მზის ჩასვლა

 (ხმები: 4)


გაზაფხული იყო და ყვავილების სურნელით გაჯერებულიყო ჰაერი. საღამო იყო. ის დრო როცა მზე ღრუბლებს გააწითლებს ხოლმე და სამყაროს ოქროსფერი სხივებით მოჰფენს.

ზხვის სანაპიროზე ხეები აყვავებულიყვნენ და სუსტ ნიავს მათი სურნელი გაებნია ქუჩებში. ხის ძირას სკამი იდგა ... სკამზე გოგო იჯდა ... გოგოს თვალები იმ ლურჯი ზღვისფერი ჰქონდა, რომელიც ცოტა ხნის წინ ღელავდა. იის ფერი კაბა ეცვა და მის თვალებს უფრო მეტ სილურჯეს სძენდა. მის თეთრ სახეზე სისხლივით წითელი ტუჩები თრთოდნენ. ლოყები შეფაკლოდა და პატარა გოგოსავით მორცხვობდა. წაბლის ფერი ხვეული თმა მკერდზე ეყარა ... ხელში თეთრი ვარდების თაიგული ეკავა და მის წინ დაჩოქილ ბიჭს სიყვარულით სავსე თვალებით შეჰყურებდა.

ბიჭს გოგოს თლილი თითები მაგრად ჩაებღუჯა და მისი ტუჩები სიყვარულით სავსე სიტყვებს გამოსთქვამდა. მისი მწვანე თვალები ბრწყინავდა სიხარულისგან და მზის სხივები მის ოქროსფერ თმებს უფრო მეტ სიკაშკაშეს აძლევდა.

ბიჭმა გოგოს ხელზე აკოცა და ბრილიანყის თვლიანი ბეჭედი ჯიბიდან ამოიღო და გოგოს ცოლობა სთხოვა. გოგო სიხარულისგან ფეხზე წამოიჭრა და ვაჟს მაგრად მოეხვია. ბიჭმა ბეჭედი თითზე წამოაცვა და უთხრა როგორ ძლიერად უყვარდა.

ნიავმა დაჰბერ ა... ყვავილების სურნელი არემარეს მოაბნია ... მზე ჩადოიდა და ოქროსფერ სხივებს ბუნებას აფრქვევდა.

დრო კი გადიოდა ... დრო, რომელიც ბროწეულის ყვავილივით ლამაზია ...



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.