ვფიქრობ, ცხოვრება ეს არის ბედის ირონია ...

 (ხმები: 3)


ვფიქრობ, ცხოვრება ეს არის ბედის ირონია... ყოველ ფეხის ნაბიჯზე ტკივილია, ბრძოლა გადარჩენისთვის, თითქოს მთელი სამყარო ჩემს წინააღმდეგაა... მტკივა... ვგრძნობ, რომ ყველაფერი თავზე მენგრევა, დავიღალე, უფალო, ამდენი გამოცდით, ნუთუ არ დადგა დრო ბედნიერი ვიყო, მეც მინდა მიხაროდეს ყოველი დღის გათენება... აღარ ვიცი როგორ ვიცხოვრო, სად ვპოვო სიმშვიდე და ბედნიერება. მენატრება ის დრო, როცა გული გამალებით ძგერდა, მენატრება ნამდვილი სიყვარული, სიყვარული, რომელიც მაბედნიერებდა, ცხოვრების სტიმულს მაძლევდა. მართალია, ტკივილიც ბევრი იყო, მაგრამ ეს სიმართლეა, ჭეშმარიტი სიყვარული ცხოვრებაში მხოლოდ ერთხელ მოდის, სხვა დანარჩენი უბრალოდ გატაცებაა; თითქოს ებღაუჭები, ცდილობ მისი დახმარებით დაივიწყო ის, რაც ნამდვილია, მაგრამ დრო გადის და არაფერი იცვლება, აიგივებ ყველაფერს მასთან და ხვდები, თუ როგორ შეუძლია მის ერთ ზარს შეცვალოს შენი ცხოვრება. იქნებ, მასაც ძალიან ენატრები, მაგრამ იცის რომ შენ სხვასთან ხარ.
ღმერთო... გევედრები დამიბრუნე ჩემი სიყვარული, დამიბრუნე და მომეცი ძალა, რომ გავუძლო ამ მუხანათურ ცხოვრებას, მომეცი სტიმული, რომ ჩემთვის ყოველი დღის გათენება ნეტარება იყოს... ღმერთო, გთხოვ დამიბრუნე ჩემი სიყვარული...




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.