ძალიან მჭირდები

 (ხმები: 9)


ეს ყველაფერი დაიწყო , დაიწყო მაგრამ ვერ გეტყვით როდის უბრალოდ ერთ მშვენიერ დღეს გავაცნობიერე რომ ჩემი ცხოვრება სრულიად შეიცვალა, რადგან ჩემი ცხოვრება სიცოცხლის მიზეზი გახდა ერთი კონკრეტული ადამიანი ხო ის ვისგამოც სიცოცხლეს გავწირავდი.... გავიცანი ადამიანი რომელმაც სიცოცხლე გამიხალისა თავიდან ვმეგობრობდით მაგრამ როგორც ხდება სიყვარულს ანაცვლებს ხშირად მეგობრობა , ხოდა ამჯერადაც ასე მოხდა გავაცნობიერე რომ ის იყო ის ვისგამოც ჩემი ყოველიდღე სიხარულით აღსავსე დღე იყო, ყოველი დღე დაუსრუებელ ზღაპრად მეჩვენებოდა რომელიც არასდროს არ დასრულდებოდა მაგრამ თითქოს ბედნიერებამ წაიჩურჩულა მეხომ წარმავაი ვაროდა ყველაფერი მოულოდნელად შეიცვალა ერთად ყოფნის სურვილი შეცვალა ესემესებმა , გართობა ჩხუბმა თითქმის ყოველიდღე დაუსრულებელმა კამათმა დანდობის დკარგვამ ძალა გამომაცალა აღარ შემეძლო ამდენი ჩხუბის გადატანა თითქოს ვცდილობდი ყველაფერი გამომესწორებინა მაგრამ არა მე არ პრობლემების წინაშე უძლური ავღვმოვჩნდი , მეხომ მარტო პრობლემებს ვერ გავუმკლვადებოდი მინდოდა მოსულიყო და ეთქვა რომ არავითარი პრობლემა და სირთულეები ჩვენ სიყვარულს ვერ გაანადგურებდა, მაგრამ მის მიმართ უნდობლობა იგრძნობოდა თითქოს მე მადანაშაულებდა ყველაფერში, მაგრაამ ამას არ მეუბნებოდა ბერვჯერ მიგრძვნია მისგან ცუდი დამოკიდებულება , ბევრჯერ მიფიქრია რომ არ ვუყვარდი და უბრალოდ უნდა წავსულიყავი მაგრამ არა, ჩემი მისდამი სიყვარული არ მაბედინებდა წასვლას... წავსულიყავი მაგრამ სად? მისგან წასვლა ხომ ჩემთვის თვითმკვლელობის ტოლფასი იყო... ასე ყოველ დღე მეგი თავის პირად ჩანაწერებში წერდა ყველა თავის ტკივილს , ბევრჯერ დამჯდარა ღამით და დაუწერია მის გრძნობებზე , კარგ მოგონებებზე რომლის გახსენებასაც ბევრჯერ ცრემლებამდე მიუყვანია მაგრამ ის მას ვერ ივიწყებდა არანაირი ცუდი საქციელი თუნდაც მის მიმართ უნდობლობა არ აცვლევინებდა მასზე აზრს. ოცნებობდა , ოცნებობდა იმისდა მიუხედავად რომ ყველაფერი უარესდებოდა მაგრამ იმედის ნაპერწკალი , მაინც შერჩა ბევრჯერ უნატრია მის გვერდით ყოფნა და იმის სიტყვებით გადმოცემა თუ როგორ უყვარდა მაგრამ არა! ამ სიყვარულის სიტყვებით გადმოცემა ხომ შეუძლებელი იყო უბრალოდ წარმოუდგენელი , ატირებულს ბევრჯერ წარმოუთქვამს მისი სახელიდა მის ხსენებაზე აჩქარებია გული... მაგრამ ესხომ მას არუნახავს ან როგორ უნდა ენახა საიდან?! მეგი მის დანახვაზე ხომ სიხარულით ივსებოდა და ყველა დარდი და ტკივილი ავიწყდებოდა თითქოს ცდილობდა გარეთ არ ენახებინა მეგობრებისთვის მისი ასეთი განწყობა მაგრამ არ გამოსდიიოდა , ბევრჯერ მიუციათ მისთვის ასეთ განწყობაზე შენიშვნა აგრამ ეს ხომ სათქმელად ასეთი ადვილია... თითქოს ყველაფერი ლაგდებოდა მაგრამ, უეცრად ყველაფერი ისევ ირეოდა თითქოს ბედნიერება მეგის ერიდებოდაო , ასე გრძელდებოდა და არ მთავრდებოდა მეგისთვის გულის სატკივარი . ბევრჯერ უთქვიათ და გაუგონია ბავშვები არიან და არიციან რააარის დარდი და გულის ტკივილიო , ამაზე ბევრჯერ ჯიუტად გაბრაზებულა მაშინ რაიყო ის რაც ყოველ დღე გულის სიღრმეში აწუხებდა მასდა არ ასვენებდა , რაიყო იმის მიზეზი რომ ძალანებურად თვალზე მომდგარ ცრემლს ბევრჯერ ზრდილობის გამო, თვალზე იჩერებდა და ცდილობდა არ ენახებინა სხვებისთვის მისი ასეთი ხასიათი , მარტო დარჩენილი კი თავის ფიქრებთან უკვე აღარავის უმალავდა ცრემლებს ... ყველას ისეთI ეგონა როგორიც გარედან ჩანდა... და თითქოსდა სულელური ფიქრებით გადიოდა ყოველი დღე რომელსაც მეგი შავ-თეთრ ფერებში ხედავდა




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.