"მისი აღმატებულება ადამიანი"

 (ხმები: 2)


-ცხოვრება არასოდესაა უსამართლო, თუნდაც იმიტომ, რომ არსებობს მომავალი. ადამიანებს ხანდახან ავიწყდებათ ეს და "ერთი დღის ცხოვრებით" ცხოვრობენ. საბედნიეროდ მომავლის განკარგვეში ყველა ერთნაირად უძლურია ის, ვისაც ეს ავიწყდება და ისიც, ვინც მუდამ სამართლიანობის პოვნის იმედით სულდგმულობს...
- როგორ ჩაგვიქროლებს ხოლმე ცხოვრება თვალწინ ისე, რომ საერთოდ არ ვამახვილებთ ყურადღებას მთავარზე. ზოგჯერ ყველაზე სანუკვარი ოცნებაც კი ისე ახლოსაა, რომ მხოლოდ თვალის გახელაც კი საკმარისია მის საპოვნელად. ყველაზე საყვარელ ადამიანებთანაც არასოდეს ვართ იმდენად ახლოს, როგორც უნდა ვიყოთ და ყველაზე ღირებულისა და ძვირფასის ნამდვილ ფასს, სამწუხაროდ მხოლოდ მაშინ ვგებულობთ, როდესაც ყველა გზა უკვე მოჭრილია უკან დასაბრუნებლად. ბედნიერებასთან მხოლოდ ერთი ნაბიჯი გვაშორებს თითოეულ ჩვენგანს, მაგრამ როგორც ჩანს ხშირრად მთელი ცხოვრებაც კი არ არის საკმარისი ამ ერთი ნაბიჯის გადასადგმელად...
- სამყაროს ადამიანი ტანჯვისთვის ისევე არ ევლინება, როგორც ბედნიერებისთვის, მაგრამ უმეტესობა ბედნიერებისა და კეთილდღეობისთვის ბრძოლაში თავის თავს თვითონ აქცევს ტანჯულად, ხოლო შემდეგ ბუნებასა და "შემოქმედს" ადანაშაულებს იმაში, რომ თითქოს სწორედ ტანჯვაა მისი ბუნებრივი მდგომარეობა…
- ჩვენ მხოლოდ ვანგრევთ და ვანადგურებთ ყველაფერს, რაც მხოლოდ ჩვენთვისაა შექმნილი, ადამიანის ფუნქცია ესაა. აბა რისი ადამიანები ვართ თუ იმავე ჭაში არ ჩავაფურთხეთ, საიდანაც წყალს ვსვამთ... შემთხვევითი არაა ის ფაქტი, რომ ღვთიური სილამაზე და მშვენება მხოლოდ იქაა, სადაც ადამიანის "ბინძური" ხელი არასოდეს მისწვდება.
- ადამიანთა უმეტესობა "სხვისი" ცხოვრებით ცხოვრობს. ესაა გაუცნობიერებელი ლტოლვა გახდე ის, რაც სინამდვილეში არა ხარ... იცხოვრე შენი ცხოვრებით, წარმართე შენი თავი სწორი გზით და აღარასოდეს მოგიწევს წუწუნი ფუჭად დაკარგულ დროზე...
- იყურები ირგვლივ და ყველას ამოუჩრია პირში ეს სიტყვა "თვისუფლება". ისეთი ბანალური ხდება უკვე მისი წარმოთქმა. "თავისუფალია და რასაც უნდა აკეთებს". ესაა ამ ტერმინის მეტად გავრცელებული განსაზღვრება და დანიშნულებაც თითქოს უკვე მოარგესო ამ ზეგანვითარებულ, ზეპროგრესულ საუკუნეში. იმედი მინდა გაგიცრუოთ მეგობრებო... სულაც არ მგონია ის იყოს ჭეშმარიტი თავისუფლება, რადაც თქვენ აღიქვამთ (ან ასაღებთ). მე ვფიქრობ ჭეშმარიტი თავისუფლება ის კი არაა ყველაფერი აკეთო, რისი კეთებაც სამოთხეში აკრძალული ვაშლის მოწყვეტას ჰგავს (აკრძალული ხილის სიტკბოებაზე და მისკენ არაადამიანურ ლტოლვაზე ხომ ამდენს საუბრობდნენ ყოველთვის), არამედ ეს ის მდგომარეობა მგონია, იდგე საკუთარ თავზე იმდენად მაღლა, რომ თავად განაგებდე რა უნდა შენს საკუთარ მეს, (იყო შნი თავის "უფალი". ადამიანი თავისუფალი იბადება და თანასწორი. ხოლო შემდეგ, თავისუფლებისთვის მხოლოდ იმ შემთხვევაში უნდა იბრძოლო, თუ მას ვინმე გიზღუდავს. ეს უნდა შევიგნოთ თავად ჩვენ. ჭეშმარიტი თავისუფლება მდგომარეობაა და არა მისი გამოხატვა. არც უსაზღვროა თავისუფლება და მისი ზღვარი იქ გადის, სადაც ერთი ინდივიდის თავისუფლება მეორისას ეჯახება.

კობა შათირიშვილი



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.