინი ლამაზები არიან , დადიან დაბოღმილები და ამ ჩვენ დედამიწას ბუნებას უნდაგურებენ განა შეიძლება მშენიერი არსების განადგურებ ? რა მნიშნელობა აქვს ის როგორია განსხვავებული აზრის ქონა დანაშაული არ არის ნუ შეგვშურდება სხვისი დავტკბეთ ცხოვრებით და ასეთი სრულყოფილი ადამიანების ცქერით . #შევიყვაროთბუნება #ნუმოკლავთგაზაფხულისგოგოებს ! ავტორი : ნანო ჯაიანი




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.